پرش به محتوا

زبان‌های ایرانی شرقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایرانی شرقی
پراکنش:آسیای میانه، جنوب آسیا، سرمتستان و سکاستان و قفقاز
تبار:زبان‌های هندواروپایی
زیرگروه‌ها:
شمال شرقی
جنوب شرقی
گلاتولوگeast2704[۱]
{{{mapalt}}}
نقشه گویشوران زبان‌های ایرانی

زبان‌های ایرانی شرقی یا زبان‌های ایرانی خاوَری زیرگروهی از زبان‌های ایرانی هستند که در دوره ایرانی میانه (از سدهٔ ۴ پیش از میلاد) پدیدار شدند. زبان اوستایی معمولاً به عنوان زبان ایرانی شرقی دسته‌بندی می‌شود. برخلاف گویش‌های ایرانی میانه غربی، ایرانی‌های میانه شرقی تلفظ هجاهای پایانی کلمه را حفظ کردند.

زبان‌های ایرانی میانهٔ شرقی مرزهای همگویی چندان روشنی ندارد. تصور یک ناحیهٔ زبانی ایرانی شرقی، توضیحی درخور برای ویژگی‌های مشترک این گروه به دست می‌دهد.[۲]

بزرگ‌ترین زبان زنده ایرانی شرقی زبان پشتو با حدود ۴۰ میلیون گویشور از کرانه‌های آمودریا در افغانستان تا سند در پاکستان است. دومین زبان بزرگ این خانواده آسی با حدود ۶۰۰٬۰۰۰ گویشور است. سایر زبان‌های شرقی مجموعاً ۲۰۰٬۰۰۰ نفر سخنور دارند.

بیشتر زبان‌های ایرانی شرقی در یک منطقهٔ پیوسته، جنوب و شرق افغانستان، مناطق مجاور در غرب پاکستان، ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی در تاجیکستان و غرب منطقه سین‌کیانگ چین گفتگو می‌شوند. دو زبان زنده در مناطق جداگانه یافت می‌شود: زبان یغنابی در شمال غرب تاجیکستان (نواده سغدی) و زبان آسی در قفقاز (نواده سکایی). این‌ها بقایای یک زنجیره قومی-زبانی بزرگ هستند که در بیشتر مناطق آسیای میانه، اروپای شرقی و بخش‌هایی از قفقاز و غرب آسیا در هزاره یکم پیش از میلاد پراکنده بودند که به نام سکاستان معروف است. ادامهٔ حضور زبان‌های ایرانی شرقی در اروپای شرقی تا سدهٔ چهارم میلادی با جانشینان سکاها، سرم‌ها، دیده شد.[۳]

نمودار درختی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
زبان‌های ایرانی باستان

اوستایی گاه به عنوان ایرانی شرقی دسته‌بندی می‌شود، اما در رده‌بندی‌های اخیر برای آن شاخه‌ای در نظر گرفته نمی‌شود.

زبان‌های ایرانی میانه
زبان‌های نوین (ایرانی نو)

در جدول زیر، صرف فعل‌های «بودن» و «دیدن» در زمان حال برای زبان‌های ایرانی، در دو شاخهٔ شرقی و غربی، آورده شده است. به زبان‌های پشتو[۴][۵]، مونجی[۶][۷]، شغنی[۸][۹]، وخی[۱۰][۱۱]، اشکاشمی[۱۲][۱۳]، اوستیایی (ایرونی)[۱۴][۱۵]، سغدی[۱۶][۱۷]، کوشانی (بلخی)[۱۸][۱۹]، سکایی ختنی[۲۰][۲۱]، اوستایی[۲۲][۲۳]، پارسی باستان[۲۴][۲۵]، پهلوی اشکانی (پارتی)[۲۶][۲۷]، پهلوی ساسانی (پارسیگ)[۲۸][۲۹]، فارسی[۳۰][۳۱]، مازندرانی (طبری)[۳۲][۳۳]، کردی کرمانجی[۳۴][۳۵]، کردی سورانی[۳۶][۳۷] و بلوچی[۳۸][۳۹] پرداخته شده است.

