پارک شهر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۴۰′۵۹.۳۹″ شمالی ۵۱°۲۴′۴۸.۳۹″ شرقی / ۳۵.۶۸۳۱۶۳۹° شمالی ۵۱.۴۱۳۴۴۱۷° شرقی / 35.6831639; 51.4134417

پارک شهر تهران
City Park Tehran.jpg
نام پارک شهر تهران
کشور  ایران
استان تهران
شهرستان تهران
اطلاعات اثر
کاربری کنونی پارک
دیرینگی پهلوی اول
بانی اثر رضا پهلوی
مالک اثر شهرداری تهران
اطلاعات بازدید
امکان بازدید دارد

پارکِ شَهْر یکی از پارک‌های قدیمی شهر تهران است. این پارک که در منطقه ۱۲ در مرکز تهران در محدوده خیابان‌های خیام و شهید فیاض‌بخش قرار دارد. تاریخ تاسیس این پارک به سال ۱۳۳۹ باز می‌گردد. مساحت این پارک تقریباً ۲۵ هکتار است و ۸ در ورودی دارد.[۱] درون این پارک: موزه صلح تهران، آکواریم پارک شهر تهران، استخر، ورزشگاه، کتابخانه و سایت پرنده نگری ... وجود دارد.

این بوستان از جنوب به خیابان بهشت، از شمال به خیابان فیاض بخش، از شرق به خیابان خیام، و از غرب به وحدت اسلامی (شاپور) محدود می‌شود.[۲]

اماکن درون و پیرامون پارک[ویرایش]

پارک شهر تهران

درون پارک:

پیرامون پارک:

سایت پرنده نگری پارک شهر تهران : پرنده نگری یکی از شاخه های طبیعت گردی است که سالهاست در میان علاقمندان به طبیعت طرفداران بسیاری پیدا کرده است. پرنده نگران با استفاده از دوربین دوچشمی و کتاب راهنمای پرندگان به مشاهده و ثبت این مخلوقات زیبا میپردازند. از آنجا که پرندگان را در همه جا میتوان یافت ،این تفریح به سرعت در میان عموم مردم در همه جای دنیا محبوبیت یافته است. در راستای اهداف زیست محیطی دولت یازدهم و همچنین با توجه به قدمت و تنوع گونه های گیاهی پارک شهر ، برای اولین بار در تهران ،سایت پرنده نگری به منظور آشنایی بیشتر شهروندان با پرندگان در آذر ۱۳۹۳ راه اندازی شد . این مجموعه که مجهز به دوربین‌های دوچشمی و تلسکوپ میباشد ، در ضلع شمال شرقی پارک جنب دریاچه قرار دارد و علاقمندان میتوانند هر روزه با مراجعه به این محل ، با راهنمایی کارشناسان به پرنده نگری در پارک بپردازند. تا کنون بیش از ۴۰ گونه پرنده در پارک شهر شناسایی شده که شامل پرندگان ساکن ، مهاجران زمستانی و تابستانی و مهاجران عبوری میباشد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. حسن یوسفی. دیدنی‌های تهران. چاپ اول. موسسه کتاب همراه، ۱۳۷۶. ص ۴۸. شابک ‎۹۶۴۶۰۳۴۳۵۷. 
  2. راه خودرو، نقشه ویژه ترافیکی تهران. ۱۳۸۳. ص ۴۳.