حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Iran 2 rusari.jpg

طی دوران حکومت جمهوری اسلامی ایران مجمع عمومی سازمان ملل بجز یکی دو سال، تقریباً همه ساله قطعنامه‌ای در مورد نقض حقوق بشر بوسیله‌ی حکومت جمهوری اسلامی صادر کرده است.[۱] در آخرین قطع‌نامه‌ی مجمع عمومی سازمان ملل متحد به شماره‌ی A/RES/۶۴/۱۷۶ که در فروردین ماه ۱۳۸۹ منتشر شد،[۲] این مجمع ایران را در بسیاری موارد محکوم کرد. از جمله در برخورد دولت با معترضان نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸). حکومت جمهوری اسلامی ایران به صورت سختگیرانه‌ای آزادی‌های مدنی از جمله آزادی سخنرانی، مطبوعات، تجمعات، انجمن‌ها و آزادی‌های شخصی را زیر پا میگذارد و در مسیر آزادی‌های مذهبی نیز مانع ایجاد کرده است.[۳]

انتخابات آزاد[ویرایش]

ایران به عنوان عضو کنوانسیون بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی متعهد است بدون هیچ محدودیت بی دلیلی به شهروندانش این امکان را بدهد که به عنوان نامزد از فرصت‌های برابر برای رقابت در انتخابات برخوردار باشند. این کنوانسیون کشورهای عضو را ملزم به تضمین بیان آزادانه اراده انتخاب کنندگان می‌کند. در سیستم انخاباتی ایران صلاحیت کاندیداها باید مورد ارزیابی وزارت کشور و شورای نگهبان که متشکل از ۶فقیه که توسط علی خامنه ای رهبر ایران منصوب و ۶حقوقدان که توسط رییس قوه قضائیه منصوب رهبر به مجلس معرفی می‌شوند، قرار گیرد.این شورا باید صلاحیت کاندیدها را از جهت التزام عملی به اسلام احراز کند.[۴]

مجلس هشتم[ویرایش]

در ژانویه ۲۰۰۸ وزارت کشور ایران درخواست بیش از ۲۰۰۰ تن از ۷۵۹۷ متقاضی نامزدی هشتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی را رد کرد. وزارت کشور دلایل رد صلاحیت آنها مواردی از جمله «سوء شهرت در محل سکونت»، «توهین به مقدسات اسلامی»، «اقدام علیه دولت» بر شمرد.اکثر نامزدهای رد صلاحیت شده با گروه‌های اصلاح طلب بخصوص گروه‌های نزدیک به محمد خاتمی مرتبط بودند. اکثریت نامزدهای تایید شده را افراد موسوم به اصولگرا تشکیل می‌دادند.[۵]

آزادی بیان[ویرایش]

در ایران قوانین و دستورالعمل هایی چون مواد ۵۱۳ و ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی باعث تحمیل مجازات در حوزه بیان آزادانه افکار می‌شود همچنین ابهامات مربوط به قوانین امنیتی چون مواد ۵۱۰،۶۱۰ و ۶۱۸ قانون مجازات اسلامی محدودیت هایی در زمینه برخورداری از حق برگزاری تجمعات و گردهمایی‌های مسالمت آمیز ایجاد می‌کند.[۶]

زندانیان سیاسی[ویرایش]

محمد خاتمی، رییس جمهور وقت ایران در سال ۲۰۰۴ وجود زندانیان عقیدتی را در این کشور تایید کرد، تعداد زندانیان سیاسی در این کشور مشخص نیست ولی به گفته گروه‌های مخالف صدها نفر از ایرانیان به جرم ابراز عقیده و مخالفت با حکومت در زندان هستند.[۷] در اوت ۲۰۰۶ دیده بان حقوق بشر از شکنجه و مرگ مشکوک فعال دانشجویی اکبر محمدی ابراز نگرانی کرد.

قتل‌های زنجیره‌ای[ویرایش]

نوشتار اصلی: قتل‌های زنجیره‌ای

در سال ۱۳۷۷ خورشیدی فاش شد که تعدادی از فعالین سیاسی ایران به وسیله اعضای وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران به قتل رسیده اند اما وزارت اطلاعات طی اطلاعیه‌ای عوامل قتل‌ها را خودسر نامید.

