مشیریه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مشیریه یا شهرک مشیریه یکی از محله‌های تهران، واقع در جنوب شرقی تهران می‌باشد. این محله از شمال به بزرگراه خاوران (امام رضا) و سه راه افسریه از شمال غرب به میدان بسیج از شرق به شهرک رضویه ( کاروان)، از غرب به پارک‌های پردیس بانوان، پامچال، توسکا، پارک آبی آزادگان، بوستان بزرگ آزادگان، بزرگراه آزادگان و بزرگراه امام علی، از جنوب غرب به شهرک دولت آباد و از جنوب به بزرگراه دولت آباد منتهی می‌شود.

پیشینه تاریخی[ویرایش]

مشیریه تحت مالکیت مشیرالسلطنه بوده است که همراه با محلهٔ رضویه (کاروان) ناحیهٔ ۴ منطقهٔ ۱۵ را شکل می‌دهند.[۱] در عین حال بنا بر مصاحبه‌هایی که با اعضای شورایاری و معتمدین محلهٔ مشیریه صورت پذیرفت این افراد، مالک این محله را مشیرالدوله، یکی از درباریان و نزدیکان شاه (ناصرالدین شاه) و از ملاکین بزرگ، معرفی نمودند که نام او بر محله باقی‌مانده است. آخرین مرزبندی مصوب این محله، مربوط به سال ۱۳۴۵ و از همان بدو شکل‌گیری محله بوده است. شخصی به نام امیر سلیمانی زمین‌دار بزرگ دوران پهلوی و اسدالله اعلم نیز به عنوان افراد مؤثر در شکل‌گیری این محله قابل ذکر خواهند بود. این دو نفر اولین واگذارکنندگان (فروشندگان) زمین‌های این محله بوده‌اند، هنوز هم در پارک آزادگان که در غرب پارک پامچال قرار دارد، ساختمانی به نام ساختمان امیرسلیمانی واقع شده که متعلق به شهرداری مرکز است.

فضای سبز[ویرایش]

از فضاهای سبز این محله می‌توان به:

  • پارک پردیس بانوان
  • پارک خلیج فارس (پامچال)
  • پارک بزرگ آزادگان
  • پارک جنگلی توسکا
  • پارک بنفشه
  • پارک گلشن
  • بوستان انارگل
  • پارک افرا
  • پارک عمار یاسر
  • پارک راش
  • پارک جویبار

اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. تکمیل همایون، ناصر(۱۳۸۱). تاریخ اجتماعی فرهنگی تهران. جلد دوم دارالخلافه ناصری. دفتر پژوهش‌های فرهنگی. چاپ دوم.