اکبر اعلمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اکبر اعلمی
شناسنامه
نام کامل اکبر اعلمی
زادروز مرداد ۱۳۳۳
زادگاه بندر ترکمن، ایران
دین اسلام شیعه
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی مستقل
سمت‌های پیشین نماینده تبریز در مجلس ششم و مجلس هفتم
وب‌گاه رسمی http://www.akbaralami.com

اکبر اعلمی (مرداد ۱۳۳۳ در بندر ترکمن) سیاست‌مدار، منتقد سیاسی و از نمایندگان سابق اصلاح‌طلب تبریز در مجلس ششم و مجلس هفتم شورای اسلامی است.

زندگی[ویرایش]

اکبر اعلمی در مرداد ۱۳۳۳ در بندر ترکمن از خانواده‌ای از اهالی منطقهٔ هادی‌شهر در ساحل رود ارس در آذربایجان شرقی به دنیا آمد. پدرش از کارکنان راه‌آهن بود و در هنگام تولد او محل کارش در رودسر و بندر شاه بود و یک سال بعد برای همیشه به تهران منتقل شد. او اولین فرزند خانواده و صاحب ۵ برادر و ۳ خواهر نیز شد. کودکی و جوانی خود را در تهران گذراند و فعالیت ورزشی زیادی داشت به‌طوری‌که به گفته خودش اگر وارد سیاست نمی‌شد به ورزش قهرمانی روی می‌آورد. تا سال‌های آخر متوسطه وضعیت تحصیلی بسیار بدی داشت و در کلاس‌های چهارم ابتدایی و هفتم و هشتم (متوسطه) مردود شد. پس از گرفتن دیپلم در آزمون دانشکدهٔ خلبانی پذیرفته شد، اما پس از چند ماه وقتی متوجه شد فعالیت سیاسی در این دانشکده و با این شغل ناممکن است دانشکده را ترک کرد و به عنوان سرباز صفر به کرمان اعزام شد. پس از فتوای روح‌الله خمینی در مورد ترک خدمت سربازی با اسلحه از پادگان فرار کرده و مدتی متواری شد. با اوج‌گیری انقلاب به تهران بازگشت و به همراه دوستانش گروهی مسلحانه سیاسی-فرهنگی به نام «صدای حق» را تشکیل داد و در ۸ دی یکی از درگیری‌های خیابانی به‌شدت آسیب دید و نزدیک به یک ماه در بخش زنان (برای جلوگیری از دستگیری) بیمارستان شفا یحیائیان بستری بود.[۱]

در سال ۱۳۶۰ با دختری اهل تهران ازدواج کرد و صاحب ۱ پسر و چهار دختر شد. تحصیلاتش را در ۳ رشته؛ علوم اقتصادی با گرایش بانکداری (دانشگاه علامه طباطبائی)، حقوق- علوم قضائی(دانشکده علوم قضائی- ۱۳۶۶) و اقتصاد بین‌الملل (دانشگاه علامه طباطبائی- ۱۳۷۵) در مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد. پس از انقلاب تا سال ۱۳۶۶ مسئولیت واحد سیاسی_فرهنگی سپاه تهران، مسئول حفاظت فرودگاه تهران، جانشین عملیاتی سرپل ذهاب در زمان فرماندهی اصغر وصالی و همزمان با آغاز جنگ ایران و عراق و واحد آموزش عقیدتی_سیاسی پادگان ولیعصر را برعهده داشت و ۳۳ ماه در جبهه حضور داشت که از ناحیه دست، شکم، پا و صورت آسیب دید و ۴۵٪ جانبازی دارد. در دانشگاه نیز عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی و مؤسسه علوم بانکی بود. از ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۸؛ فرماندار مغان، معاون اداره کل امور انتظامی وزارت کشور، معاون اداره کل بازرسی وزارت کشور، معاون اداره کل دفتر مطالعات و تحقیقات سیاسی وزارت کشور و مدیر کل بازرسی بنیاد مستضعفان و جانبازان و مشاور سیاسی و اجتماعی سرپرست بنیاد بود. از سال ۶۹ تا ۷۸ روزنامه‌نگاری نیز می کرد و عضو هیئت تحریریه روزنامه سلام بود. در سال ۱۳۷۸ کاندیدای نمایندگی مجلس شورای اسلامی از حوزه تبریز شد که با حمایت جناح اصلاح‌طلب و با رأی اول به مجلس راه یافت. وی مدعی تقلب در این انتخابات است؛ به گفتهٔ او در بازشماری تصادف ۵ صندوق ۱۰۴۲ رأی او را منظور نکرده بودند «اما مسئولان امر با این توجیه که شما انتخاب شده‌اید چه تفاوتی می‌کند که با چند رای کمتر به مجلس بروید، بر تقلبات گسترده سرپوش گذاشتند!» در تمام دوران نمایندگی در دو مجلس ششم و هفتم عضو «کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی» و دو سال رئیس شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما بود.