حقوق زنان[ویرایش]

شیرین عبادی، فعال حقوق زنان و برنده جایزه صلح نوبل
نوشتار اصلی: جنبش زنان در ایران
نوشتار اصلی: کمپین یک میلیون امضا

در اسفندماه سال ۱۳۸۵ روز زن در حالی سپری شد که تنها ۵ روز مانده به آن ۳۳ تن از فعالان حقوق زنان در ایران طی تجمعی آرام مقابل دادگاه انقلاب تهران بازداشت و به اوین منتقل شدند.بازداشت گروهی فعالان حقوق زنان واکنش‌های اعتراضی گسترده‌ای در داخل و خارج از ایران به دنبال داشت. لوئیز آربور کمیسیونر حقوق بشر سازمان ملل یکی از کسانی بود که به این دستگیری اعتراض کرد.[۸]

حق فعالیت گروه‌ها[ویرایش]

مقامات جمهوری اسلامی اصرار دارند کارگران ایرانی مطالبات صنفی خود را از طریق «خانه کارگر» دنبال کنند، ولی کارگران اعتقاد دارند این تشکیلات جانبدارانه عمل می‌کند و در دفاع از حقوقشان بیشتر سیاست رسمی را به اجرا می گذارد. کارگران ایران خود اتحادیه‌های مستقل در صنایع مختلف سراسر کشور ایجاد کرده اند که به علت نارضایتی کارگران، از وضعیت نامناسب اقتصادی کشور با استقبال شایان توجهی مواجه شده است

سندیکای کارگران اتوبوسرانی[ویرایش]

پس از آنکه ده تن از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه روز ۲۲ دسامبر ۲۰۰۵ به حکم دادستان تهران بازداشت شدند، درشامگاه شنبه ۲۴ دسامبر ۲۰۰۵، بیش از ۱۲۰۰ راننده مناطق ۶، ۱۰ و ۸ شهر تهران، دست به اعتراض زدند و کارکنان شیفت روز بعد نیز به آنها ملحق شدند.شماری از کارکنان فنی نیز سرکار نرفتند. پس از این حادثه در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۶ ماموران ضد شورش جمهوری اسلامی ایران با دستگیری شماری از اعضا سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران سعی کرده اند مانع از اعتصاب آنها شوند.این افراد خواستار آزادی منصور اسانلو، رئیس هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران بودند.اسانلو در پی اعتراضهای صنفی بازداشت شد و بیش از هفت ماه در زندان به سر برد.[۹][۱۰][۱۱]

معلمان[ویرایش]

درمارس ۲۰۰۷، معلمین تظاهراتی در شهرهای مختلف ایران را برای برابری حقوق و مزایا با سایر مشاغل دولتی در «نظام هماهنگ پرداخت» سازماندهی کردند. در ۳ مارس ۲۰۰۷، معملین در تهران تجمع مسالمت آمیزی دراعتراض به بی توجهی حکومت جمهوری اسلامی به حقوق و مزایای معملین در مقابل مجلس براه انداختند. این تظاهرات به مدت دوهفته ادامه یافت تا آنکه در ۱۳ مارس پلیس ضد شورش و نیروهای امنیتی صدها تن از معلمین معترض رادستگیر کردند. این دستگیری‌ها تا نیمه آوریل ادامه یافت.[۱۲]

اقلیت‌های قومی و مذهبی[ویرایش]

بیش از ۴۹ درصد از جمعیت ایران را اقلیت‌های قومی تشکیل می‌دهند. قانون اساسی به همهٔ اقلیت‌های قومی حقوق برابر داده و اجازه می‌دهد زبان اقلیت‌ها در رسانه‌ها و مدارس و برنامه‌های هفتگی رادیو تلویزیونی به کار برده شود. با این حال اقلیت‌های زبانی هیچگاه اجازه استفاده از زبان‌های خود را در مدارس نداشته‌اند. تعداد اندکی از گروه‌های اقلیت خواستار جدایی بودند. در عوض، آنها از تبعیض اقتصادی و سیاسی شکایت داشتند. رادیو تلویزیون دولتی برنامه‌هایی به زبان‌های مختلف قومی پخش می‌کند.

