امپراتوری بابل نو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| تمدنهای باستانی آسیای غربی |
|---|
| بینالنهرین، سومر، اکد، آشور، بابل |
| هیتیها، لیدیه |
| ایلام، اورارتو، ماننا، ماد، هخامنشی |
| امپراتوریها / شهرها |
| سومر: اوروک – اور – اریدو |
| کیش – لاگاش – نیپور – اکد |
| بابل – ایسین – اموریها - کلدانی |
| آشور: آسور، نینوا، نوزی، نمرود |
| ایلامیان – شوش |
| هوریها – میتانی |
| کاسیها – اورارتو |
| گاهشماری |
| شاهان سومر |
| شاهان ایلام |
| شاهان آشور |
| شاهان بابل |
| شاهان ماد |
| شاهان هخامنشی |
| زبان |
| خط میخی |
| آرامی – هوری |
| سومری – اکدی |
| زبان مادی |
| ایلامی |
| اساطیر بینالنهرین |
| انوما الیش |
| گیل گمش – مردوخ |
| نیبیرو |
تمدن بابل یکی از تمدنهای باستانی حوزهٔ میانرودان است. تاریخ تمدن بابل به چند دوره بخش میشود؛ دوره امپراتوری بابل نو از ۶۲۶ تا ۵۳۸ ق.م. میباشد.
در سدهٔ هفتم پ.م. شهر بابل تحت فرمانروایی کلدانیان مجدداٌ عظمت خود را باز یافت. شهر بابل دوباره به عنوان پایتخت امپراتوری بابل برگزیده شد. ژنرال نبوپولاسار که از ۶۲۶ تا ۶۰۵ پ.م. حکومت کرد، سلسله جدید فرمانروایان بابل کلدانی را بنیاد نهاد. پسر نبوپولاسار، نبوکد نزر از ۶۰۵ تا ۵۶۲ پ.م. فرمانروایی کرد.
نبوکدنز (بخت النصر) پیکارهای سختی را علیه یهودا انجام داد و شورش آنها را در هم کوبید. در سال ۵۹۷ پ.م. بختالنصر امپراتور بابل سرزمین یهودیه را به تصرف درآورد، در سال ۵۸۶ پ.م. این پادشاه، شهر اورشلیم و معبد سلیمان را نابود کرد یهودیان به اسارت و بردگی به بابل رفتند.
بسیاری از مردمان یهودیه که توان کاری داشتند را به اسارت به بابل برد که در آن هنگام پایتخت کلدانی محسوب میشد. سرزمین یهودیه به صورت یکی از ایالات دور افتاده امپراتوری بابل درآمد. یهودیان تا سال ۵۳۸ پ.م. یعنی زمانی که ایرانیان به بابل حمله کردند و آخرین امپراتوری میانرودان را نابود کردند همچنان در اسارت بودند.
سرانجام امپراتوری قدرتمند بابل به دست کوروش کبیر در سال ۵۳۸ پ.م. فتح شد. ساتراپ بابل بخشی از امپراتوری هخامنشی گردید.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- تاریخ ماد. دیاکونوف. ترجمه کریم کشاورز، تهران: نشر امیرکبیر.
- مرتضی راوندی. تاریخ اجتماعی ایران. (جلد ۱) ۱۳۵۴
- وبگاه http://www.crystalinks.com/babylon.html
