فلات ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فلات ایران سرزمین مرتفعی است در همسایگی مناطق کم ارتفاع غرب، شمال و جنوب آسیا.

فلات ایران یا ایران زمین^{[نیازمند منبع]} نام یک منطقه گسترده جغرافیایی و زمین شناختی در قاره آسیا در نیمکره شمالی است. این فلات در آسیای جنوبی، آسیای جنوب غربی و قفقاز گسترده شده است و از سرزمین های کم ارتفاع مجاور خود قابل تمایز است. فلات ایران تقسیمی جغرافیایی بر پایه وجوه تاریخی است. این منطقه، زیستگاه اقوام ایرانی و محدوده اصلی کشور ایران در دوره‌های مختلف تاریخی بوده است.

بلند ترین قله فلات ایران تیرچ میر با بلندی ۷۶۹۰ متر در است. فلات ایران جزء مهم‌ترین فلات های آسیائی-اروپائی است؛ از آن جا که رشته کوه‌های آن مرز های سیاسی دوران معاصر را شکل داده اند و نیز رشته کوه البرز در آن جای گرفته است.

[ویرایش] زمین شناسی

نقشه طبیعی فلات ایران.

فلات ایران، سرزمین مرتفعی است در نیمکره شمالی. این فلات بخشی از صفحه اوراسیا به حساب می‌آید. اوراسیا بخشی از پوسته زمین است که شامل قاره‌های آسیا و اروپا می‌شود.

[ویرایش] منبع

• ویکی انگلیسی