جامعه‌های غیرمسمان[ویرایش]

در هنگام مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی، بحث درباره اینکه «آیا دین رسمی کشور باید در قانون اساسی ذکر شود؟» به سود اسلامگرایان شیعه به پایان رسید. در نهایت، اصل ۱۲ قانون اساسی ایران «اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری» را به عنوان دین رسمی کشور معرفی کرد و به اینکه دیگر مذهب‌های اسلامی همچون حنفی، مالکی، شافعی، حنبلی، و زیدی می‌توانند مطابق فقه خود عمل کنند بسنده شد.[۱۳] روحانیون دارای نفوذ در آن هنگام با درخواست نمایندگان جامعه‌های غیرمسلمان (همچون یهودیان، بهاییان، و زرتشتیان) مبنی بر به رسمیت شناخته شدن دین‌هایشان به عنوان دین‌های رسمی کشور مخالفت کردند و بر این اصرار کردند که نامسلمانان باید مشمول «ذمه» به شمار روند. در نهایت اصل ۱۳ قانون اساسی با تنها ۶ رای مخالف (چهار نمیانده غیرمسلمان و دو نماینده دیگر) به تصویب رسید.[۱۴] بر طبق این اصل

ایرانیان زرتشتی، کلیمی، و مسیحی تنها اقلیت‌های دینی شناخته می‌شوند که در ححدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می‌کنند.

به باور عده‌ای، ذکر قید «تنها اقلیت‌های دینی» در این اصل در نهایت باعث شد تا دیگر جوامع دینی (از جمله بهاییان به عنوان بزرگترین جامعه دینی در ایران پس از مسلمانان) از داشتن حقوق شناخته شده محروم گردند.[۱۴]

بهاییان[ویرایش]

مونا محمودنژاد که در سال ۱۹۸۳ درسن شانزده سالگی بازداشت و در هفده سالگی اعدام شد
نوشتار اصلی: بهایی ستیزی

[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰] حکومت ایران آیین بهاییت را به عنوان انحراف از اسلام و ارتداد می‌داند و بر خلاف ادیان مسیحیت، یهود و زرتشتی، آن را به رسمیت نمی‌شناسد. بهایی‌ها در ایران نمی‌توانند آزادانه و بدون مزاحمت اعمال مذهبی خود را در محیط‌های عمومی انجام دهند.[۲۱][۲۲][۲۳]

آذری‌ها[ویرایش]

آذری‌ها تقریباً یک چهارم جمعیت کشور ایران را تشکیل می‌دهند و به خوبی در دولت و جامعه ادغام شده‌اند، علی خامنه‌ای رهبر ایران نصف آذری هستند. با این همه، آذری‌ها همواره نسبت به تبعیض قومی و زبانی، از جمله ممنوعیت تدریس زبان آذری در مدارس، آزار و اذیت فعالان سیاسی آذری، و تغییر نام‌های جغرافیایی آذری اعتراض داشته‌اند.[۲۴]

در مه ۲۰۰۷ تظاهرات گسترده‌ای در شهرهای آذری زبان ایران در اعتراض به کاریکاتور روزنامه ایران برگزارشد که منجر به دستگیری ۳۰۰ نفر و کشته شدن ۴ نفر از از تظاهرات کنندگان شد. مقامات حکومت ایران عوامل این تظاهرات را به اسرائیل مربوط دانستند. عباس بنایی کاظمی به جرم شرکت در این تظاهرات به ۱۶ ماه زندان محکوم شد.[۲۵][۲۶]

کردها[ویرایش]

