زبان هندوستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هندوستانی
هندی-اردو
  • हिन्दुस्तानी
  • هندوستانی
Hindustani0804.png
زبان بومی در: بهار، چتیسگر، دهلی، هاریانا، هیماچال پرادش، جارکند، مادیا پرادش، راجستان، اوتار پرادش، اوتاراکند[۱]
قومیت مردمان هندوستانی
تعداد گویشوران
۳۲۹ میلیون  (۲۰۰۱)[۲]
زبان دوم: ۲۱۵ میلیون (۱۹۹۹)[۲]
شکل‌های استاندارد
گویش‌ها
دیواناگری (الفبای هندی)
نستعلیق (اردو)
بریل (هندی)
کیتهی
زبان اشاره هند و پاکستان (ISS)[۳]
وضعیت رسمی
زبان رسمی در
 هند
(هندی استاندارد)
 پاکستان
(اردو استاندار)
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۱ hi
ایزو ۶۳۹-۲ hin – Hindi
الگو:ISO639-2 – Urdu
ایزو ۶۳۹-۳ Either:
hin – Hindi
urd – Urdu
گلاتولوگ hind1270[۴]
زبان‌شناسی 59-AAF-qa to -qf
{{{mapalt}}}
مناطق (قرمز) که زبان مادری آنان هندوستانی است
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

هندوستانی، (به هندوستانی: हिन्दुस्तानी، ہندوستانی)، (همچنین به طور تاریخی شناخته‌شده به نام‌های هِندَوی، دِهلَوی و ریخته) زبانی است که از دو نگاشت زبانی هندی و اردو ساخته شده‌است.

هندی استاندارد، نگاشت سانسکریت شده‌ای است که از گویش کهری بولی به‌دست آمده‌است. اما زبان اردو نگاشت فارسی‌شده از همان گویش است. این دو نگاشت در کنار هم به طور تاریخی به هندوستانی معروف هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Report of the Commissioner for linguistic minorities: 50th report (July 2012 to June 2013)" (PDF). Commissioner for Linguistic Minorities, Ministry of Minority Affairs, Government of India. Archived from the original on 8 July 2016. Retrieved 27 November 2016.  Unknown parameter |df= ignored (help)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Standard Hindi L1: 260.1 million (2001), L2: 120.5 million (1999). Urdu L1: 68.6 million (2001–2014), L2: 94 million (1999): Ethnologue 19. الگو:E19. الگو:E19.
  3. Takkar, Gaurav. "Short Term Programmes". punarbhava.in. 
  4. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "هندوستانی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.