سید احمد خوانساری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


آیت‌الله العظمی سید احمد خوانساری (۲ شهریور ۱۲۷۰-۳۰ دی ۱۳۶۳) از مراجع تقلید ایرانی شیعه بود.

زندگینامه[ویرایش]

او در ۲ شهریور ۱۲۷۰ (۱۸ محرم ۱۳۰۹ قمری) در شهر خوانسار در یک خانوادهٔ روحانی متولد شد.جدش آیت الله سید ابوالقاسم جعفر موسوی خوانساری(میر کبیر)از علمای بزرگ زمان خود بوده است.

تحصیلات[ویرایش]

وی علوم مقدماتی را در زادگاه خود از علمای آن شهر، به‌ویژه آیت‌الله حاج سید محمدحسن و آیت‌الله حاج سید علی اکبر موسوی خوانساری فرا گرفت. سپس به حوزه علمیه اصفهان رفت و از درس آیات عظام حاج میر محمد صادق مدرس، آخوند ملاعبدالکریم جزی و میرزامحمدعلی تویسرکانی استفاده کرد.

آنگاه جهت تکمیل معلومات خود رهسپار نجف شد و از محضر علمایی چون آخوند خراسانی و آیت‌الله آقا ضیاء عراقی در فقه و اصول و از اساتید دیگر در فلسه و ریاضیات بهره برد.

آیت‌الله خوانساری در سال ۱۳۳۵ هجری قمری (۱۲۹۶ خورشیدی) به ایران بازگشت و در شهر اراک اقامت گزید و از محضر آیت‌الله عبدالکریم حائری یزدی نیز بهره برد.

مهاجرت به قم[ویرایش]

پس از آنکه در سال ۱۳۴۰ هجری قمری (۱۳۰۰ خورشیدی) آیت‌الله حائری یزدی، حوزه علمیه قم را بنا کرد، آیت‌الله خوانساری نیز به شهر قم مهاجرت کرد و به تدریس علوم حوزوی پرداخت.

مهاجرت به تهران[ویرایش]

در محرم ۱۳۷۰ هجری قمری (۱۳۳۰ خورشیدی) بنابر درخواست آیت‌الله بروجردی، آیت‌الله خوانساری به شهر تهران مهاجرت کرد. او در مسجد حاج سيد عزيزاللَّه بازارتهران ضمن اقامهٔ نماز جماعت، به تدریس فقه و اصول پرداخت و تا پایان عمر در آن شهر ساکن بود.

طی سالیان متمادی تدریس آیت‌الله خوانساری در حوزه‌های علمیه، تعداد زیادی از علما و فقهای بزرگ از محضر او بهره‌مند شدند، که از آن میان می‌توان به آیت‌الله العظمی حسینعلی منتظری، آیت‌الله العظمی سید محمد علی موحد ابطحی، آیت‌الله العظمی حاج شیخ ابوالفضل خوانساری ،آیت‌الله سید عبد الکریم موسوی اردبیلی ،آیت‌الله علی پناه اشتهاردی ، آیت الله سید مهدی غضنفری خوانساری ، آیت الله سید محمدهادی غضنفری خوانساری اشاره کرد.

مرجعیت[ویرایش]

پس از درگذشت آیت‌الله العظمی بروجردی، جمع کثیری از مردم ایران و برخی از کشورهای مجاور، به آیت‌الله العظمی خوانساری مراجعه و از رساله ایشان استفاده کردند. همچنین ادارهٔ مالی برخی از حوزه‌های علمیه ایران و خارج از ایران برعهده ایشان بود.

وفات[ویرایش]

سرانجام پس از 96 سال قمری (93 سال شمسی) در نخستین ساعات بامداد روز شنبه مورخ ۳۰ دی ۱۳۶۳ خورشیدی، درگذشت و در شهر قم به خاک سپرده شد.

تألیفات[ویرایش]

۱-جامع المدارک فی شرح مختصر النافع (یک دوره فقه استدلالی)

۲-العقائد الحقة، در علم کلام، پیرامون معتقدات شیعه و دفاع از مبانی کلامی آن.

۳-حاشیه بر العروة الوثقی.

۴-رساله عملیه توضیح المسائل

۵-رساله مناسک حج.

منبع[ویرایش]

  • عقیقی بخشایشی. ناشر: دفتر نشر نوید اسلام، قم. سال انتشار: پاییز - ۱۳۷۶. نوبت چاپ: سوم (با اصلاحات و اضافات)