در مارس ۲۰۰۶ درگیری کردها با نیروی انتظامی به کشته شدن سه نفر و دستگیری ۲۵۰ نفر منجر شد. درگیری‌هایی نیز در ژوئن ۲۰۰۵ اتفاق افتاد، و تظاهرات و اعتصاباتی در ژوئیه و اوت ۲۰۰۵ به دنبال کشته شدن یکی از فعالان کرد به دست نیروهای امنیتی رخ داد. به گفته دیده بان حقوق بشر و منابع دیگر، نیروهای امنیتی حداقل ۱۷ نفر را کشتند و تعداد زیاد دیگری را دستگیر کردند.[۲۷]

قوم عرب[ویرایش]

پس از ۳ انفجار در سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ دراستان خوزستان ایران، دادگاه انقلاب با صدور حکمی، اعدام ۱۱ نفر از افراد عرب را در رابطه با بمب گذاری‌ها اعلام داشت. دولت نیروها و دولت‌های خارجی را مسئول این خشونت‌ها دانست. برخی از فعالین حقوق بشر اعلام کرده‌اند که متهمین انفجارها محاکمه منصفانه‌ای نداشتند.[۲۸]

تحصیلات[ویرایش]

حکومت ایران تا سال ۱۳۸۳ داوطلبان کنکور سراسری را موظف می‌کرد تا اعتقادات مذهبی‌شان را اعلام کنند. در فرم مربوط به ثبت نام فقط گزینه‌های اسلام، یهود، مسیحیت و زرتشت قرار داده شده بود در نتیجه افراد بهایی فاقد صلاحیت برای تحصیل در دانشگاه‌ها بودند. پس از اینکه این شرط در سال ۱۳۸۳ منتفی شد، دانشجویان بهایی توانستند در کنکور شرکت کنند اما آنها در مراحل بعدی پذیرش و ثبت نام رد شدند تا اینکه در سال ۱۳۸۶ بیش از ۲۰۰ دانش آموز بهایی اجازه یافتند تا در دانشگاه‌های دولتی تحصیل کنند.[۲۹]

دستگیری[ویرایش]

در روز چهارشنبه ۱۴ مه ۲۰۰۸ شش نفر از گروه یاران که به امور جامعه بهاییان در ایران رسیدگی می‌کنند بازداشت شدند.[۳۰] این اتفاق در ادامه دستگیری مهوش ثابت یکی دیگر از یاران ایران (گروه جایگزین محفل ملی ایران پس از تعطیلی نظام اداری بهائی به دستور حکومت جمهوری اسلامی ایران)، در اسفند ماه ۱۳۸۶ صورت گرفت. کمیسیون بین‌المللی آزادی ادیان در ایالات متحده آمریکا این عمل جمهوری اسلامی ایران را محکوم کرد.[۳۱][۳۲] آمریکا، کانادا و اتحادیه اروپا این اقدام نظام جمهوری اسلامی ایران را محکوم کرده و خواستار توقف آزار و اذیت بهائیان در ایران شدند.

یهودیان[ویرایش]

نوشتار اصلی: یهودی ستیزی

فدراسیون یهودیان ایرانی–آمریکایی، اعلام کرده است که مقامات ایرانی هیچ اطلاعاتی را درباره ۱۱ مرد یهودی که در ۱۹۹۴ و ۱۹۹۷ ناپدید شدند، نداده‌اند[۳۳]

نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران کودکان یهودی را در استفاده از کتب غیر مذهبی یهودی محدود می‌کند و مدارس یهودی را ملزم به باز نگهداشتن مدارس در روز شنبه می‌کند. در مورد سطح ترقی یهودیان از نظر مشاغل تخصصی و بویژه در دستگاه دولت محدودیت‌هایی وجود دارد.[۳۴]

اعدام[ویرایش]

کردستان؛ فرودگاه سنندج؛تیرباران پیشمرگان کردجهانگیر رزمی با گرفتن این عکس از «جوخه آتش در ایران» برنده جایزه پولیتزر ۱۹۸۰ میلادی شد

اعدام‌های سیاسی[ویرایش]

نوشتار اصلی: اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷

پس از انقلاب ۱۳۵۷ تعدادی از مقامات حکومت محمدرضا پهلوی اعدام شدند همچنین در تابستان ۱۳۶۷ تعدادی از افراد گروههای مخالف جمهوری اسلامی ایران اعدام شدند

