انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا (۱۳۸۱)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انتخابات دومین دوره‌ی
شوراهای اسلامی شهر و روستا
پرچم ایران
۱۳۷۷ →
۹ اسفند ۱۳۸۱
← ۱۳۸۵
هر ۱۰۹٬۵۸۸ کرسی شوراهای اسلامی شهر و روستا
مشارکت ۲۰٬۲۳۵٬۸۹۸ رای، ۴۹٫۹۶٪

شهردار تهران پیش از انتخابات

محمدحسن ملک‌مدنی
اصلاح‌طلبان

شهردار تهران برگزیده

محمود احمدی‌نژاد
اصولگرایان

انتخابات دومین دورهٔ شوراهای شهر و روستا در سراسر کشور، طبق موعد مقرر در روز ۹ اسفند ۱۳۸۱ بر‌گزار شد.

این دوره از انتخابات را دولت هشتم (دولت دوم سید محمد خاتمی) بر‌گزار کرد.

نامزدان[ویرایش]

در این انتخابات نظارت استصوابی شورای نگهبان نبود، برای همین بسیاری از داوطلبان توانستد به نامزدی انتخابات برسند.

به جز جریان موسوم به «راست سنتی»، طیف‌هایی متنوع از جمله نهضت آزادی و نیروهای ملی-مذهبی شرکتی کم‌سابقه داشتند. جبههٔ دوم خرداد نیز با هم به توافق نرسیدند و چند فهرست ارایه کردند.

جناح راست نیز از دادن فهرست خودداری کرد. در این میان گروهی منسوب به راست با عنوان ائتلاف آبادگران ایران اسلامی در انتخابات فهرست ارایه کردند. نیروی محرک این جریان که شورای هماهنگی نیروهای اصولگرا نام داشت، محمود احمدی‌نژاد بود. وی بعد توانست از همین شوراها شهردار تهران شود.[۱]

برگزاری[ویرایش]

مراحل اجرا کامل به عهدهٔ وزارت کشور و نظارت بر عهدهٔ مجلس شورای اسلامی (مجلس ششم) بود. تمامی مراحل اجرا و نظارت به دوش دولت بود.[۱]

در این انتخابات با هماهنگی دولت و مجلس از نظارت استصوابی (تایید صلاحیت) شورای نگهبان خبری نبود. علی تاجرنیا رئیس هیئت نظارت که عضو اصلاح‌طلب مجلس ششم بود آن هنگام گفته‌بود «ما تنها وابستگان به کومله، دمکرات و منافقین آنهم در صورت ارائه اسناد جدید از سوی وزارت اطلاعات را رد صلاحیت کردیم».[۲] البته پس از انتخابات وزیر اطلاعات وقت گفت: «ما مرجع تعیین صلاحیت داوطلبان نیستیم و کسانی که در این زمینه، افرادی را تأیید یا رد صلاحیت کرده‌اند، طبق قانون باید پاسخگوی اقدامات خود باشند... از آنجا که دادگاه، نهضت آزادی را غیرقانونی اعلام کرده است، ما آن را در سوابق و استعلام از افراد عضو آن، اعلام کردیم زیرا حکم دادگاه، برای ما سند است».[۲]

به‌رغم حضور طیف گستردهٔ نامزدان، مشارکت در انتخابات برای سومین بار در تاریخ ایران زیر ۵۰٪ آمد.

نتیجه[ویرایش]

در تهران آبادگران ۱۴ کرسی را از ۱۵ کرسی بردند.

آغاز پیروزی‌های انتخاباتی اصولگرایان[ویرایش]

با وجود اینکه در انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا، شورای نگهبان وظیفهٔ احراز صاحیت کاندیداها را بر عهده ندارد، این دوره با پیروزی مطلق اصولگرایان همراه بود. در این انتخابات همهٔ ۱۵ نفر لیست انتخاباتی اصولگرایان در شهر تهران انتخاب شدند. از آن زمان تاکنون اصولگرایان در همهٔ انتخابات‌های جمهوری اسلامی (دو انتخابات ریاست جمهوری، دو انتخابات مجلس شورای اسلامی و یک انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا) پیروز شده‌اند.[۳]

شرکت نکردن رهبری[ویرایش]

آیت الله خامنه‌ای که در شهرستان کنارک به سر می‌برد، با حضور در یکی از شعب اخذ رای، با اشاره به منع قانونی شرکت افراد غیربومی در انتخابات شهرهای کمتر از یکصد هزار نفر گفت: اگر چه برخی شوراها انتظارات مردم را برآورده نکردند اما اگر انتخابات شوراها به درستی صورت گیرد وضع شهرها و روستاها بهتر می‌شود.[۴]

پی‌نوشت و منبع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ حکمت، سپهر. «گفتمان عدالت و معنویت (۲۰) شوراهای دوم و «تغییر معادلات سیاسی»». روزنامهٔ ایران، ش. ۵۲۹۰ (۱۵ بهمن ۱۳۹۱): ۲. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ مهدی سعیدی. «اصلاح‌طلبان و انتخابات شوراهای چهارم». هادی‌نیوز، ۱۲ آذر ۱۳۹۲. 
  3. جامعه‌شناسی ۲۲ خرداد، پرویز امینی، انتشارات آفتاب توسعه. شابک: ۹۷۸–۹۶۴–۷۸۶۷–۲۰–۷
  4. http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=9423