اصلاح‌طلبان ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو


اصلاح‌طلبان در ایران با پیروزی در انتخابات هفتمین دوره ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ و با به قدرت رسیدن سید محمد خاتمی به‌عنوان رییس قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران با بیش از ۲۰میلیون رأی، توانستند وارد عرصه حاکمیت بشوند و پس از آن، اکثریت مجلس ششم و نخستین شورای شهر تهران را نیز به دست آوردند. این جریان به جنبش دوم خرداد منسوب گشت و هشت سال کنترل دولت و همچنین چهار سال اکثریت نمایندگان مجلس ششم را در اختیار داشت.

انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ خروج کامل اصلاح‌طلبان از قدرت را در پی داشت. اصلاح طلبان قبل از آن در انتخابات شورای شهر دوم شکست خوردند و در انتخابات هفتمین دوره‌ مجلس شورای اسلامی با ردصلاحیت گسترده کنار گذاشته شدند.

فهرست مندرجات

[ویرایش] ایدئولوژِی اصلاحات در ایران

ایدئولوژی اصلی اصلاحات در ایران رسیدن به یک جامعه‌ی مدنی و قانون‌مدار، دستیابی به مردم‌سالاری دینی و توجه ویژه به مشکلات جوانان است.[۱]

[ویرایش] احزاب و گروههای عمده اصلاح‌طلبان

[ویرایش] ائتلاف اصلاح‌طلبان ایران

ائتلاف اصلاح‌طلبان ایران به بخشی از کارزار احزاب و گروه‌های وابسته به نظام سیاسی ایران برای انتخابات دوره‌ی هشتم مجلس گفته می‌شود که در پایان زمستان سال ۱۳۷۸ برگزار شد این ائتلاف از ۲۱ حزب و گروه تشکیل یافته و هدف اصلی آن بنا به گفته‌ی سخنگویانش، بازسازی اقتدار مجلس و مهار افراطی‌گری دولت است.[۲] پیشتر

[ویرایش] پانویس

  1. گوشه‌ای از سخنان سید محمد خاتمی درباره اصلاحات
  2. تشکیل "ائتلاف اصلاح‌طلبان" در ایران، وبگاه دویچه وله

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

  • "فرهنگ جامع سیاسی" - نوشته‌ی محمود طلوعی - نشر علم - شابک: ۴-۰۳۰-۴۰۵-۹۶۴
  • "کتاب اصطلاحات سیاسی" - به کوشش عبدالرحمان میاح - نشر پارسایان - ۴-۹۱-۶۵۶۶-۹۶۴
  • "کتاب پژوهش در علوم سیاسی" - نوشته دکتر کاووس سید امامی - ۵-۴۱-۷۷۴۶-۹۶۴


[ویرایش] کتابشناسی

  • «چرااصلاحات شکست خورد: نقدی بر عمکرد هشت ساله اصلاح طلبان در ایران ۱۳۷۶-۱۳۸۵» ،دکتر کاظم علمداری ،خرداد ۱۳۸۷ ،انتشارات سایه ،شابک:۲- ۳۷ - ۹۳۳۴۲۹ - ۱
این نوشتار دربارهٔ سیاست خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
زبان‌های دیگر