راه دوبانده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک راه دوبانده در انگلیس با دو لاین در هر جهت.

راه دوبانده جاده یا بزرگراهی است که دارای دو باند عبور مستقل و جداشده از هم است. معمولاً حرکت در یک باند در جهت رفت و در باند مخالف در جهت برگشت است.  

یک جاده بدون حایل وسط جاده یک جاده تک بانده محسوب می‌شود. 

تاریخچه

از قدیمی‌ترین جاده‌های دوبانده می‌تواند به راهی که در قرن اول توسط امپراتور روم کلودیوس بین رم و بندر آن شهر استیا در  تیبرایجاد شده نام برد.

پیاده سازی

نمودار از انواع جاده ها در انگلستان

بریتانیا

در انگلستان اگر چه عبارت دوبانده به هر جاده ای با جداکننده وسط اطلاق می‌شود اما به عنوان یک اصطلاح برای مسیرهای اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد  

جاده دوبانده می شود.

همچنین نگاه کنید

نگارخانه

منابع