اصلاح‌طلبان ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اصلاح‌طلبان
جبهه دوم خرداد
رئیس‌جمهور حسن روحانی(اعتدال گرا)
رهبران سید محمد خاتمی
علی اکبر هاشمی رفسنجانی
میرحسین موسوی
مهدی کروبی
زهرا رهنورد
بنیانگذاری ۱۳۶۷
پیشین حزب جمهوری اسلامی
روزنامه مردم‌سالاری
آرمان
آفتاب یزد
اعتماد
شرق
جمهوری اسلامی
شاخه دانشجویی انجمن اسلامی دانشجویان
دفتر تحکیم وحدت
ائتلاف‌ها ائتلاف فراگیر اصلاح‌طلبان
حزب‌ها مشارکت
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران
اعتماد ملی
مجمع روحانیون مبارز
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
کارگزاران
مردم‌سالاری
اسلامی کار
خانه کارگر
اعتدال و توسعه
رفاه کارگران
جماعت دعوت و اصلاح ایران
مجمع اسلامی بانوان
جنبش مسلمانان مبارز
اعتماد ملی
راه سبز امید
مجمع نیروهای خط امام
سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی
مرام پایبندی به ولایت فقیه
اسلام‌گرایی
مردم‌سالاری دینی
اصلاح‌طلبی
دین اسلام، شیعه
مجلس شورای اسلامی
۲۰ از ۲۹۰
مجلس خبرگان رهبری
۲۹ از ۸۸
شورای اسلامی شهر تهران
۱۶ از ۳۱
کشور  ایران
سیاست در ایران
حزب‌های سیاسی
انتخابات

اصلاح‌طلبان یک جناح و جریان سیاسی داخل حکومت ایران هستند که مدتی پس از واقعه دوم خرداد به این اسم خود را نمایاندند. اصلاح طلبان با پیروزی در انتخابات هفتمین دورهٔ ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ و با به قدرت رسیدن سید محمد خاتمی به‌عنوان رییس قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران با بیش از ۲۰میلیون رأی، توانستند وارد عرصه حاکمیت بشوند و پس از آن، اکثریت مجلس ششم و نخستین شورای شهر تهران را نیز به دست آوردند. این جریان به جبهه دوم خرداد منسوب گشت و هشت سال کنترل دولت و همچنین چهار سال اکثریت نمایندگان مجلس ششم را در اختیار داشت. به گفتهٔ محمد خاتمی، رسیدن به یک جامعهٔ مدنی و قانون‌مدار، دستیابی به مردم‌سالاری دینی و توجه ویژه به مشکلات جوانان هدف اصلاحات این جریان است.[۱]

انتخابات نهمین دورهٔ ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ خروج کامل اصلاح‌طلبان از قدرت را در پی داشت. اصلاح طلبان قبل از آن در انتخابات شورای شهر دوم شکست خوردند و در انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی با ردصلاحیت گسترده کنار گذاشته شدند.

انتخابات یازدهمین دورهٔ ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ را می‌توان بازگشت اصلاح طلبان به قدرت دانست. در جریان این انتخابات، حسن روحانی، تنها کاندیدای مورد حمایت اصلاح طلبان با کسب اکثریت قاطع آراء توانست سه رقیب اصولگرا و دو رقیب مستقل متمایل به اصولگرایی خود را شکست دهد.

انتخابات چهارمین دورهٔ شورای اسلامی شهر سال ۱۳۹۲ همزمان با چهارمین انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد و در این انتخابات ائتلاف اصلاح‌طلبان توانستند برخی از کرسی‌های شوراهای شهر را به خود اختصاص دهند. در تهران ۱۴ نفر از ۳۱ عضو شورای شهر از لیست اصلاح‌طلبان بودند.


لوگوی اصلاح طلبان

لوگوی ائتلاف اصلاح طلبان در جریان انتخابات ریاست جمهوری و شورای اسلامی شهر در سال ۱۳۹۲ توسط تورج صابری‌وند گرافیست با نظارت و همکاری دکتر مهدی حجت که در پروژه طراحی پرچم جمهوری اسلامی ایران نیز حضور داشته است، طراحی شد.


