شیان (تهران)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شیان یکی از محله‌های شمال شرقی شهر تهران است.

محله شیان که در اصل یک دهکده است در شمال پارک جنگلی لویزان و جنوب مجتمع مسکونی و نظامی آجا واقع شده‌است. شیان در جنوب قلعه سردار و مشرق مبارک آباد، از آبادی های قدیمی شمیران است که از قدیم بیش تر به قلعه شیان شهرت داشت. بنابر نقل ریش سفیدان، این دهکده بسیار قدیمی است و در گذشته آ بادی بزرگی بوده است. در حمله افغان ها خراب می شود و به صورت ده کوچک هفت خانواری در می آید. آثار قدیمی این ده کوره های آجرپزی و دیزی پزی است که خرابه های آن باقی است. درختان شش صد و هفت صد ساله نیز در آبادی است که آن ها را نیز می توان سندی بر قدمت این آبادی دانست. این ده در سیزده کیلومتری شمال شرقی تهران و هوای آن خنک تر از هوای تهران است ولی ییلاقی کامل نیست. فاصله اش از سه راه ضرابخانه شش کیلومترونیم و از سلطنت آباد پنج کیلومتر است. اراضی شیان از طرف شمال به سامان ازگل و قلعه سردار، از طرف مغرب به اراضی لویزان، از مشرق به اراضی نارمک و از جنوب به املاک بانک محدود می شود. سراسر املاک ده اربابی و متعلق به تیرداد بارسقیان حسابدار دبیرستان البرز است. مقداری از اراضی این دهکده را در سال 1326و 1327 ه.ش خرد کرد و به دبیران دبیرستان فروخت. از این ده راهی به لویزان و مبارک آباد و سلطنت آباد و سه راه ضرابخانه و تهران می رود که راه اصلی ده است. جاده قدیم لواسان نیز از شمال این ده می گذرد و گذر آن در این ده معروف به گذر جاده سوهانک و لواسان است. راهی فرعی به قاسم آباد و نارمک و راهی به ازگل دارد. در این ده هشت خانوار زمستان نشین زندگی می کنند. در تابستان در حدود ده خانوار ییلاقی بد ین ده می آیند. شغل زمستان نشین ها کشاورزی، باغبانی و گاوداری است(ستوده،1371: 143). سردرختی و میوه میان مالک و رعیت نصف می شود. در دامنه شمالی تپه های جنوبی شیان دیم کاری است و محصول آن میان مالک و رعیت نصف می شود. در شیان یک رشته قنات به طول سه کیلومتر و نیم است و به طور متوسط دو سنگ و نیم آب دارد. طعم آب آن شیرین و گوارا است. چاه آب در این محل از چهل و پنج متری تا شصت متری به آب می رسد. از آبادی شیان مجموعاً هشتاد خروار گندم پنجاه خروار جو کاشته می شود. از صیفی بیشتر سیب زمینی و بادنجان و از حبوبات نخود و لوبیا و از علف های صحرا یونجه و اسپرس و شبدر می کارند. تعداد گوسفند و بز این آبادی سیصد راس است(همان). دکتر حسین کریمان درباره شیان نوشته است: شیان در شمال شرقی محدود بیست و پنج ساله طهران واقع است و اراضی آن قسمتی خارج از این محدوده است. این آبادی در3 کیلومتری مشرق سلطنت آباد و 9 کیلومتری جنوب شرقی تجریش افتاده و جز بخش حومه شمیران است. جمعیتش در فرهنگ جغرافیایی ایران 80 تن معین گردیده است. شغل اهالی زراعت و گاوداری است. از آنجا غلات و بن شن و صیفی به دست می آید و از قنات مشروب می شود. شیان از شمال به قلعه سردار و از جنوب به باکک و از مشرق به تپه های نارمک و از مغرب به لویزان محدود می شود. اراضی آن متعلق به آقای کیانی است. یک دانگ آن وقف است. یک باغ بزرگ و یک ساختمان دارد. 17 مرد و 7 زن در آن زندگی می کنند(همان).

خیابان‌های این محله به ترتیب شیان و شیان ۱ تا ۷ نام‌گذاری شده‌اند. محلهٔ شیان دارای یک حسینیه است و بیمارستان لویزان در نزدیکی آن واقع شده‌است.

بزرگ‌راه در دست ساخت دارآباد نزدیک‌ترین بزرگ راه به این محله است. پارکی جنگلی به نام شیان و هتل شیان از اماکن گردشی محله هستند.[۱] هتل دهکده شیان در سال ۱۳۷۵، توسط شهرداری منطقه ۴ در قسمت شمال شرقی پارک جنگلی لویزان ساخته شده است.[۲]

صنایع نظامی[ویرایش]

در نزدیکی شیان یکی از مجمتع‌های نظامی ایران قرار گرفته که آژانس بین‌المللی اتمی آن را بخشی از برنامه هسته‌ای ایران می‌داند.[۳] اپوزیسیون حکومت ایران بر این باور است که دفتر مرکزی بخش مکانیک موشکی کارخانه‌ای نظامی به نام صنایع شهید شفیع زادگان در خیابان شیان ۷ قرار دارد.[۴]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • راه خودرو، نقشه ویژه ترافیکی تهران (مخصوص خودرو)، تهران ۱۳۸۳خ. نقشهٔ ۸.