زبان شینا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شینا
زبان بومی درپاکستان، هندوستان
منطقهگلگت-بلتستان
تعداد گویشوران
۲۱۰۰۰هزارتن در هندوستان  (بدون تاریخ)۱۶
الفبای عربی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳scl
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

زبان شینا(ݜِݨیاٗ) زبانی است از شاخهٔ زبان‌های داردی که در منطقهٔ گلگت-بلتستان پاکستان کوهستان خیبر پختون خوا و نیز جامو و کشمیر هند نیز در افغانستان استان کونر،گویشورانی دارد. گویشوران گویش‌های چندگانهٔ این زبان را تقریباً دو میلیون تن برآورد کرده‌اند. برخی شینا زبانان در شهرهای بزرگ پاکستان از قبیل کراچی، حیدرآباد، ایبت‌آباد، لاهور، راولپندی و اسلام‌آباد جاگیرشده‌اند.

روزهای هفته در زبان شینا و همسنجی‌اش با سانسکریت[ویرایش]

فارسی شینا سانسکریت
یکشنبه Adit Aditya var
دوشنبه Tsunduro Som var
سه‌شنبه Ungaroo Mangal var
چهارشنبه Bodo Budh var
پنجشنبه Bressput Brihaspati var
جمعه Shooker Shukra var
شنبه Shimshere Sanisch var

الف بای زبان شینا[ویرایش]

الف بای مخصوصِ زبان شینا که در زبان اردو نیستند هفت می باشد۔

  • ݜ برای /ʂ/ /ݜَه/ شش
  • ڙ برای /ʐ/ /ڙاٰ/ برادر
  • څ برای /ts/ /څک دےٚ/ صبر کن
  • ڇ برای /ʈʂ/ /ڇکےٚ/ ببین
  • ݨ برای / ɳ / /هݨےٗ/ تخم مرغ
  • ڱ برای /ŋ/ /کهڱَر/ تلوار
  • ن٘ برای /◌̃/ /آن٘ݜۆ/ قطره گریه

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shina language». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۵ نوامبر ۲۰۱۲.