بنارس
بنارس
| Varanasi | |
| Banaras - The cultural capital of India | |
| — city — | |
|
|
|
| مختصات | شرقی″۲۳ ′۵۷ °۸۲ شمالی″۵۵ ′۱۶ °۲۵ / °۸۲٫۹۵۶۳شرقی °۲۵٫۲۸۲شمالیمختصات: شرقی″۲۳ ′۵۷ °۸۲ شمالی″۵۵ ′۱۶ °۲۵ / °۸۲٫۹۵۶۳شرقی °۲۵٫۲۸۲شمالی |
| کشور | هند |
| ایالت | Uttar Pradesh |
| بخش | Varanasi |
| Mayor | Kaushlendra Singh (حزب مردم هند) |
| جمعیت |
۳٬ ۶۸۲٬ ۱۹۴[۱] (2011[بروزرسانی]) • ۲٬۳۹۹ /به ازای هر کیلومترمربع (۶٬۲۱۳ /مایلمربع)[۲] |
| نسبت جنسیتها | 0.926 (2011) نر/ماده (جنس) |
| میزان باسوادی | 77.05 (2011)% |
| زبان رسمیs | زبان هندی, زبان انگلیسی, زبان اردو |
|---|---|
| منطقه زمانی | آیاستی (یوتیسی ۵:۳۰+) |
| مساحت |
۱٬۵۵۰ کیلومتر مربع (۶۰۰ sq mi) • ۸۰٫۷۱ متر (۲۶۴٫۸ ft) |
|
Footnotes
|
|
| وبگاه | www.nnvns.org/ |
| वाराणसी Varanasi بنارس |
|
|---|---|
| کشور | |
| ایالت | اوتار پرادش |
| ناحیه | بنارس |
| شهردار | کاوشلندرا سینگ |
| جمعیت | ۳,۱۴۷,۹۲۷ (۲۰۰۷) |
| تراکم جمعیت | ۱,۹۹۵ کیلومتر مربع |
| ناحیه زمانی | ۵:۳۰ (IST) |
| مساحت | ۱٬۵۵۰ کیلومتر مربع |
| ارتفاع | ۸۰.۷۱ متر |
| پیش شماره | ۰۵۴۲ |
| لقب | شهر مقدس هندوستان |
بِنارس یا بَنارَس (به هندی: बनारस) , (به اردو: بنارس) یا واراناسی شهری بر کرانه چپ رود گنگ در جنوب شرقی ایالت اوتار پرادش هند است. این شهر از مراکز دینی عمده هندوان است و در نزد بوداییان و پیروان آیین جین نیز مقدس است.[۴]
بنارس از شهرهای مهم تاریخی، فرهنگی و تجاری هند، و از مراکز قدیمی و مهم شیعیان شبه قاره هند بهشمار میرود.
واژه بنارس، شکل دیگر واژه وارانسی است. برخی این نام را برگرفته از نام دو رودخانه ورونه و آسی میدانند، که پایه علمی ندارد. از دیگر نامهای معروف آن کاشی است که ظاهراً از نام یکی از قبایل آریایی نژاد آن منطقه برگرفته شده است و به اعتقاد عموم مفهوم براق و درخشان دارد. در زمان اورنگ زیب شهر رسماً محمدآباد نامیده شد ولی با انقراض بابریان این نام به فراموشی سپرده شد.[۵]
پیشینه [ویرایش]
بنارس در سال ۵۹۰ق به تصرف معزالدین محمد سام درآمد و بسیاری از بتهای معابد متعدد آن نابود و شهر ویران شد. بابر در ۹۳۶ق آن را گرفت. در دوره اکبرشاه، راجه جی سینگه معابد متعدد و رصدخانهای در آنجا ساخت. اورنگ زیب مسجدی به جای یکی از معابد قریم هندی آن بنا نهاد. در ۱۷۷۵م بنارس به بریتانیا واگذار گردید و در ۱۹۵۰م جزء اتحادیه هند شد.[۴]
از آنجا که بنارس بر سر راه ارتباطی مراکز مهم علمی و ادبی چون آگره، لکهنو، عظیمآباد و جونپور قرار داشت، به یکی از محلهای مهم تجمع شعرا، ادبا و دانشمندان تبدیل شد. شاعران و ادبای فارسیگوی بسیاری در زمان اکبرشاه، جهانگیرشاه و شاه جهان، اهل بنارس بودند یا در آنجا زندگی میکردند. بنارس امروزه نیز از مراکز آموزش زبان فارسی است. هم اکنون زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه هندوی بنارس تا سطح دکتری تدریس میشود و در مدرسه دینی الجامعةالسلفیة این شهر نیز طلاب فارسی میآموزند.[۵]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ "Provisional Population Totals Paper 1 : 2011". Government of India. http://censusindia.gov.in/2011-prov-results/data_files/up/Census2011Data%20Sheet-UP.pdf. Retrieved 12 July 2011.
- ↑ "Ranking of Districts by Population Density". Census of India. http://censusindia.gov.in/2011census/censusinfodashboard/index.html. Retrieved 4 April 2012.
- ↑ "Provisional Population Totals, Census of India 2011; Urban Agglomerations/Cities having population 1 lakh and above" (pdf). Office of the Registrar General & Census Commissioner, India. http://www.censusindia.gov.in/2011-prov-results/paper2/data_files/India2/Table_3_PR_UA_Citiees_1Lakh_and_Above.pdf. Retrieved 4 April 2012.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ دائرةالمعارف فارسی، سرواژه: بنارس
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ دانشنامه جهان اسلام، بِنارس (یا بَنارَس)
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ بنارس موجود است. |
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ بنارس موجود است. |