کراوات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عکسی از الن بنت با یک کراوات پهن در ۱۹۷۳
عکسی از متیو بردی با یک کراوات پهن در ۱۸۷۵

کراوات یا دستمال گردن بلند پارچه‌ای است با درازا و پهناهای مختلف که در جلوی پیراهن بسته می‌شود و روی سینه قرار می‌گیرد و یکی از الحاق‌های پوشش مردانه است. البته کودکان پسر هم به‌طور غیررسمی از آن استفاده می‌کنند. اشکال مختلفی از کراوات زنانه هم طراحی و استفاده می‌شود.

در بسیاری از کشورها در مراتب نظامی، مدرسه و نیز شغل‌های گوناگون حتی پیشخدمتی از کراوات به عنوان بخشی از لباس رسمی استفاده می‌کنند.

سربازهای رومی و چینی در نبردها از گردن پوش هم به عنوان بخشی از یونیفرم و هم به عنوان نشان تعلق داشتن به گروهی خاص استفاده می‌کردند.[نیازمند منبع]

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، استفاده و فروش کروات در ایران با محدودیت‌هایی مواجه شد.[۱]

اندازه کراوات[ویرایش]

انواع کراوات از نظر عرضی به ۳ گروه استاندارد (Standard)، باریک (Narrow) و اسکینی (Skinny) تقسیم می‌شود.[۲]

ریشهٔ نام[ویرایش]

واژهٔ کِراوات از واژهٔ کورووات به معنای اهل کرواسی برگرفته شده‌است.[۳] این پارچهٔ گردنبند از اروپای شرقی در محدودهٔ کرواسی توسط تاجران کُرُوات و بوسنی (اسلاوهای جنوبی) به فرانسه برده شد و مردم فرانسه آن را با نام کِراوات شناختند و مورد استفاده قرار دادند.[۴] این محصول که فرهنگی در بین شبه‌نظامیان جنگ نامنظم کرواسی (به انگلیسی: Croats military unit) بوده‌است، توسط تاجران برای کسب سود بعنوان محصول کرواسی به فرانسه صادر شده بودند. این صادرات برای اولین بار در زمان لوئی چهاردهم در دههٔ ۱۶۶۰ میلادی انجام شده بود.

ریشه ایرانی کراوات[ویرایش]

در مورد ریشه ایرانی بودن کراوات گفته شده که در اوستا ۱۲ چیز را نیاز مرد جنگی دانسته‌اند که هشتمین آن کوئرس از ریشه کوئرت بود که در زبان پهلوی به آن گریوپان می‌گفتند و به روی زره بسته می‌شد.

هم چنین در نقش رجب فارس نرسیده به نقش رستم، که بنا بر نظر هرتسفلد مربوط به بابک، پدر اردشیر بابکان می‌شود، کوئرت را بر دور گردن بابک به وضوح می‌توان دید که به روی زره بسته‌است.

این پارچه پهن را بزرگان و سرداران سپاه به صورت پهن و پیش‌سینه‌ای استفاده می‌کردند و نمونه پهن آن در نقوش طاق‌بستان دیده می‌شود.[۵]

نوئل مالکوم، پژوهش گر بریتانیایی، نیز در کتاب خود به نام تاریخچه مختصر بوسنی بر این باور است که کراوات نخستین بار از ایران در زمان ساسانیان به اروپا رفت. این ایرانیان پیروان مانی بودند[نیازمند منبع] و برای اینکه از دیگران متمایز نشان داده شوند از پارچه‌ای در جلوی پیراهن خود استفاده می‌کردند ولی در تاریخ معاصر توسط کروات‌ها به فرانسه برده شد و به دلیل تفاوت‌های زبانی، نام آن به کراوات تبدیل شد و به وسیله همسایه فرانسه یعنی انگلستان بیشتر مورد توجه قرارگرفت و به دنیا معرفی شد.[۶][۷][۸]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]