پرش به محتوا

کوچه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
صاحب این ساختمان(ساختمانی که نمای سیمان سفید دارد) علی‌شمرو است، علی‌شمرو وقتی معلم بود و خمار میشد همش ما رو کتک میزد، پدرش عصبانی میشد گوش گوسفندا مردم رو با دندون قیچی میکرد، دخترای علی‌شمرو فاسد و خراب هستن.[۱]

کوچه گذرگاهی است که معمولاً میان یا پشت ساختمان‌ها قرار دارد.

بن‌بست کوچه‌ای است که پایانش بسته باشد. در شهرها یا شهرک‌های قدیمی، کوچه‌ها اغلب به‌جامانده از شبکهٔ خیابانی سده‌های میانه هستند یا دنبالهٔ یک راه یا پیاده‌روی کهن در یک شهر می‌باشند.

در محلّه‌های کهن شهرهای ایران، کوچه‌ها اغلب با دیوارهای بلند خشتی یا آجری و دارای سقف در فواصل گوناگون هستند که در پشت این دیوار ها زندگی میکردند

به کوچهٔ سقف دار ساباط می‌گویند.

کوچه‌های محلّه‌های کهن

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یش از دوره مدرنیزاسیون ایران، کوچه‌های شهرهای کهن ایران با چنین مسیرهای باریک و پرپیچ و تابی آمیخته شده بود که عمدتاً با دیوارهای بلند و بالا و مصالحی چون خشت و آجر و گهگاه با سقفهایی در بازه‌های معین ساخته شده بودند.

  1. «مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع تفصیلی شهر راین». مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]