اعدام‌های کیفری[ویرایش]

سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی اعلام کرد که در سال ۲۰۰۷ حداقل ۲۴ نفر در هر هفته اعدام و بیش از ۶۴ نفر محکوم به مرگ شده اند، و ایران با ۳۱۷ اعدام در این سال، رتبه دوم را در این زمینه دارد.[۳۵]

در سال ۱۳۸۷ در جمهوری اسلامی ایران ، ۷۰ تا ۸۰ کودک مجرم در انتظار اعدام به سر می‌بردند.در سال ۲۰۰۵ یک دختر شانزده ساله به اتهام آنچه « روابط جنسی نامشروع» خوانده شد، درملاء عام در شهرستان نکا اعدام شد.

بر اساس قوانین اسلامی که در ایران اجرا می‌شود، همجنسگرایان در صورت اثبات همجنس گرایی با مجازات اعدام مواجه می‌شوند و قاضی می‌تواند از میان پنج روش ازجمله پرتاب مجرم از بلندی یا خراب کردن دیوار بر سر وی، نحوه اعدام مجرم را انتخاب کند.استفاده از این گونه روش‌ها پس از انقلاب ۱۳۵۷ گزارش نشده است، اما یک مرد در استان قزوین به اتهام زنا سنگسار شد.[۳۶]

حقوق کودک[ویرایش]

ایران در سال ۱۹۹۴ میلادی به جمع امضا کنندگان کنوانسیون حقوق کودک پیوست. اما برخی قوانین موجود ایران هنوز با این کنوانسیون مغایرت دارد.

خشونت[ویرایش]

طبق مقررات ایران تنبیه بدنی کودک توسط پدر به میزان مصلحت مجاز است، در حالی که ماده ۱۹ پیمان نامه حقوق کودک دولتها را موظف می‌کند که از کودکان در برابر هر گونه بدرفتاری والدین و یا سرپرستان حمایت کنند. طبق ماده ۲۲ قانون مجازات اسلامی اگر پدر یا جد پدری فرزند خود را بکشد قصاص نمی‌شود و تنها به پرداخت دیه و تعزیر محکوم می‌شود اما در شرایط مشابه مادر به قصاص محکوم خواهد شد.[۳۷][۳۸]

آموزش[ویرایش]

قانون اساسی و آیین نامه حقوق کودک هر دو آموزش کودکان را تا سنینی ویژه اجباری می شمرند اما آمار بالایی از کودکان ایران هم اکنون به دلیل مشکلات اقتصادی تحصیل نمی‌کنند. عدم ثبت هویت و بی شناسنامه بودن کودکانی که پدر افغان و مادر ایرانی دارند، باعث شده است که آنها بدون شناسنامه قادر نباشند در هیچ مدرسه‌ای ثبت نام و تحصیل کنند که این محرومیت، با کنوانسیون حقوق کودک مغایرت دارد.[۳۹]

همجنس‌گرایان[ویرایش]

آمار دقیقی از تعداد اعدام‌شدگان همجنس‌گرا پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ایران در دست نیست، اما فعالان حقوق بشر معتقدند که بیش از چهار هزار مرد و زن همجنس‌گرا، از زمان انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون در ایران اعدام شده‌اند.[۴۰]

همجنس‌گرایان مرد[ویرایش]

قوانین ایران مردانی را که برای اولین بار مرتکب اعمال جنسی همجنس‌گرایانه شده باشند در صورتیکه عمل دخول صورت گرفته باشد، به مجازات‌های مختلف و از جمله اعدام محکوم می‌کند. در مواردی که عمل دخول واقع نشده باشد این افراد حداکثر ۱۰۰ ضربه شلاق می‌خورند. بر اساس قوانین جزایی ایران برای اثبات لواط نیاز به چهار بار تکرار اعتراف فرد و یا شهادت چهار شاهد مرد عادل است. اما قضات می‌توانند شواهد مبتنی بر قرائن را نیز بپذیرند.[۴۱]

همجنس‌گرایان زن[ویرایش]

زنانی که برای چهارمین بار مرتکب اعمال همجنس‌گرایانه (مساحقه) شده باشند، ممکن است به مرگ محکوم شوند.[۴۲]

حریم شخصی[ویرایش]

نوشتار اصلی: طرح ارتقای امنیت اجتماعی

در سال ۲۰۰۷ نیروهای انتظامی ۱۵۰ هزار نفر را در جریان مبارزه با بدحجابی دستگیر و آنها را مجبور به نوشتن "تعهدنامه" کردند تا ضوابط پوشش را مطابق با استانداردهای دولتی مراعات کنند.