صرف فعل‌های «بودن» و «دیدن» در زمان حال در برخی زبان‌های ایرانی
شاخهزبانمن هستمتو هستیاو هستما هستیمشما هستیدآن‌ها هستندمن می‌بینمتو می‌بینیاو می‌بیندما می‌بینیمشما می‌بینیدآن‌ها می‌بینند
ایرانی شرقیپشتوzə yəmtə yehagha day / damūǵ yūtāso yāstdūy dīzə winəmtə wineːhagha winimūǵ winutāso winəydūy wini
مونجیzə yəmtə yīyā yastmax yāmtəmox yētād yēnzə wīnəmtə wīnīyā wīndmax wīnāmtəmox wīnētād wīnēnd
شُغنیwuz-umtu-yīyu-čmāx-āmtamāx-ētād-ēnwuz wīnumtu wīnīyu wīntmāx wīnāmtamāx wīnētād wīnēn
وَخیwuz-əmtu-əyyaw-ətsak-ənšma-əvyaw-ənwuz wīnəmtu wīnəyyaw wīnətsak wīnənšma wīnəvyaw wīnən
اشکاشمیaz-əmtu-yīyā-čmax-āmtəmox-ētād-ēnaz wīnəmtu wīnīyā wīntmax wīnāmtəmox wīnētād wīnēn
اوستیایی (ایرونی)æz dændy dæwyj umax stæmsymax stutwydon styæz wynyndy wynyswyj wynymax wynæmsymax wynutwydon wynync
سغدیaz imtū išhē/hā astmāx ēmšmāx išthēndaz wēnāmtū wēnēhē/hā wēntmāx wēnēmšmāx wēntahēnd wēnānd
کوشانی (بلخی)az eimitō ei / īhō estiamāx eimesšmāx esteōy eisinaz wēnāmtō wēnēhō wēnādamāx wēnēmšmāx wēnēdōy wēnānd
سکایی ختنیaysu ahäṃtū hīsā hämätemuhu hāmamaneumā hīyārettā hīndäaysu dai-āṃtū dai-āsā dai-ämuhu dai-maneumā dai-yārettā dai-āre
اوستاییazəm ahmitūm ahihō astivaēm mahīyūžəm stātē həntiazəm vaēnāmitūm vaēnāhihō vaēnāitivaēm vaēnāmahiyūžəm vaēnātatē vaēnānti
شاخهزبانمن هستمتو هستیاو هستما هستیمشما هستیدآن‌ها هستندمن می‌بینمتو می‌بینیاو می‌بیندما می‌بینیمشما می‌بینیدآن‌ها می‌بینند
ایرانی غربیپارسی باستانadam amiytuvam ahiyhauv astiyvayam amahyyūšam astāavaiy hantiyadam vaināmiytuvam vaināhiyhauv vainātiyvayam vaināmahyyūšam vainātaavaiy vaināntiy
پهلوی اشکانی (پارتی)az hēm / ēmtō hē / ēhō astamāh hōm / hēmašmāh hēd / ēdawēšān hēnd / ēndaz wynāmtō wynāhhō wynēdamāh wynāmašmāh wynēdawēšān wynēnd
پهلوی ساسانی (پارسیگ)an hēmtō hēōy astamāh hēm / hōmašmāh hēdawēšān hēndan wynēmtō wynēōy wynēdamāh wynēmašmāh wynēdawēšān wynēnd
فارسیman hastamto hastiu hast / astmā hastimšomā hastidānhā hastandman mibinamto mibiniu mibinadmā mibinimšomā mibinidānhā mibinand
مازندرانی (طبری)men hasemete hasive hasseemâ hasemišemâ hasenivešun hasenemen vimete vinive vineemâ vimišemâ vinivešun vinne
کردی کرمانجیez imtu îew eem inhûn inew inez dibînimtu dibînîew dibîneem dibîninhûn dibîninew dibînin
کردی سورانیmin imto îew eême înêwe inewan inmin debînimto debînîew debînêtême debîninêwe debîninewan debînin
بلوچیman āntaw ayāy intmā ēnšomā ētāwān antman gendāntaw gendæyāy genditmā gendēnšomā gendētāwān gendænt

