پرش به محتوا

ونک

مختصات: ۳۵°۴۵′۳۵″ شمالی ۵۱°۲۳′۴۳″ شرقی / ۳۵٫۷۵۹۷۲°شمالی ۵۱٫۳۹۵۲۸°شرقی / 35.75972; 51.39528
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جایگاه ونک در نقشهٔ سال ۱۹۰۰؛ نام ونک (wanek) در بالای نقشه نمایان است.

ونک منطقه‌ای در شمال شهر تهران و منطقه ۳ شهرداری پایتخت ایران است.

ونک با ساختمان‌های بلند، برج‌های بازرگانی‌محور و مال‌های پرشمار (به ویژه پوشاک زنانه) شناخته شده است. شماری از این کانون‌های اقتصادی در پیرامون میدان ونک، یکی از میدان‌های مهم و اصلی تهران که در خیابان ولیعصر قرار دارد، جای دارند.

امروزه، ونک از شمال به بزرگراه رفسنجانی، از غرب به بزرگراه کردستان و محله ده ونک و آرارات، از جنوب به بزرگراه همت و محله یوسف آباد و از سوی شرق به خیابان نلسون ماندلا (خیابان آفریقا پیشین یا خیابان جردن پیشین) و چهارراه جهان کودک می‌رسد.

ونک از ایستگاه مترو حقانی در دسترس شهروندان است.

نام‌شناسی

[ویرایش]

نام ونک تشکیل شده است از دو حرف (ون) به معنی درخت و علامت کوچکی (ک) و معنی نام ونک «درخت کوچک» است.

پیشینه

[ویرایش]

ده ونک مانند ده نارمک از آبادی‌های ری باستان است و در رویدادهای گوناگونی از آن در نوشتار تاریخی یاد شده است. این ده، در دوره ناصرالدین شاه از آبادی‌های خالصه بود و در پایان دوران قاجار میرزا یوسف مستوفی‌الممالک آن را با سند سازی تصرف کرد و چند رشته قنات و حق آب رودخانه درکه را به نام خود ثبت کرد.

ونک از سده‌های گذشته تا ۳۰–۴۰ سال اخیر دوپاره بوده است. یک پاره، ونک ارامنه نامیده می‌شد که بخش شرقی ونک (محله ونک کنونی) را در بر می‌گرفت و قلعه ارامنه در مرکز آن بود که پیرامونش کشاورزی و باغ‌داری رونق داشت. هنوز هم قلعهٔ ارامنه و گورستان ارمنیان در همین بخش وجود دارد. گورستان کهنه ارمنیان اکنون به باشگاه آرارات پیوسته و متصل به بخش جنوبی آن است.

پاره دیگر ونک، بخش غربی ونک (محله ده ونک کنونی) را در بر می‌گرفت و از آن، ده کنونی ونک و زمین‌های کشاورزی و باغ‌ها بازمانده است. گور مستوفی‌الممالک نیز در نزدیکی امامزاده ده ونک است.

جغرافیا و بافت شهری

[ویرایش]

ده ونک حالت قدیمی خود را تا اندازه‌ای نگاه داشته است. به‌گونه‌ای که بیشتر خانه‌ها ویلایی‌اند.

در قدیم ده ونک دارای درختان بسیار توت و گردو خرمالو و همچنین زالزالک بوده است که کم‌کم، این درختان و باغ‌ها از بین رفتند. در ده ونک شماری قنات جاری بود که در دهه ۷۰ شمسی به دلیل آنکه برای خانه‌ها چالش‌هایی همراه داشت، همچنین برای ساخت فاضلاب، بسته یا کور شدند.

از بخش‌های قدیمی ده ونک می‌توان به دانشگاه الزهرا. بازارچه، گل چمن (سر چمن)، زیر باغ نو، کوچه مسجد جامع، باغ بالا، باغ پایین میدون گل را نام برد.

اقتصاد

[ویرایش]

ترابری

[ویرایش]

ایستگاه متروی حقانی در نزدیکی ونک جای دارد. تاکسی‌های شهری نیز در محله فعال بوده‌اند.

مال‌ها و پوشاک زنانه

[ویرایش]

شماری مرکز خرید دارای بخش‌هایی برای پوشاک زنانه در محله وجود دارد. در سال ۱۴۰۴ اعلام شد یکی از این مال‌ها، در فهرست ساختمان‌های ناایمن تهران جای دارد.[۱]

دست کم از دههٔ ۱۳۹۰، گونه‌های بسیاری از پوشاک زنانه توانستند اقتصاد محله را شکوفا سازند. بوت‌های زنانه و کفش‌های چرم زنانه که تحت برندهای ایرانی (به میزان کمتر، خارجی) توانستند سود قابل توجهی با توجه به پتانسیل بازار ایران و کمبودهای بخش فروش در این دوران ایران، برای فروشگاه‌های محله به همراه داشته باشند. در این دوران، اینترنت در ایران به تازگی شکل مدرن‌تری به خود گرفته بود و فروشگاه‌ها، برای تبلیغات از اینستاگرام و دیگر ابزارهای برخط بهره می‌بردند و بسیاری از فروشگاه‌ها، از مدل‌های زن برای تبلیغات بوت‌ها و دیگر پوشاک بهره می‌بردند که می‌تواند کمک‌کننده‌ای برای پاگیری مد در ایران نیز بوده باشد.[۲]

منابع

[ویرایش]
  1. ایسنا. «خطر بیخ گوش مجتمع‌های تجاری بوستان، مهستان و قائم/ مراکز تجاری ناایمن پایتخت را بشناسیم».
  2. اطلس ۲۴ تهران، محلهٔ ونک، نخست، ص ۱۱.
  • مستوفی، عبدالله، شرح زندگانی من، انتشارات زوار، تهران

پیوند به بیرون

[ویرایش]