هم‌چنین در این سال پلیس امنیت فرودگاه‌های ایران، بیش از ۱۷٬۰۰۰ نفر از مردمی که در فرودگاه‌های کشور تردد کرده‌اند را به خاطر پوششان متوقف و مورد بازخواست قرار دادند و ۸۵۰ زن را بازداشت و مجبور به امضاء تعهدنامه کردند . ۱۳۰ نفردیگر نیز توسط مقامات قضایی مورد پیگرد قرارگرفته‌اند.[۴۳]

تحریم بین‌المللی مقامات ایرانی به دلیل نقض حقوق بشر[ویرایش]


ایالات متحده آمریکا در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی، هشت مقام دولتی ایران را به دليل نقض حقوق بشر در جريان اعتراض‌های سراسری به نتايج انتخابات دهمین دوره رياست‌جمهوری ايران را در فهرست تحريم‌ها قرار داد.[۴۴][۴۵] آمریکا سپس در تاریخ ۲۳ فوریه ۲۰۱۱ میلادی، دو مقام دیگر دولتی ایران را به فهرست ۸ نفره ناقضان حقوق بشر مردم ایران افزود.[۴۶]

اتحادیه اروپا در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۱۱ میلادی، ۳۲ مقام حکومت ایران از جمله شماری از فرماندهان انتظامی، نظامی، بسیج و تعدادی از مقام‌های قضایی ایران را به دلیل «نقض شدید حقوق بشر مردم ایران» تحریم کرد. بر اساس تحریم‌های اتحادیه اروپا، این افراد از سفر به کشورهای عضو این اتحادیه منع شده‌اند و دارایی‌های آن‌ها در این کشورها مسدود خواهد شد.[۴۷][۴۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. نگرانی سازمان ملل از وضع حقوق بشر در ايران، وبگاه بی بی سی فارسی
  2. متن به فارسی ترجمه شده‌ی قطع‌نامه‌ی شماره‌ی A/RES/64/176 سازمان ملل متحد پیرامون وضعیت حقوق بشر در ایرانوبگاه جامعه‌ی دفاع از حقوق بشر در آلمان IGFM
  3. آمریکا: وضعیت حقوق بشر در ایران وخیم تر از گذشته شده است، وبگاه رادیوفردا
  4. ایران: نامزدهای اصلاح طلب از انتخابات منع شدندوبگاه دیده بان حقوق بشر
  5. ایران: نامزدهای اصلاح طلب از انتخابات منع شدندوبگاه دیده بان حقوق بشر
  6. حکومت فعالان و دانشجویان بیشتری را در برخوردی ادامه دار بازداشت می‌کند.وبگاه دیده بان حقوق بشر
  7. وبگاه بی بی سی
  8. سال زندان برای همه، وبگاه رادیوفردا
  9. اعتصاب صدها نفر از کارکنان اتوبوسرانی در تهرانوبگاه بی بی سی فارسی
  10. برخورد پلیس ضد شورش با کارکنان معترض شرکت واحد تهرانوبگاه بی بی سی فارسی
  11. اسانلو: سندیکا نیازی به تأیید نهادهای دولتی نداردوبگاه بی بی سی فارسی
  12. ایران سرکوب فعالان مستقل را وسیعتر می‌کندوبگاه دیده بان حقوق بشر
  13. لاهیجی, دموکراسی و حقوق بشر در ایران, 104.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ لاهیجی, دموکراسی و حقوق بشر در ایران, 105.
  15. Bahais Mourn Iranian Jailed for His Faith - washingtonpost.com
  16. Iran's Bahai Religious Minority Says It Faces Raids and Arrests - New York Times
