باغ ایرانی
| باغ ایرانی | |
|---|---|
 |
|
| اطلاعات اثر | |
| کشور |  ایران |
| نوع | فرهنگی |
| معیار ثبت | (i)(ii)(iii)(iv)(vi) |
| شمارهٔ ثبت | ۱۳۷۲ |
| منطقه | آسیا و اقیانوس آرام |
| تاریخچه | |
| تاریخچهٔ ثبت | ۲۰۱۱ (طی نشست سیوپنجم) |
| * نام اظهارشده در فهرست میراث جهانی یونسکو † منطقهٔ بر پایهٔ دستهبندی یونسکو |
|
باغ ایرانی به ساختار و طرّاحی منحصر به فرد آن اشاره دارد. باغ ایرانی پاسارگاد را ریشهٔ معماری این باغها دانستهاند. کوروش کبیر شخصاً دستور داده بود که باغ پاسارگاد چگونه ایجاد شود و درختها نیز به چه شکل کاشته شوند و در واقع هندسیسازی باغ و شکل و شمایل آن از دیدگاه که کوروش به باغ ایرانی گرفته شدهاست. در دورهٔ ساسانیان نیز باغها در جلوی کاخها و معابد شکل گرفتند و این موضوع در دورهٔ اسلامی نیز ادامه یافت.[۱]
این باغها عنوان یک ساختار کامل، بیانگر رابطهٔ تنگاتنگ میان بستر فرهنگی و طبیعی است و نشانهای از سازگار نمودن و همسو کردن نیازهای انسان و طبیعت است. در گذشته باغ ایرانی بروز توان نهفتهٔ محیط و ادراک پیچیدگیهای آن بود. خالق باغ با اتکا به دانش تجربی خود فضایی را ایجاد میکرد که باعث بقاء و پویایی بستر طبیعی میشد.[۲]
محتویات |
[ویرایش] تاریخچه
آغاز انتظام بخشی به باغ را باید در زمان هخامنشیان جستجو نمود. در باغهای سلطنتی پاسارگاد (قرن ۶ قبل از میلاد) توجه به شبکهٔ منظم مسیر سنگفرش آب روها میتوان ادعا نمود که شکل چهارباغ و منظم چهار قسمتی در اینجا به ظهور رسیدهاست و در دوران پس از اسلام منشاء باغهای چهار قسمتی اسلامی بودهاست. در دوران ساسانی (۶۳۳-۲۲۴م) باغسازی گسترش فراوانی مییابد. جایگاه والای طبیعت در تفکر زرتشت به ویژه پرستش آب موجب گردید تا علاوه بر انتظام انسانی در باغ چشم اندازها و بستر طبیعی نیز مطرح گردد. باغ قصرهای این دوره همانند تخت سلیمان و کاخ فیروز آباد بیستون در بستر طبیعی جذاب مانند دریاچه و چشمه مکان یابی گردیدند.
تنوع هندسی مشخص ترین ویژگی باغهای این دورهاست. انتظامهای محوری، مرکزی و چهاربخشی در باغهای این دوره دیده میشود. با استقرار تمدن اسلامی در دوره بنیامیه در سامره و اندلس باغهایی احداث گردیدند که همچنان از باغهای ساسانی مورد الگوبرداری قرار گرفته بود. بسیاری از محققین با شکوهترین عصر باغسازی در ایران را در دوره صفویه میدانند. در این دوره باغات در گستره شهر به عنوان هنر شکل دهنده ساختار فیزیکی شهر بودند و همچون منظومهای سبز تمامی ساختار شهر را تحت تأثیر قرار میدادند. باغسازی در دوران صفویه از قزوین شروع شد. این شهر به عنوان پایتخت صفویه انتخاب گردید و به صورت باغ شهر سازمان یافته بود که اکنون از باغهای درباری بجز چند ساختمان چیزی باقی نماندهاست. در زمان شاه عباس ، پایتخت از قزوین به اصفهان تغییر مکان داد. در اصفهان از همنشینی فضاهای فضاهای شهری، خیابان، میدان و باغ ساختار هندسی این باغ شهر شکل گرفت.
سیر تحول طراحی باغ در دورهٔ صفویه نیز همانند زنجیرهای به دورهٔ تیموریان مرتبط بوده و در دوران قاجاریه به علت ارتباطات فرهنگی گسترده ایران با اروپا نشانههایی از از الگوی باغسازی اروپایی در باغهای ایران نفوذ کرد و در دوران پهلوی به علت سهولت تردد بین ایران و دیگر کشورهای اروپایی احداث باغها و پارکهای اروپایی و یا آمیختهای از آنها رواج یافت.
