حسن روحانی
| شناسنامه | ||
|---|---|---|
| نام کامل | شیخ حسن فریدون روحانی | |
| زادروز | ۲۱ آبان ۱۳۲۷ | |
| زادگاه | سمنان، ایران | |
| دین | اسلام | |
| مذهب | شیعه دوازده امامی | |
| اطلاعات سیاسی | ||
| پستها | دبیر شورای عالی امنیت ملی نایب رئیس مجلس چهارم و مجلس پنجم |
|
|
|
||
حسن روحانی (زاده ۲۱ آبان ۱۳۲۷ در سرخه) سیاستمدار و مجتهد شیعه ایرانی است. وی نماینده مجلس خبرگان رهبری[۱]، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو شورای عالی امنیت ملی است.
روحانی نایب رئیس مجلس چهارم و مجلس پنجم و دبیر شورای عالی امنیت ملی پیش از ریاست جمهوری احمدی نژاد بود. او در این سمت مذاکرهکننده ارشد ایران با سه کشور اروپایی آلمان، فرانسه و بریتانیا در مورد برنامه اتمی ایران بود.
محتویات |
[ویرایش] زندگی
شیخ حسن فریدون روحانی در سال ۱۳۲۷ در شهر سرخه در شهرستان سمنان زاده شد. در سال ۱۳۴۰در سن ۱۳ سالگی به قم رفت و تحصیلات حوزوی خود را آغاز کرد.
از استادان وی در حوزه علیمه قم می توان از افراد زیر نام برد:
خارج فقه و اصول: سید محمد محقق داماد، شیخ مرتضی حائری و سید محمدرضا گلپایگانی سطح عالی: سلطانی، فاضل لنکرانی و شیخ محمد شاهآبادی
او در فاصله سالهای ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۱ در کنار تحصیل درسهای حوزوی موفق به اخذ لیسانس حقوق از دانشگاه تهران شد. وی در سال ۱۳۵۷ برای ادامه تحصیلات به بریتانیا رفت و در آنجا به ترتیب درجهٔ فوق لیسانس حقوق عمومی و دکترای حقوق اساسی را از دانشگاه گلاسگو گرفت.
[ویرایش] پیش از انقلاب
از شروع جریانهای انقلاب ۱۳۵۷ ایران در سال ۱۳۴۱ فعالیتهای خود را آغاز کرد. نخستین بار در سال ۱۳۴۳ دستگیر شد و در طول مبارزه بارها دستگیر و ممنوعالمنبر گردید. برای نخستین بار لقب «امام» را، حسن روحانی در آبان ماه ۱۳۵۶، را برای روحالله خمینی بهکار برد.
[ویرایش] پس از انقلاب
پس از پیروزی انقلاب مسئولیتهای مختلفی را بر عهده گرفت. در پنج دوره قانونگذاری به عنوان نماینده مجلس شورای اسلامی و در دورههای اول و دوم به عنوان رئیس کمیسیون دفاع و در دورههای چهارم و پنجم به عنوان رئیس کمیسیون سیاست خارجی و نایب رئیس اول مجلس شورای اسلامی حضور داشت. همزمان از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴خورشیدی، در سمت معاونت فرماندهی جنگ و از سال ۱۳۶۴ تا سال ۱۳۶۷ خورشیدی در سمت رییس ستاد قرارگاه مرکزی خاتمالانبیاء، در دوران جنگ فعالیت داشت. وی همچنین از سال ۱۳۶۵ تا سال ۱۳۷۰ فرماندهی پدافند هوایی کل کشور را بر عهده داشت. عضو هیأت امنای دانشگاه تهران و منطقه شمال از سال ۱۳۷۴ تا سال ۱۳۷۸ و عضو شورای سرپرستی صدا و سیما از سال ۱۳۵۹ تا سال ۱۳۶۲ از دیگر مسوولیتهای وی در دوران پس از انقلاب بوده است.
پس از بازنگری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تشکیل نهاد شورایعالی امنیت ملی تاکنون، سمت نمایندگی مقام رهبری را در این شورا در اختیار دارد. وی به مدت ۱۶ سال و در دوره های ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی از سوی این دو به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران فعالیت کرد. وی همچنین از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس کمیسیون سیاسی، دفاعی و امنیتی این مجمع میباشد.
در انتخابات میاندورهای سومین دوره مجلس خبرگان رهبری در ۲۹ بهمن ۱۳۷۸ از حوزه انتخابیه استان سمنان به نمایندگی مجلس خبرگان رهبری برگزیده شد. در سال ۱۳۸۵ هم به عنوان نماینده تهران به عضویت این شورا برگزیده شد. همچنین از سال۱۳۷۱ تا کنون رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده است.
تألیفات: کتابهای تألیف شده توسط وی به این شرح است: - انقلاب اسلامی؛ ریشهها و چالشها - جلد (۱) - سال ۱۳۷۶ - مبانی تفکر سیاسی امام خمینی (ره) - سال ۱۳۷۸ - رویدادهای یازدهم سپتامبر و مواضع جمهوری اسلامی ایران - سال ۱۳۸۰ - تحولات جهانی با نگاه به موقعیت جمهوری اسلامی ایران - سال ۱۳۸۲ - تاریخ شفاهی: انقلاب اسلامی - خاطرات جلد (۱) - سال ۱۳۸۸ - تاریخ شفاهی: دفاع مقدس - خاطرات جلد (۲) - آماده چاپ - انقلاب اسلامی؛ ریشهها و چالشها - جلد (۲) - آماده چاپ - استراتژی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران (در ۲ مجلّد) - آماده چاپ - سیره امامان شیعه در تاریخ - آماده چاپ - هThe Islamic Legislative Power - 1994 - هThe Flexibility of Shariah; Islamic Law - 1996
[ویرایش] منابع
- ↑ فهرست اسامی اعضای محترم مجلس خبرگان رهبری (دوره چهارم) وبگاه رسمی مجلس خبرگان رهبری
