اصلاحطلبان ایران
 |
پیشنهاد شدهاست که این مقاله یا بخش با جناح چپ جمهوری اسلامی ایران ادغام گردد (بحث). |
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
 |
ممکن است این مقاله نیازمند ویکیسازی باشد تا با استانداردهای کیفی ویکیپدیا همخوانی یابد. خواهشمندیم با افزودن پیوندهای داخلی مرتبط، یا با بهبود چیدمان به بهبود آن کمک کنید.
برای جزئیات بیشتر روی [نمایش] کلیک کنید.
هیچ دلیلی برای این برچسب ویکیسازی ذکر نشدهاست. میتوانید دلیلتان را با استفاده از پارامتر
|
| اصلاحطلبان جناح چپ |
|
|---|---|
| رهبران | سید محمد خاتمی میرحسین موسوی مهدی کروبی سید محمد موسوی خوئینیها مصطفی کواکبیان سید محمدرضا خاتمی |
| بنیانگذاری | ۱۳۶۷ |
| پیشین | حزب جمهوری اسلامی |
| روزنامه | مردمسالاری آرمان آفتاب یزد اعتماد شرق جمهوری اسلامی |
| ائتلافها | ائتلاف فراگیر اصلاحطلبان مجمع روحانیون مبارز |
| حزبها | مردمسالاری اسلامی کار خانه کارگر اعتدال و توسعه رفاه کارگران جماعت دعوت و اصلاح ایران مجمع اسلامی بانوان جنبش مسلمانان مبارز |
| حزبهای بیپروانه | مشارکت کارگزاران اعتماد ملی راه سبز امید |
| مرام | اسلامگرایی چپگرایی مردمسالاری اصلاحطلبی |
| دین | اسلام، شیعه |
| مجلس شورای اسلامی |
۲۰ \ ۲۹۰
|
| مجلس خبرگان رهبری |
۲۹ \ ۸۸
|
| شوراهای اسلامی شهر و روستا |
۰ \ ۱۰۹۵۳۶
|
| کشور |  ایران |
اصلاحطلبان یک جناح و جریان سیاسی داخل حکومت ایران هستند که مدتی پس از واقعه دوم خرداد به این اسم خود را نمایاندند. اصلاح طلبان با پیروزی در انتخابات هفتمین دورۀ ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ و با به قدرت رسیدن سید محمد خاتمی بهعنوان رییس قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران با بیش از ۲۰میلیون رأی، توانستند وارد عرصه حاکمیت بشوند و پس از آن، اکثریت مجلس ششم و نخستین شورای شهر تهران را نیز به دست آوردند. این جریان به جنبش دوم خرداد منسوب گشت و هشت سال کنترل دولت و همچنین چهار سال اکثریت نمایندگان مجلس ششم را در اختیار داشت. به گفتهٔ محمد خاتمی، رسیدن به یک جامعهٔ مدنی و قانونمدار، دستیابی به مردمسالاری دینی و توجه ویژه به مشکلات جوانان هدف اصلاحات این جریان است.[۱]
انتخابات نهمین دورۀ ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ خروج کامل اصلاحطلبان از قدرت را در پی داشت. اصلاح طلبان قبل از آن در انتخابات شورای شهر دوم شکست خوردند و در انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی با ردصلاحیت گسترده کنار گذاشته شدند.
محتویات |
ایدئولوژی اصلاحات[ویرایش]
ایدئولوژی اصلی اصلاحات در ایران رسیدن به یک جامعهٔ مدنی و قانونمدار، دستیابی به مردمسالاری دینی و توجه ویژه به مشکلات جوانان است.[۲]
احزاب و گروههای عمده اصلاحطلبان[ویرایش]
- جنبش سبز
- جبهه مشارکت ایران اسلامی
- حزب اعتماد ملی
- سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران
- مجمع روحانیون مبارز
- حزب اسلامی کار
- حزب کارگزاران سازندگی
ائتلاف اصلاحطلبان ایران[ویرایش]
ائتلاف اصلاحطلبان ایران به بخشی از کارزار احزاب و گروههای وابسته به نظام سیاسی ایران برای انتخابات دورهٔ هشتم مجلس گفته میشود که در پایان زمستان سال ۱۳۸۶ برگزار شد این ائتلاف از ۲۱ حزب و گروه تشکیل یافته و هدف اصلی آن بنا به گفتهٔ سخنگویانش، بازسازی اقتدار مجلس و مهار افراطیگری دولت است.[۳]
انتخابات ریاست جمهوری دهم[ویرایش]
در انتخابات ریاست جمهوری دهم در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ از میان کاندیداهای اصلاح طلب تنها دوتن به نامهای میرحسین موسوی و مهدی کروبی به رقابت با دو نامزد دیگر پرداختند.در این انتخابات که بنا به اعلام رسمی شورای نگهبان و وزارت کشور محمود احمدینژاد پیروز گردید باعث اعتراض شدید کاندیداهای اصلاح طلب و اصلاح طلبان دیگر از قبیل محمد خاتمی قرار گرفت و اعتراضات مردمی را در پی داشت.هم چنین میرحسین موسوی نیز گفت تا تشکیلاتی با نام راه سبز امید تاسیس خواهد کرد و او و محمد خاتمی و مهدی کروبی در شورای مرکزی آن خواهند بود و هدف از آن ایجاد مردمسالاری، آزادی، پیشرفت و جمهوری اسلامی واقعی بر اساس آرمانهای سید روحالله خمینی بیانگذار جمهوری اسلامی ایران است و مردم اصلیترین حامیان آن هستند.
فعالین اصلاحات بعد از انتخابات[ویرایش]
اغلب فعالین اصلاح طلب بعد از انتخابات یا دستگیر شدند و یا مجبور شدند ایران را ترک کنند و عده ای از اصولگرایان پیاپی درخواست دستگیری یا محاکمه سران دستگیر نشده اصلاح طلب را دارند.
جستارهای وابسته[ویرایش]
پانویس[ویرایش]
- ↑ گوشهای از سخنان سید محمد خاتمی درباره اصلاحات
- ↑ گوشهای از سخنان سید محمد خاتمی درباره اصلاحات
- ↑ تشکیل "ائتلاف اصلاحطلبان" در ایران، وبگاه دویچه وله
منابع[ویرایش]
- «فرهنگ جامع سیاسی» - نوشتهٔ محمود طلوعی - نشر علم - شابک: ۴-۰۳۰-۴۰۵-۹۶۴
- «کتاب اصطلاحات سیاسی» - به کوشش عبدالرحمان میاح - نشر پارسایان - ۴-۹۱-۶۵۶۶-۹۶۴
- «کتاب پژوهش در علوم سیاسی» - نوشته دکتر کاووس سید امامی - ۵-۴۱-۷۷۴۶-۹۶۴
- «چرا اصلاحات شکست خورد: نقدی بر عمکرد هشت ساله اصلاح طلبان در ایران ۱۳۷۶-۱۳۸۵»، دکتر کاظم علمداری، خرداد ۱۳۸۷، انتشارات سایه، شابک: ۲-۳۷-۹۳۳۴۲۹-۱
۱۳۹۲
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون سیاست است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