نمایندگی مجلس[ویرایش]

اعلمی از نمایندگان اصلاح طلب و منتقد مجلس هفتم بود. از جمله در سخنرانی که ۸ آذر ۸۶ در دفتر حزب اعتماد ملی زنجان انجام داد به شدت از عملکرد دولت محمود احمدی نژاد انتقاد کرد و خواستار رای عدم کفایت به وی شد.[۲] وی احمدی نژاد را به اقدامات غیر قانونی متهم کرد و افزود که امروز ما به‌عنوان نماینده مجلس نمی‌دانیم صدها میلیارد دلار به کجا رفته‌است.[۳][۴] وی در یک اظهار نظر در این باره بحث قابل استیضاح بودن کابینه امام حسین را مطرح کرد که با واکنش‌های تندی از جانب گروهها و شخصیت‌های اصولگرا روبرو شد. حتی برخی نمایندگان راست گرای مجلس خواستار اخراج وی شدند.[۵]. روزنامه کیهان در مطلبی عنوان داشت که اگر وی توبه هم بکند شرایط ادامه نمایندگی را ندارد.[۶]

اکبر اعلمی که در مجلس ششم نماینده تبریز بود، توانست در انتخابات مجلس هفتم از شورای نگهبان تائید صلاحیت گرفته و به عنوان نماینده مجلس هفتم انتخاب شود. در مجلس هفتم وی همراه با فراکسیون اقلیت مجلس از منتقدین دولت نهم بوده و در ارائه سوال از وزرا فعالیت شایان توجهی داشت.[۷]

انتخابات ریاست جمهوری دهم[ویرایش]

اعلمی از چهره‌های شاخص اصلاح طلب بود که موفق نشد از شورای نگهبان تائید صلاحیت بگیرد. با اینحال به دلیل بیان اظهارات قبلی اش در مورد کابینه امام حسین که به رد صلاحیت وی در مجلس هشتم انجامید، عدم تائید صلاحیت قابل پیش بینی بود.

وی در روز بیستم اسفند ماه ۱۳۸۷ در یک کنفرانس خبری رسماً اعلام کاندیداتوری کرد.[۸][۹] پس از اعلام شورای نگهبان مبنی بر عدم صلاحیت وی برای کاندیداتوری ریاست جمهوری ایران او در نامه‌ای به آقای علی خامنه‌ای، وی را مسئول اقدامات غیر قانونی شورای نگهبان دانست[۱۰][۱۱].

انتخابات ریاست جمهوری یازدهم[ویرایش]

اعلمی در روز 20 اردیبهشت 1392 با شعار بازگشت به شعار های نوفل لوشاتو ، مبنی بر بازگشت روحانیون به حوزه های علمیه ثبت نام نمود . همانند دوره های قبل به نظر می رسد که وی رد صلاحیت شود ، مشروح سخنان وی در وب سایت وی در دسترس می باشد .

فیلترینگ وب سایت رسمی بعد از ثبت نام[ویرایش]

بعد از ثبت نام اعلمی بلافاصله وب سایت رسمی وی به آدرس www.akbaralami.com فیلتر شد.

سیلی زدن به سلیمی نمین[ویرایش]

سایت خبری همت نیوز در تاریخ 12 آبان 1392 مدعی شد که در جریان مناظره ای که بین اکبر اعلمی و عباس سلیمی نمین در دانشگاه فردوسی بر‌گزار شده، اعلمی یک سیلی به سلیمی نمین زده است. پس از انتشار گسترده این خبر، اکبر اعلمی طی اطلاعیه ای، این خبر را تکذیب کرد.[۱۲].

پانویس[ویرایش]

  1. بجای بیوگرافی:خلاصه ای از فراز و فرودهای زندگی من وب‌سایت شخصی اکبر اعلمی
    تحصیلات و مشاغل و مسئولیت‌های قبل و بعد از انقلاب وب‌سایت شخصی اکبر اعلمی
  2. غلط‌های زیادی اکبر اعلمی! (ابرار نیوز)
  3. نواندیش منتشر می‌کند: متن کامل و بدون تحریف اظهارات «اکبراعلمی» (نواندیش)
  4. انتقاد جنجالی نماینده تبریز از احمدی نژاد (بی بی فارسی)
  5. اعلمی باید از مجلس اخراج شود (روز آنلاین)
  6. شهرت طلبی به هر قیمت... ! (خبر ویژه) (روزنامه کیهان)
  7. آخرین نطق پیش از دستور دوران نمایندگی (وب سایت شخصی اکبر اعلمی)
  8. Fars News Agency: اکبر اعلمی اعلام کاندیداتوری کرد
  9. در جمع خبرنگاران رسانه‌های مختلف ایراد شد: بیانیه اعلام نامزدی اکبر اعلمی در دهمین انتخابات ریاست جمهوری وب‌گاه شخصی اکبر اعلمی
  10. وبسایت شخصی اکبر اعلمی-نامه سرگشاده یک بنده خدا، به بنده دیگر خدا مقام محترم رهبری!
  11. بی بی سی فارسی-نامه سرگشاده اکبر اعلمی به آیت‌الله خامنه‌ای
  12. همت نیوز: اعلمی: من به سلیمی نمین سیلی نزدم

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]