ابتداییترین و سادهترین اصل هندسی باغ ایجاد محوری در میانهٔ باغ و به موازات طول آن میباشد. به طور معمول در دو طرف این محور درختان سایه انداز کاشته شدهاست. هندسه باغ از تقسیمات راست گوشه تشکیل شدهاست. مهمترین این تقسیمات، انتظام چهار بخشی است. انتظام باغ بر اساس هندسه محوری و تقارن است. شکل باغ ایرانی شامل انتظام آب، انتظام گیاه و انتظام معماری است. این انتظام در قالیهای ایرانی نیز قابل جست و جو میباشد و عناصر این انتظام (آب، گیاه و معماری) در نگارگری ایرانی موجودند و تصویری ایدهآل از باغ ایرانی را ارائه میدهند.[۳]
[ویرایش] میراث جهانی
مجموعه نه باغ ایرانی در ایران و دو باغ در هند و یک باغ در پاکستان در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیدهاند. این باغها عبارتند از:[۴]
| شماره ثبت | نام | مکان | سال ثبت | مساحت |
|---|---|---|---|---|
| ۱۳۷۲-۰۰۱ | باغ ایرانی پاسارگاد | پاسارگاد | ۲۰۱۱ | ۲۴۹٫۶۵ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۲ | باغ ارم | شیراز | ۲۰۱۱ | ۱۲٫۷ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۳ | باغ چهلستون | اصفهان | ۲۰۱۱ | ۵٫۸ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۴ | باغ فین | کاشان | ۲۰۱۱ | ۷٫۶ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۵ | باغ عباسآباد | مازندران | ۲۰۱۱ | ۴۲۰٫۲ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۶ | باغ شازده | کرمان | ۲۰۱۱ | ۵٫۵ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۷ | باغ دولتآباد | یزد | ۲۰۱۱ | ۸ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۸ | باغ پهلوانپور | مهریز | ۲۰۱۱ | ۳٫۵ هکتار |
| ۱۳۷۲-۰۰۹ | باغ اکبریه | بیرجند | ۲۰۱۱ | ۳٫۴ هکتار |
| ۲۵۲ | تاج محل | اگرا | ۱۹۸۳ | ۳ هکتار |
| ۲۳۲ | آرامگاه همایون | دهلینو | ۱۹۸۳ | ۳۰ هکتار |
| ۱۷۱ | باغ شالیمار | لاهور | ۱۹۸۱ | ۲۰ هکتار |
[ویرایش] دسته بندی مکانی
[ویرایش] استان آذربایجان شرقی
[ویرایش] استان اصفهان
[ویرایش] استان فارس
- باغ ایرانی پاسارگاد (م. ج.)
- باغ ارم (م. ج.)
- باغ دلگشا
- باغ نارنجستان قوام
- باغ عفیف آباد
- باغ جهان نما
- باغ نظر
- باغ جنت
[ویرایش] استان کرمان
- باغ شاهزاده ماهان (م. ج.)
[ویرایش] استان خراسان جنوبی
- باغ اکبریه (م. ج.)
[ویرایش] استان خراسان رضوی
[ویرایش] استان کهگیلویه و بویراحمد
[ویرایش] استان سمنان
[ویرایش] استان مازندران
[ویرایش] استان تهران
[ویرایش] استان یزد
- باغ دولت آباد (م. ج.)
- باغ پهلوانپور (م. ج.)
- باغ گلشن طبس
[ویرایش] نگارخانه
-
باغ تاج محل
-
باغ چهلستون
-
منزل قوامالسلطنه در شیراز
-
باغ الحمرا
-
باغ هشت بهشت
[ویرایش] پانویس
- Sara Nazem، حیدری، فاطمه، وهما ایرانی بهبهانی. باغ ایرانی. تهران: همشهری، ۱۳۸۷.
- فرنوش تهرانی، «معنای باغ ایرانی»، جدید آنلاین، ۱۲ نوامبر ۲۰۰۹، [۱] (به گزارش مصور این صفحه توجه شود.)
- فرنوش تهرانی، «چهرهٔ باغ ایرانی»، جدید آنلاین، ۱۳ نوامبر ۲۰۰۹، [۲] (به گزارش مصور این صفحه توجه شود.)
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ باغ ایرانی موجود است. |
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||
