خط (ترابری)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خط عبور[۱] در ترابری و راهنمایی و رانندگی محدودۀ باریکی به عرض سه تا چهار متر در سطح سواره‏‌رو است که دو طرف آن با خط‌‏کشی ممتد یا منقطع مشخص می‏‌شود و خودرو باید در آن حرکت کند. خودروها ملزم به صف کشیدن پشت سر هم و حرکت در یک خط هستند که معمولاً از آن با عنوان حرکت بین خطوط یاد می‌شود. خط عبور ممکن است در بزرگراهها پهن تر باشد و در مسیرهای روستایی یا فرعی باریک‌تر باشد. در ادبیات عامیانه، برای اشاره به خط عبور (lane) اصطلاح لاین (line) به کار می‌رود که چندان دقیق نیست.

انواع خطوط رانندگی[ویرایش]

  • خط ویژه یا مسیر اختصاصی که به نوعی خاص از وسائط نقلیه اختصاص می یابد مانند: خط ویژه اتوبوس
  • خط اکسپرس
  • خط برگشت پذیر که در ساعاتی خاص مسیر حرکت در آن معکوس می‌شود.
  • خط کناری یا جانبی به ویژه در ورود از جاده فرعی به اصلی
  • خط سرعت یا باند تندرو
  • خط آهسته یا باند کندرو
  • خط سبقت
  • خط انتقالی

در ایران[ویرایش]

در ایران تقسیم بندی برخی جاده‌های بین شهری بر اساس تعداد خط آنهاست. عموماً بزرگراهها چهار خطه و آزادراهها شش خطه هستد. در شهرها نیز خط ویژه اتوبوس رانی برای حرکت سریع تر اتوبوسهای شهری وجود دارد.

خطوط ویژه اتوبوس رانی[ویرایش]

بسیاری از شهرهای متوسط و بزرگ ایران دارای مسیرهای اختصاصی برای اتوبوس هستند. شهر تهران دارای ۱۵۸کیلومتر مسیر ویژه اتوبوسهای تندرو است [۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «خط عبور» [حمل‌ونقل درون‌شهری-جاده‌ای] هم‌ارزِ «lane»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. «فارسی». در همان. دفتر اول. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ خط عبور)
  2. «افزایش خطوط ویژه اتوبوسرانی تهران». افکار نیوز. ۴ تير ۱۳۹۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۴. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)