  17. Iran: Religious minority reports arson attacks - CNN.com
  18. Washington Times - DUIN: Bahais a target in Iran
  19. Iran: Baha'is Face Continuing Harassment In Iran - Radio Free Europe / Radio Liberty © 2009
  20. Locals plead for Iran's Baha'i captives
  21. 'بازداشت شش رهبر بهایی در ایران' (بی‌بی‌سی فارسی،۲۶ا ردیبهشت۱۳۸۷)
  22. رهبران دستگیر شده بهائیان ایران چه کسانی هستند؟(رادیو فردا،۲۷اردیبهشت ۱۳۸۷)
  23. مردم هم باید برخورد کنند(روزآنلاین،۳۱اردیبهشت ۱۳۸۷)
  24. گزارش حقوق بشر 2007 - ایرانوبگاه وزارت امور خارجه آمریکا
  25. سیصد نفر در ناآرامیهای کاریکاتور کشته شدندوبگاه آروپای آزاد
  26. گزارش سال ۲۰۰۷ایرانسازمان عفو بین‌الملل شاخه آمریکا
  27. گزارش حقوق بشر 2007 - ایرانوبگاه وزارت امور خارجه آمریکا
  28. گزارش حقوق بشر 2007 - ایرانوبگاه وزارت امور خارجه آمریکا
  29. ایران: اجازه دهید دانشجویان بهایی از تحصیلات عالی برخوردار شوندوبگاه دیده بان حقوق بشر
  30. 'بازداشت شش رهبر بهایی در ایرانوبگاه بی‌بی‌سی فارسی
  31. May ۱۵, ۲۰۰۸: Iran: USCIRF Calls for Strong International Condemnation of Arrest of Baha’i Leaders
  32. Iran's arrest of Baha'is condemned - CNN
  33. گزارش حقوق بشر 2007 - ایران وبگاه وزارت امور خارجه آمریکا
  34. گزارش حقوق بشر 2007 - ایران وبگاه وزارت امور خارجه آمریکا
  35. عفو بین‌الملل: ایران رتبه دوم جهان را در زمینه اعدام دارد، وبگاه رادیو فردا
  36. ایران: کودکان مجرم در انتظار اعدام
  37. طرح‌های حمایت از کودکان، همچنان پشت درهای مجلس ایرانوبگاه بی بی سی فارسی
  38. کودکان آزار می ببینند؛ قانون هم مانع نمی‌شودوبگاه بی بی سی فارسی
  39. طرح‌های حمایت از کودکان، همچنان پشت درهای مجلس ایرانوبگاه بی بی سی فارسی
  40. همجنس‌گرای ایرانی موفق به گرفتن پناهندگی شد (بی‌بی‌سی فارسی)
  41. مسئولین آزار و حبس‌های خودسرانه را تشدید می‌کنندوبگاه دیده بان حقوق بشر
  42. مسئولین آزار و حبس‌های خودسرانه را تشدید می‌کنند وبگاه دیده بان حقوق بشر
  43. بازداشت‌های فله‌ای و یورش به خانه‌ها، تجاوزبه حریم خصوصی افراد است، وبگاه رسمی دیده‌بان حقوق بشر
  44. آمریکا ۸ مقام ایرانی را به اتهام سرکوب اعتراضات تحریم کرد، بی‌بی‌سی فارسی
  45. آمريکا هشت مقام دولتی و حکومتی ايران را به دليل نقض حقوق بشر تحريم کرد، رادیو فردا
  46. آمریکا نقدی و دولت آبادی را به اتهام نقض حقوق بشر تحریم کرد، بی‌بی‌سی فارسی
  47. فهرست تازه مقام‌های تحریم‌شده ایرانی توسط اتحادیه اروپا، بی‌بی‌سی فارسی
  48. اتحاديه اروپا فهرست کامل مقام‌های ايرانی تحت تحريم را منتشر کرد، رادیو فردا

پیوند به بیرون[ویرایش]