کوچه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تابلوی کوچه برلن
کوچه‌ای در منطقه نوساز تهران

کوچه راه‌باریکه‌ای است که معمولاً میان یا پشت ساختمان‌ها قرار دارد.

بن‌بست کوچه‌ای است که پایانش بسته باشد. در شهرها یا شهرک‌های قدیمی ، کوچه‌ها اغلب به‌جامانده از شبکهٔ خیابانی سده‌های میانه هستند یا دنبالهٔ یک راه یا پیاده‌روی کهن در یک شهر می‌باشند.

در محلّه های کهن شهرهای ایران ، کوچه‌ها اغلب با دیوارهای بلند خشتی یا آجری و دارای سقف در فواصل گوناگون هستند که رهگذران را از گردوخاک و نور شدید آفتاب محافظت می‌کند.

انواع[ویرایش]

به کوچهٔ سقف دار ساباط می گویند.

کوچه های محلّه های کهن[ویرایش]

یش از دوره مدرنیزاسیون ایران، کوچه‌های شهرهای کهن ایران با چنین مسیرهای باریک و پرپیچ و تابی آمیخته شده بود که عمدتا با دیوارهای بلند و بالا و مصالحی چون خشت و آجر و گهگاه با سقفهایی در بازه‌های معین ساخته شده بودند.

کوچه-باغ[ویرایش]

کوچه باغی در نجف آباد

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]