زبان فرانسوی
| فرانسوی | ||
|---|---|---|
| français | ||
| تلفظ | [fʁɑ̃sɛ] | |
| سخنگویان | ۳۰ کشور به صورت رسمی از فرانسه استفاده میکنند به جز تعدادی که به صورت غیر رسمی فرانسه صحبت میکنند | |
| کل سخنگو | حدود ۱۹۵ ۵۰۸ ۱۰۰ (۲۰۰۵) (زبان اول یا دوم) | |
| خانوادههای زبانی | هندواروپایی | |
| رسمالخط | لاتین (حروف فرانسوی) | |
| وضعیت رسمی | ||
| زبان رسمی در |
۳۰ کشور
۱۴ کشور مستعمره
تعدای موسسه بینالمللی |
|
| تنظیم کننده | فرهنگستان زبان فرانسه | |
| کدهای زبان | ||
| ISO 639-1 | fr | |
| ISO 639-2 | fre B | fra T |
| ISO 639-3 | fra | |
|
منطقههای که زبان مادری هست منطقههای که زبان رسمی هست منطقههایی که زبان دوم هست منطقههایی که زبان اقلیت هست |
||
| یادداشت: این صفحه ممکن است دارای کدهای یونیکد باشد. | ||
فرانسوی به این مقاله تغییرمسیر دارد. برای مردمان فرانسه به فرانسه مراجعه کتید.
زبان فرانسوی یکی از زبانهای رومی است که به وسیلهٔ ۱۳۶ میلیون نفر در سراسر جهان به عنوان زبان مادری گویش میگردد.[۱][۲] درحدود ۱۹۰ میلیون نفر، فرانسوی را به عنوان زبان دوم صحبت میکنند، [۳] و ۲۰۰ میلیون نفر دیگر هم آن را به عنون یک زبان دوم اکتسابی استفاده میکنند.[۴] اجتماعات گویشکننده به فرانسوی در ۵۷ کشور و قلمرو حضور دارند.[۵] اکثر گویشکنندگان بومی این زبان در فرانسهاند، که مبدأ این زبان است. بقیهٔ گویشکنندگان به طور عمده در کانادا، بهویژه کبک، نیو برانزویک و اونتاریو و نیز بلژیک، سوییس، لوکزامبورگ و مناطقی در ایالت مین آمریکا و.[۶] لوییزیانا حضور دارند.[۷] بیشتر افرادی که فرانسه، زبان دوم آنهاست در آفریقای فرانسویزبان[۸] زندگی میکنند، که با تردید میتوان گفت تعداد آنها از گویندگان بومی بیشتر گشتهاست.[۹]
فرانسوی یک زیرشاخه از زبان لاتین امپراتوری روم است، همچنانکه زبانهای ملی مانند ایتالیایی، پرتغالی، اسپانیایی، رومانیایی و زبانهای در اقلیت از اوکسیتان تا ناپل و... چنین هستند. با این وجود نزدیکترین زبانهای وابسته به آن، زبانهای زبانهای اوییل و کرئولهای فرانسهپایه میباشد.
زبان فرانسوی، زبان رسمی ۲۹ کشور است، که بیشتر آنها در فرانسوی به La Francophonie (جوامع فرانسویزبان) معروفاند. همچنین یک زبان رسمی تمام دفاتر سازمان ملل و گسترهٔ وسیعی از سازمانهای بینالمللی است. طیق اطلاعات اتحادیهٔ اروپا، ۱۲۹ میلیون (یا ۲۶٪ کل جمعیت اتحادیه)، در ۲۷ عضو، به فرانسوی گویش میکنند که از میان آنها، ۶۵ میلیون نفر گویشوران بومیاند و ۶۹ میلیون نفر ادعا میکنند که آن را یا به عنوان زبان دوم یا یک زبان خارجی صحبت میکنند و از این لحاظ، فرانسوی در ردهٔ سوم بیشترین گویشوران به عنوان زبان دوم قرار دارد (پس از انگلیسی و آلمانی). بیست درصد از اروپاییهای غیر فرانسویزبان، قادر به گویش فرانسویاند که تقریباً برابر ۱۴۵٬۶ میلیون نفرند.[۱۰] به علاوه، پیش از میانهٔ قرن ۲۰، فرانسوی به عنوان زبان سرآمد دیپلماسی در بین اروپاییان و نیروهای مستعمره و نیز به عنوان یک زبان بینالمللی در میان طبقات تحصیلکردهٔ اروپا گویش میشد.
در نتیجهٔ جاهطلبیهای استعماری از قرن ۱۷ تا ۲۰، فرانسه به امریکا، افریقا، پلینزی، و حوزهٔ کارائیب معرفی شد.
محتویات |
[ویرایش] فرانسوی در بلژیک
از زمان رسیدن جک کرتیه زبان فرانسوی زبان رسمی فرانسه جدید بودهاست. موجهای مهاجر آمده از فرانسه شرق کانادا را برای سکونت انتخاب کردند. در میان آنها اکدینها چهار استان ساحلی نول اکس, نوو برنسیک, ال د پرنس ادوار و تر نوو را مشغول کردند.
[ویرایش] ویژگیهای زبان فرانسه
الفبای زبان فرانسوی بر اساس الفبای لاتین است و بیست و شش حرف ساده دارد. افزون بر حرفهای ساده، حرف ترکیبی «œ» و حرفهای زبَرنشانهدار «à â è é ê ë î ï ô û» نیز در نوشتار این زبان به کار میروند.
۸۵ درصد کلمات زبان فرانسوی از لاتین، ۱٫۵ درصد از آلمانی، ۰٫۱ درصد از عربی، ۰٫۱ درصد از اسکاندیناوی، ۱۲ درصد از اسپانیایی و ایتالیایی و انگلیسی و باقی زبانها گرفته شدهاست.
در فرانسوی کلمات فارسی نیز یافت میشود از آن جمله میتوان به کلمات «کاروان»، «یاسمین»، «بازار»، «وزیر» و «بخشش» اشاره کرد. در حروف الفبا فرانسه ç نیز کاربرد دارد.
[ویرایش] پانویس
- ↑ «Estimation du nombre de francophones dans le monde en ۲۰۰۵». Tlfq.ulaval.ca. بازبینیشده در ۲۰۱۰-۰۴-۲۱.
- ↑ «Francophonie». Jacques Leclerc. Tlfq.ulaval.ca.
- ↑ «Most Widely Spoken Languages». .ignatius.edu. بازبینیشده در ۲۰۱۰-۰۴-۲۱.
- ↑ «Lingue straniere - Francese». Liceipujati.it، ۲۰۱۰-۰۴-۱۶. بازبینیشده در ۲۰۱۰-۰۴-۲۱.
- ↑ «Qu'est-ce que la Francophonie?». Université de Laval.
- ↑ Maine's French Communities FrancoMaine'. ' Retrieved ۲۰۱۰-۳-۰۷.
- ↑ «The Cajun language La Louisiane francaise Retrieved ۲۰۱۰-۳-۰۷». Louisiane.culture.fr، ۲۰۰۳-۰۸-۲۱.
- ↑ Francophone Africa
- ↑ (فرانسوی) La Francophonie dans le monde ۲۰۰۶–۲۰۰۷ published by the Organisation internationale de la Francophonie. Nathan, Paris, ۲۰۰۷.
- ↑ «Why learn French». Cpfont.on.ca. بازبینیشده در ۲۰۱۰-۰۴-۲۱.
[ویرایش] منابع
[ویرایش] جستارهای وابسته
|
|||||||