کیمونو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کیمونوی مردانه
دختران مجرد کیمونوی خاصی به نام «فوریسوده» می‎پوشند.[۱]
کشتی‌گیران سومو معمولاً در اماکن عمومی کیمونو به تن دارند.[۲]

کیمونو (به ژاپنی: 着物) لباس سنتی ژاپن است.[۳] کیمونو، جامه‌ای سرتاسری دارای آستین‌های بلند و گشاداست و تا ساق پا را می‌پوشاند.[۳] امروزه، بیشتر زنان کیمونو می‎پوشند؛ آن هم در موقعیت‌های اجتماعی خاص.[۱] هنوز نیز عده‌ای از زنان و حتی مردان مسن از کیمونو به عنوان لباس روزانه خود استفاده می‎کنند، اما استفاده اصلی کیمونو در مراسم چای ژاپنی و عروسی است.[۱] شکل کلی کیمونوی مردانه وزنانه در طی سالیان دراز بدون تغییری عمده باقی‌مانده و اصالت خود را حفظ کرده‌است.[۱]

واژه‎شناسی[ویرایش]

کیمونو در زبان ژاپنی از دو بخش کی (به ژاپنی: ) (فعل پوشیدن) و مونو (به ژاپنی: ) (چیز) تشکیل شده‌است که به صورت تحت‌اللفظی به معنی چیز پوشیدنی است.[۳]

پیشینه[ویرایش]

کیمونو از فرهنگ چین در سده ۵ (میلادی) نشات می‎‎گیرد و از دوران موروماچی در ژاپن شایع شد.[۱]

متعلقات کیمونو[ویرایش]

کیمونو را با کمربندی به نام «اُبی» می‎بندند و همراه آن پای‌افزارهای سنتی چوپین مانند «گِتا» یا «زوری» می‌پوشند. جوراب کیمونو «تابی» نامیده می‎شود. زیر کیمونو نیز لباس زیری به نام «ناگاجوبان» می‌پوشند.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ Dalby, Liza (2001). Kimono: Fashioning Culture. Washington, USA: University of Washington Press. ISBN 0-295-98155-5.  [ارجاع دست دوم از ویکی‎پدیای انگلیسی]
  2. Sharnoff, Lora (1993). Grand Sumo. Weatherhill. ISBN 0-8348-0283-x.  [ارجاع دست دوم از ویکی‎پدیای انگلیسی]
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ «کیمونو؛ لباس سنتی ژاپنی». مرکز مطالعات ژاپن. بازبینی‌شده در ۲۹ بهمن ۱۳۸۹.