دیازینون
| دیازینون | |
|---|---|
|
O,O-Diethyl O-[4-methyl-6-(propan-2-yl)pyrimidin-2-yl] phosphorothioate |
|
| نامهای دیگر | Diethoxy-[(2-isopropyl-6-methyl-4-pyrimidinyl)oxy]-thioxophosphorane |
| شناساگرها | |
| CAS | 333-41-5 |
| پابکم | 3017 |
| کماسپایدر | 2909 |
| UNII | YUS1M1Q929 |
| KEGG | D07856 |
| ChEBI | CHEBI:34682 |
| ChEMBL | CHEMBL388560 |
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول شیمیایی |
C12H21N2O3PS
|
| جرم مولی |
304.35 g/mol
|
| شکل ظاهری | Colorless to dark brown liquid |
| چگالی | 1.116-1.118 g/cm3 at 20 °C[۱] |
| محلول در آب | 40 mg/L at 25 °C[۲] |
| log P | 3.81 (octanol/water)[۳] |
| تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
دیازینون با مقدار کشندهٔ ۵۰-۱۰۰ (L.D.۵۰= ۵۰-۱۰۰ mgkg-۱) جزء سموم فسفره و یک حشرهکش نسبتاً فرّار است و برای از بین بردن مگس و کنه مخصوصا کنه تولوزانی به مقدار زیاد استفاده میشود. این حشرهکش از طریق پوست بدن نیز جذب میشود بنابراین از تماس با پوست باید جلوگیری شود.
منابع [ویرایش]
- ↑ Budavari, S. (ed.). The Merck Index - An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals. Whitehouse Station, NJ: Merck and Co., Inc., 1996., p. 508
- ↑ Sharom MS et al; Water Res 14: 1095-100 (1980)
- ↑ Hansch, C., Leo, A., D. Hoekman. Exploring QSAR - Hydrophobic, Electronic, and Steric Constants. Washington, DC: American Chemical Society., 1995., p. 106
- مهندس متولیان، سید علی. سموم آفتکش و کاربرد آنها. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران-۱۳۸۰
معرفی: دیازینون حشره کش و کنه کشی غیر سیستمیک، از گروه ارگانو فسفره است که با نحوه اثر تنفسی، تماسی و گوارشی طیف وسیعی از آفات جونده و مکنده را کنترل میکند. دیازینون علاوه بر خاصیت تماسی، دارای خاصیت نفوذی(عبور از برگ) نیز می باشد ولی داخل بافت گیاهان حرکت نمی کند. دیازینون با دارا بودن اثر ضربه ای، دارای دوام طولانی می باشد.
نحوه اثر: دیازینون در بدن جانداران با کاهش کولین استراز و اختلال در سلولهای عصبی موجب مرگ می گردد.
علائم مسمومیت: سردرد، سرگیجه، اسهال، بی حسی و اختلال در بینائی.
کمکهای اولیه: در صورت مسمومیت، تا رسیدن پزشک، مسموم را در هوای آزاد نگهداری نمائید. به مسموم مواد قی آور (آب نمک نیمگرم یا محلول پر منگنات)خورانده و این کار را تا بی رنگ شدن مایع ادامه دهید.
پادزهر: سولفات آتروپین- توگزوگونین.