رئیسجمهور ایران
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رئیس جمهور ایران عالی ترین مقام رسمی کشور بعد از رهبر است و مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوه مجریه را جز در اموری که مستقیماً به رهبری مربوط میشود، بر عهده دارد[۱]. رئیس جمهور برای مدت ۴ سال با رای مستقیم مردم انتخاب میشود و انتخاب مجدد اوبه طور متوالی تنها برای یک دوره ممکن است[۲]. امضای حکم ریاستجمهوری شخص منتخب بر عهده رهبر است[۳].
رئیسجمهور ایران ناظر بر حسن اجرای قانون اساسی است و میتواند به نهادی که از قانون اساسی تخطی میکنند، اخطار قانون اساسی بدهد.
رئیس جمهور مسئول مستقیم انتخاب کابینه و معاونان خود میباشد. او میبایست وزرایش را برای گرفتن رأی اعتماد به مجلس شورای اسلامی معرفی کند[۴].
رئیس جمهور ایران ریاست شورای عالی امنیت ملی ایران و ریاست شورای عالی انقلاب فرهنگی را نیز بر عهده دارد.
رئیس جمهور میتواند اختیارات خود (که ممکن است فقط بعضی از اختیارات را شامل شود، مثلاً ریاست جلسات کابینه) را به شخص خاصی (موقت یا دائمی) تفویض کند.
[ویرایش] شرایط
- رئیس جمهور ایران میبایست دارای شرایط زیر باشد[۵].؛
از رجال سیاسی و مذهبی کشور باشد. (در مورد تعریف کلمه رجل به «مرد» یا «شخصیت مهم» اختلاف نظر وجود دارد.)
- ایرانیالاصل
- مدیر و مدبر
- دارای حسن و سلیقه و امانت و تقوی
- مؤمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور (مذهب رسمی ایران تا ابد شیعه دوازده امامی است)[۶].
[ویرایش] پانویسها
|
|||||||
