قاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قاری، واژه‌ای عربی است به معنای خواننده، و به کسی گفته می‌شود که قرآن را با آهنگی موزون و با رعایت قواعد تجوید می‌خواند. یک قاری، لازم نیست که حافظ قرآن باشد.

قاریان قرآن در اکثر کشورهای اسلامی وجود دارند کشورهای مصر و ایران و عربستان و مالزی و کویت از جمله کشورهایی هستند که دارای بیشترین قاری می باشند