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "ایرانی شرقی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. اشمیت، رودیگر: راهنمای زبان‌های ایرانی (جلد اول)، تهران: انتشارات ققنوس، ص ۲۶۱.
  3. J.Harmatta: "Scythians" in یونسکو Collection of History of Humanity – Volume III: From the Seventh Century BC to the Seventh Century AD. Routledge/UNESCO. 1996. pg. 182
  4. David, Anne Boyle (2014). Descriptive Grammar of Pashto and its Dialects. Berlin: De Gruyter Mouton.
  5. Tegey, Habibullah; Robson, Barbara (1996). A Reference Grammar of Pashto. Washington, D.C.: Center for Applied Linguistics.
  6. Morgenstierne, Georg (1938). Indo-Iranian Frontier Languages, Vol. II: Iranian Pamir Languages. Oslo: Universitetsforlaget.
  7. Decker, Kendall D. (1992). Languages of Chitral. Islamabad: National Institute of Pakistan Studies.
  8. Edelman, D. I.; Dodykhudoeva, L. R. (1989). "The Pamir Languages". Compendium Linguarum Iranicarum. Wiesbaden: Reichert.
  9. Karamshoev, Dodkhudo (1988). Shughni-Russian Dictionary. Moscow: Nauka.
  10. Bashir, Elena (2009). "Wakhi". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  11. Payne, John (1989). "Pamir Languages". Compendium Linguarum Iranicarum. Wiesbaden: Reichert.
  12. Morgenstierne, Georg (1938). Indo-Iranian Frontier Languages, Vol. II: Iranian Pamir Languages. Oslo: Universitetsforlaget.
  13. Pakhalina, Tatyana N. (1959). Ishkashimi Language. Moscow: Nauka.
  14. Abaev, Vasily I. (1964). A Grammatical Sketch of Ossetic. Bloomington: Indiana University.
  15. Thordarson, Fridrik (1989). "Ossetic". Compendium Linguarum Iranicarum. Wiesbaden: Reichert.
  16. Gershevitch, Ilya (1954). A Grammar of Manichaean Sogdian. Oxford: Blackwell.
  17. Yoshida, Yutaka (2009). "Sogdian". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  18. Sims-Williams, Nicholas (2001–2012). Bactrian Documents from Northern Afghanistan, Vol. I–III. Oxford: Oxford University Press.
  19. Sims-Williams, Nicholas (1989). "Bactrian". Compendium Linguarum Iranicarum. Wiesbaden: Reichert.
  20. Emmerick, Ronald E. (1989). "Khotanese and Tumshuqese". Compendium Linguarum Iranicarum. Wiesbaden: Reichert.
  21. Emmerick, Ronald E. (1968). Saka Grammatical Studies. Oxford: Oxford University Press.
  22. Hoffmann, Karl; Forssman, Bernhard (1996). Avestische Laut- und Flexionslehre. Innsbruck: Institut für Sprachwissenschaft.
  23. Martinez, Javier; de Vaan, Michiel (2014). Introduction to Avestan. Leiden: Brill.
  24. Kent, Roland G. (1953). Old Persian: Grammar, Texts, Lexicon. New Haven: American Oriental Society.
  25. Schmitt, Rüdiger (1989). "Old Persian". Compendium Linguarum Iranicarum. Wiesbaden: Reichert.
  26. Durkin-Meisterernst, Desmond (2004). Grammatik des Westmitteliranischen: Parthisch und Mittelpersisch. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.
  27. Skjærvø, Prods Oktor (2009). "Middle West Iranian". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  28. MacKenzie, D. N. (1971). A Concise Pahlavi Dictionary. London: Oxford University Press.
  29. Skjærvø, Prods Oktor (2009). "Middle Persian". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  30. Lazard, Gilbert (1992). A Grammar of Contemporary Persian. Costa Mesa: Mazda Publishers.
  31. Perry, John R. (2009). "Persian". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  32. Borjian, Habib (2004). "Mazandaran: Language and People". Iran and the Caucasus. 8 (2): 289–328.
  33. Shokri, Giti (2009). "Mazandarani". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  34. Thackston, W. M. (2006). Kurmanji Kurdish: A Reference Grammar. Cambridge: Harvard University.
  35. Bedir Khan, Emir Djeladet; Lescot, Roger (1970). Grammaire kurde. Paris: Librairie d'Amérique et d'Orient.
  36. McCarus, Ernest (2009). "Kurdish". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  37. Thackston, W. M. (2006). Sorani Kurdish: A Reference Grammar. Cambridge: Harvard University.
  38. Jahani, Carina; Korn, Agnes (2009). "Balochi". In Windfuhr, Gernot (ed.). The Iranian Languages. London: Routledge.
  39. Gilbertson, George W. (1923). The Balochi Language. Lahore: Government Printing.