افسریه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اَفسَریه یکی از محله‌های شرق شهر تهران است. این محله از غرب به بزرگراه بسیج، از جنوب به شهرک والفجر، از شمال و شرق به قصر فیروزه و از جنوب شرقی به سه‌راه افسریه منتهی می‌شود.

ویژگی‌ها[ویرایش]

محله افسریه دارای شبکه خیابان‌های متقاطع و منظم است. این محله از سه خیابان اصلی شمالی-جنوبی با نام‌های ۱۵ متری اول، ۱۵ متری دوم و ۱۵ متری سوم و نیز یک خیابان شرقی-غربی با نام ۲۰ متری افسریه تشکیل شده‌است و در میان این خیابان‌ها از جنوب تا شمال دارای ۴۵ کوچه منظم است. از خیابان ۱ تا ۲۰ متری افسریه (افسریه جنوبی یا پایین) در منطقه ۱۵ شهرداری تهران و از بیست متری افسریه تا خیابان ۴۵ (افسریه شمالی یا بالا) منطقه ۱۴ شهرداری تهران است.

افسریه را می‌توان به عنوان نخستین محله از نظر مهندسی شهر سازی در تهران در بدو تأسیس نام برد؛ این محله از محله‌هایی نیز در تهران است که از سیستم کدینگ در نام‌گذاری خیابان‌ها استفاده نموده، به طوری که هر فرد غریبه به راحتی به مقصد خود در این محله می‌رسد، آدرس‌دهی در این محل صرفا شماره خیابان و پلاک هست به عنوان مثال افسریه خیابان ۴۳ پلاک ۳۰. همین کد کافیست که به مقصد برسید.

طراحی این محله براساس قطعات ۱۲۰ متری در کل محل یکسان بوده‌است و از این بابت نیز در تهران جز معدود محلات با این خصوصیت است و در ابتدا صرفا به عنوان محله‌ای ویلایی در یک طبقه بنیان‌گذاری شده بود. از نکات ریز در پیش‌بینی‌های انجام شده در بدو تأسیس این محله، می‌توان به عرض ۶ متر بر زمین‌ها اشاره کرد که پیش از انقلاب درب پارکینگ دو همسایه کنار هم، حتما می‌بایست یکی سمت چپ ملک قرار گیرد و دیگری سمت راست قرار گیرد؛ با این ترفند ساده شهرداری پیش از انقلاب، به راحتی ایجاد جای یک پارک ماشین در خیابان را بین دو همسایه جانمایی نمود که متأسفانه بعد انقلاب اصلا به این موضوع دقت نگردید و منجر به کمبود شدید جای پارک شد.

نخستین مدارس ساخته شده در افسریه، مدرسه جمهوری اسلامی می‌باشد؛ این بنا در دهه ۳۰ ساخته شده‌ که آن زمان کم‌تر کسی در این منطقه ساکن بوده‌است. زیبایی این مسئله در این است که در گذشته پیش از ورود ساکنین ابتدا اماکن تحصیلی بنا می‌گردید. این منطقه پس از تجربه بد شهرسازی در در مناطقی مانند نظام آباد، سر آسیاب، خراسان، مناطق شمالی تهران و... که عمدتا دارای کوچه‌های تنگ و باریک بود، در ابتدای امر همراه با مناطق تهرانپارس و نارمک به عنوان شهرسازی جدید و منطبق با استانداردهای روز طراحی گردید. در نظر گرفتن بزرگراه افسریه در دهه ۴۰ به عرض ۷۰ متر که قابلیت تا یکصد متر را دارا است نشان از پیش‌بینی‌های صحیح آن زمان از حال و روز امروز تهران است که در حال حاضر در حال عقب‌نشینی است.

افسریه نخستین محله بعد از انقلاب است که دارای گاز شهری گردید. از ۲۰ متری افسریه می‌توان پس از هفت حوض به عنوان برترین مرکز خرید شرق تهران یاد کرد. از نکات منفی این منطقه در حال حاضر عدم نظارت شهرداری در جمع‌آوری سد معبر است که عمده ضعف این نهاد است. همچنین این محله دارای شهروندانی اصیل است که بالای ۵۰ سال در این محله زندگی می‌کنند.

سه‌راه افسریه[ویرایش]

سه‌راه افسریه، نام تقاطعی در شهر تهران و در مجاورت محله افسریه می‌باشد. این شاهراه، به جهت قرار گرفتن در مسیر حرکت اکثر مسافران تهرانی که قصد ترک تهران به سمت شرق را دارند و همچنین به جهت دروازه ورودی تهران بودن، حائز اهمیت است.

این سه‌راه، از طرفی به سمت جاده تهران-مشهد، از طرف دیگر به بزرگراه بسیج و از طرفی به بزرگراه آزادگان منتهی می‌شود. به عبارت دیگر، سه بزرگراه اصلی تهران (بزرگراه‌های بسیح، آزادگان و تهران-مشهد) در این نقطه به هم متصل خواهند شد. از طرفی، علاوه بر این سه بزرگراه، سه مسیر دیگر به سمت‌های خیابان خاوران، خیابان بعثت و محله افسریه و مسعودیه نیز از این -اصطلاحا سه‌راه- منتهی می‌شود.

منابع[ویرایش]

راه خودرو، نقشه ویژه ترافیکی تهران، ۱۳۸۳خ.

پیوند به بیرون[ویرایش]