موسیقی پاپ ایرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موسیقی پاپ فارسی به آهنگ‌های پاپی که دارای ترانه فارسی می‌باشد اطلاق می‌شود. خاستگاه موسیقی پاپ فارسی ایران می‌باشد ولی به سرعت در دیگر کشورهای فارسی زبان دیگر مانند تاجیکستان و افغانستان و همچنین پس از انقلاب اسلامی ایران در ایالات متحده آمریکا گسترش یافت.

سال‌های نخست[ویرایش]

موسیقی پاپ فارسی در سده نوزدهم و در دوره قاجاریه متولد شد و بعدها با اختراع رادیو این سبک به سرعت در ایران رواج پیدا کرد.[۱]

دوران زرین موسیقی پاپ فارسی[ویرایش]

در ایران و پیش از درخشش ویگن در اوایل دهه ۵۰ میلادی، بازار موسیقی ایران در انحصار خوانندگان موسیقی سنتی بود. سپس ویگن که ملقب به سلطان جاز می‌باشد با ارائه اثاری بدیع که متاثر از موسیقی غربی بود انقلابی در عرصه موسیقی به پا کرد.

توسعه موسیقی پاپ فارسی به دهه ۷۰ میلادی باز می‌گردد در این مقطع استفاده از سازها و شکل بومی موسیقی ایران به همراه گیتار برقی، درامز و دیگر مشخصه‌های موسیقی پاپ، سبک نوینی را در موسیقی فارسی رقم می‌زند مهمترین خواننده این دوران گوگوش و لیلا فروهر بود. ترانه سرایان نسل جدید ایران نظیر شهیار قنبری، ایرج جنتی عطایی و اردلان سرفراز در این دوره ظهور نمودند. دوران طلایی موسیقی ایران مدت زمان زیادی دوام نیافت و با انقلاب ایران و تحریم موسیقی بسیاری از هنرمندان عرصه موسیقی نا خواسته تبعید شدند و علی‌رغم این که در غربت و به ویژه در لس آنجلس به کار خود ادامه دادند ولی هرگز موفق به تکرار آثار فاخر دهه ۷۰ میلادی نشدند.

مطرح ترین خوانندگان دوران زرین موسیقی پاپ فارسی[ویرایش]

موسیقی پاپ فارسی بعد از انقلاب ایران[ویرایش]

در دهه نود میلادی و به منظور رقابت با خوانندگان خارج از کشور (به اصطلاح لس آنجلسی) مسئولین وقت حوزه موسیقی تصمیم به تولید آثار پاپ همسو با موازین و قوانین خود گرفتند. بدین منظور علی معلم[۲] و فریدون شهبازیان شورایی را در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران برای نظارت بر احیای موسیقی پاپ تاسیس نمودند..[۳] شادمهر عقیلی[۴]، محمد اصفهانی سعید شهروز و خشایار اعتمادی نخستین کسانی بودند که رسماً اجازه فعالیت پیدا کردند. برخی از آثار این افراد در تلویزیون نیز پخش شد که این کار سهم به سزائی در معرفی و موفقیت آنان داشت. این آثار با استقبال گرم مردم روبرو شد ولی در دوره‌ای از نظر برخی منتقدین این آثار هم از لحاظ کلام وهم از لحاظ آهنگ آثاری بی محتواوسطحی بودند. در اثر این انتفادات فریدون شهبازیان استعفا کرد و رسماً به صف منتفدین موسیقی پاپ پیوست.[۵][۶]
در سالهای اخیر ودر اثر گسترش فناوری‌های نوین و همچنین دسترسی عامه مردم به اینترنت گروه‌های زیر زمینی موسیقی پاپ نیز شروع به فعالیت نمودند آثار ارائه شده توسط این افراد آثاری عامه پسند و بی محتوا می‌باشند که موسیقی پاپ ایران را با چالشی جدی مواجه کرده‌اند.

خوانندگان مطرح بعد از انقلاب[ویرایش]

موسیقی پاپ فارسی در دیگر کشورها[ویرایش]

موسیقی پاپ فارسی در کشورهای فارسی زبان دیگر نظیر تاجیکستان و افغانستان هم از رونق خاصی بر خوردار است از مهمترین خوانندگان افغانستان می‌شود به فرهاد دریا، احمد ظاهر احمد ولی ، هنگامه ، اریانا سعید ، وجیهه و فرید رستگار ، غزل سادات ، سیتا قاسمی ، نغمه منگل ، قادر اشپاری ، ارش باررز اشاره کرد. و از تاجیکستان منیژه دولت ، نجم الدین صدرالدین ، شبنم ثریا اشاره نمود.

پانویس[ویرایش]