ارگ (معماری)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمای شرقی ارگ کریمخان زند - شیراز
ارگ هرات

اَرگ به گونه‌ای از ساختمان‌های بلند و محصور گفته می‌شود که در معماری قدیم کاربرد داشت.

ارگ در لغت به معنی قلعه ای کوچک است که درمیان قلعه ای بزرگ بسازند[۱]و دارای برج و بارو باشد. ارگ در اصطلاح به معنی اقامتگاه فرمانرواست لذا به مکانی گفته می‌شود که در آن فرمانروای شهر، ایالت یا کشور اقامت داشته باشد و در این مکان به اداره امور حکومتی می‌پردازد. در شهرهای کهن ایرانی آثار فراوانی از ارگ‌های قدیمی که روزگاری محل فرمانروایی و اداره امور شهر بوده، به جا مانده‌است.[۲]

چند نمونه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. علی اکبر دهخدا (۱۲۵۸–۱۳۳۴). لغت نامه/علی اکبر دهخدا. شابک ۹۶۴۰۳۹۶۱۷۶.
  2. «ارگ ها، حافظه تاریخی ایران کهن». ۱۳۸۸.