کاشانک (محله تهران)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کاشانک یکی از قدیمی‌ترین محله‌های تهران است.

این محله از جمله محله‌های شمالی تهران (شمیران) است و در مجاورت محله‌های نیاوران، دارآباد و آجودانیه قرار دارد.

کاشانک از نظر موقعيت جغرافيايی از شمال به ارتفاعات البرز، از جنوب به صاحبقرانیه و اقدسیه از غرب به کاخ و پارک نياوران و از شرق به منطقه دارآباد و نیز بلوار آجودانیه ختم می‌شود. پيشينه تاريخی این محله به زمان ناصرالدين شاه برمی‌گردد. [۱] ناصرالدین شاه در سال ۱۲۹۲ ساختمانی برای یکی از سوگلی‌های خود در زنان حرمسرا به نام امینه اقدس بنا کرده و نام اقدسیه به همین علت است.[۲]

این منطقه به لحاظ پیشینه تاریخی به زمان ناصرالدین شاه باز می گردد که این منطقه به شکل باغات سرسبز بوده و یکی از سوگلی های حرم سرای ناصرالدین شاه قاجار به نام انیس الدوله حکمرانی کاشان را از شاه طلب می کند و شاه در عوض شش دانگ کاشانک را به وی پیشکش می کند و به همین دلیل این نام را بر کاشانک نهاده اند (کاشان کوچک) دو طایفه اصلی این محله که جزء بنیانگذاران محله کاشانک هستند عبارتند از یکی طایفه طائی که در حدود ۲۰۰ سال پیش از سمت قرچک و ورامین به این محله مهاجرت نموده و دیگری طایفه ای به نام امینیان که چند سال بعد از طائی ها آنان نیز از سمت قرچک و ورامین به کاشانک فعلی مهاجرت کردند و در ١٨٠ سال پيش نيز خانواده بزرگ بياتي از سربند دربند به اين منطقه كوچ نموده و همچنين دو طایفه ناطقیان و خیری که در حدود ۱۰۰ سال بعد از لواسان به کاشانک کوچ کردند. مهاجرینی که عامل شکلگیری این محله بودند اقوام مهاجر فقیری بودند که در تپه های کاشانک سکونت گزیدند و رفته رفته به سمت تثبیت مشاغل و ثروتمندی پیش رفتند. به لحاظ ابنیه های تاریخی مساجد مختلف و قناتهای متعددی در منطقه موجود است و از جمله یک قبرستان که مربوط به سیصد سال پیش است که در خیابان چهاردهم آجودانیه بنام درختک واقع است. از قنات های منطقه می توان به قنات های رحمان آباد که در ارتفاعات رحمان آباد واقع است، قنات استخر که در نزدیکی مسجد ولیعصر واقع است که البته این قنات در حال بهر هبرداری است و برای شرب فضای سبز منطقه بهره برداری می شود و قنات جوز درختک و قنات مدرسه خان سفید اشاره کرد. از نمادهای ارزنده و جاذبه های بی نظیر منطقه می توان به چنار مسجد ولیعصر اشاره کرد. قدمت این درخت به ۵۰۰ تا ۶۰۰ سال قبل برمی گردد و قطر آن در حدود ۳ متر می باشد و داخل آن به شکل یک اطاقک زیبا چشم نوازی می کند. به لحاظ جمعیتی کاشانک در حدود ۳۰۰۰۰ خانوار در خود جای داده است که به لحاظ اقتصادی این خانوارها در ۲ طبقه کاملا متفاوت قرار دارند که طبقه پایین دست منطقه در قسمت تپه کاشانک ساکن هستند و در حدود ۲۶۲ باب از خانه های این منطقه فاقد سند مسکونی است و این منطقه به لحاظ امکانات فرهنگی و عمرانی دارای صفوف مختلفی است. مساحت کاشانک براساس آخرین مرزبندی که در سال ۸۷ انجام شده است (۲۴۸۲۵۶۵) کیلومترمربع تخمین زده شده است. از حیث فرهنگی دو موسسه (دایره المعارف بزرگ فارسی) و (موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران) پتانسیل فرهنگی خوبی را برای این منطقه رقم زده اند. همچنین سرای محله کاشانک که از سال ۸۷ شروع به کار کرده است با اجرای کلاسهای آموزشی مختلف در ارتقاء سطح فرهنگی منطقه نقش بسزایی داشته است. از لحاظ عمرانی فعالیتهای درخور تحسین در منطقه انجام شده است از جمله احیای پارک رحمان آباد. در این منطقه آلونک هایی وجود داشت که باعث زننده بودن منظر شهری بود و از جمله باعث فرسایش خاک شده بود.

منابع[ویرایش]