ایدئولوژی اصلاحات[ویرایش]

ایدئولوژی اصلی اصلاحات در ایران رسیدن به یک جامعهٔ مدنی و قانون‌مدار، دستیابی به مردم‌سالاری دینی و توجه ویژه به مشکلات جوانان است.[۲]

احزاب و گروههای عمده اصلاح‌طلبان[ویرایش]

ائتلاف اصلاح‌طلبان ایران[ویرایش]

ائتلاف اصلاح‌طلبان ایران به بخشی از کارزار احزاب و گروه‌های وابسته به نظام سیاسی ایران برای انتخابات دورهٔ هشتم مجلس گفته می‌شود که در پایان زمستان سال ۱۳۸۶ برگزار شد این ائتلاف از ۲۱ حزب و گروه تشکیل یافته و هدف اصلی آن بنا به گفتهٔ سخنگویانش، بازسازی اقتدار مجلس و مهار افراطی‌گری دولت است.[۳]

انتخابات ریاست جمهوری دهم[ویرایش]

در انتخابات ریاست جمهوری دهم در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ از میان کاندیداهای اصلاح طلب تنها دوتن به نام‌های میرحسین موسوی و مهدی کروبی به رقابت با دو نامزد دیگر پرداختند. در این انتخابات که بنا به اعلام رسمی شورای نگهبان و وزارت کشور محمود احمدی‌نژاد پیروز گردید باعث اعتراض شدید کاندیداهای اصلاح طلب و اصلاح طلبان دیگر از قبیل خاتمی قرار گرفت و اعتراضات مردمی را در پی داشت. هم چنین میرحسین موسوی نیز گفت تا تشکیلاتی با نام راه سبز امید تاسیس خواهد کرد و او و محمد خاتمی و مهدی کروبی در شورای مرکزی آن خواهند بود و هدف از آن ایجاد مردمسالاری، آزادی، پیشرفت و جمهوری اسلامی واقعی بر اساس آرمان‌های سید روح‌الله خمینی بیانگذار جمهوری اسلامی ایران است و مردم اصلی‌ترین حامیان آن هستند.

فعالین اصلاحات بعد از انتخابات[ویرایش]

اغلب فعالین اصلاح طلب بعد از انتخابات یا دستگیر شدند و یا مجبور شدند ایران را ترک کنند و عده‌ای از اصولگرایان پیاپی درخواست دستگیری یا محاکمه سران دستگیر نشده اصلاح طلب را دارند.

انتخابات ریاست جمهوری یازدهم[ویرایش]

در جریان یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، حسن روحانی، تنها کاندیدای مورد حمایت اصلاح طلبان توانست با کسب ۵۰٫۷۱ درصد آراء و اکثریت قاطع پست ریاست جمهوری ایران را احراز کند. بسیاری این دوره از انتخابات را بازگشت اصلاح‌طلبان به قدرت در جمهوری اسلامی ایران می‌دانند. حسن روحانی پس از پیروزی در انتخابات و در اولین پیام خود به عنوان رئیس جمهور منتخب ملت صراحتاً از علی اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی تشکر کرد و اظهار داشت از همه نیروهای اصلاح‌طلب نخبه و اصولگرای معتدل استفاده خواهد کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. گوشه‌ای از سخنان سید محمد خاتمی درباره اصلاحات
  2. گوشه‌ای از سخنان سید محمد خاتمی درباره اصلاحات
  3. تشکیل "ائتلاف اصلاح‌طلبان" در ایران، وبگاه دویچه وله

منابع[ویرایش]

  • «فرهنگ جامع سیاسی» - نوشتهٔ محمود طلوعی - نشر علم - شابک: ۴-۰۳۰-۴۰۵-۹۶۴
  • «کتاب اصطلاحات سیاسی» - به کوشش عبدالرحمان میاح - نشر پارسایان - ۴-۹۱-۶۵۶۶-۹۶۴
  • «کتاب پژوهش در علوم سیاسی» - نوشته دکتر کاووس سید امامی - ۵-۴۱-۷۷۴۶-۹۶۴
  • «چرا اصلاحات شکست خورد: نقدی بر عمکرد هشت ساله اصلاح طلبان در ایران ۱۳۷۶-۱۳۸۵»، دکتر کاظم علمداری، خرداد ۱۳۸۷، انتشارات سایه، شابک: ۲-۳۷-۹۳۳۴۲۹-۱