هندی کارائیبی
| هندی کارائیبی | |
|---|---|
| कैरेबियाई हिंदुस्तानी | |
| منطقه | کارائیب |
| قومیت | |
شمار گویشوران |
|
| گویشها | ترینیدادی
گویانی
سورینامی
|
| [۲] | |
| کدهای زبان | |
| ایزو ۳–۶۳۹ | hns |
| گلاتولوگ | cari1275[۳] |
هندی کارائیبی یا هندوستانی کارائیبی (𑂮𑂹𑂞𑂰𑂢𑂲، به خط فارسی-عربی: کَیریبیائی ہندوستانی) یک زبانهای هندوآریایی است که هندیهای کارائیب در این مناطق بدان سخن میگویند. این زبان بیشتر بر پایه گویشهای بوجپوری و اودهی است.[۴] این زبان توسط کارگران مهاجر از شبهقاره هند به کارائیب آمد. هندی کارائیبی بسیار به هندی فیجی و هندی رایج در موریس و آفریقای جنوبی نزدیک است.
گویشهای اصلی این زبان عبارتند از ترینیدادی رایج در ترینیداد و توباگو، گویانی رایج در گویان و سورینامی رایج در سورینام.
از آنجا که اکثریت مردم از منطقه بوجپوری در بیهار، اوتار پرادش و جارکند و همچنین منطقه اوده در اوتار پرادش آمده بودند، هندوستانی کارائیبی بیشترین تأثیر را از زبان بوجپوری، زبان اودهی و دیگر زبانهای بیهاری-هندی شرقی گرفته است. زبان هندوستانی (هندی معیار-اردوی معیار) نیز به دلیل ورود فیلمهای بالیوود، موسیقی و سایر رسانهها از هند، بر این زبان تأثیر گذاشته است. این زبان همچنین تأثیرات جزئی از زبان تامیلی و دیگر زبانهای جنوب آسیا دارد.[۵] این زبان همچنین وامواژههای بسیاری از زبان هلندی و زبان انگلیسی در سورینام و گویان، و انگلیسی و زبان فرانسوی در ترینیداد و توباگو گرفته است. بسیاری از واژگان منحصر به فرد در هندوستانی کارائیبی برای سازگاری با محیط جدیدی که مردم هند-کارائیبی در آن زندگی میکنند، ایجاد شدهاند. پس از معرفی هندوستانی معیار به کارائیب، هندوستانی کارائیبی توسط بسیاری از مردم هند-کارائیبی به عنوان نسخهای شکسته از هندی دیده میشد؛ با این حال، با توجه به تحقیقات دانشگاهی بعدی، مشخص شد که این زبان از بوجپوری، اودهی و سایر گویشها مشتق شده و در واقع یک زبان شکسته نیست، بلکه زبانی منحصر به فرد است که عمدتاً از گویشهای بوجپوری و اودهی نشأت میگیرد و برخلاف هندی معیار و اردو، از گویش خاریبولی (کائوراوی) ریشه نگرفته است و دلیل تفاوت آنها نیز همین است.[۶]
هندوستانی کارائیبی به عنوان یک زبان بومی گفتاری توسط مردم هند-کارائیبی، فارغ از پیشینه مذهبیشان صحبت میشود، اگرچه هندوها تمایل دارند واژگان بیشتری از سانسکریت و مسلمانان واژگان بیشتری از فارسی، عربی و زبانهای ترکی را به کار ببرند که مشابه تقسیمبندی هندی معیار-اردو در زبان هندوستانی است. در نوشتار، هندوها از خط دیواناگری استفاده میکنند، در حالی که برخی مسلمانان تمایل دارند از خط فارسی-عربی با خوشنویسی نستعلیق و پیروی از الفبای اردو استفاده کنند؛ از نظر تاریخی، خط کایتی نیز مورد استفاده بوده است.[۷] با این حال، به دلیل افول زبان، این خطوط به طور گسترده استفاده نمیشوند و اغلب خط لاتین به دلیل آشنایی و سهولت بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد.
موسیقی چاتنی، چاتنی سوکا، چاتنی پارانگ، بیتک گانا، موسیقی محلی هند، موسیقی کلاسیک هندی، برخی آهنگهای مذهبی هندو، برخی آهنگهای مذهبی اسلامی و حتی برخی آهنگهای مذهبی مسیحی هندی به زبان هندوستانی کارائیبی خوانده میشوند که گاهی در کارائیب مشترکالمنافع با انگلیسی و در سورینام و کارائیب هلند با زبان هلندی ترکیب میشوند.
هندوستانی گویانی
[ویرایش]هندوستانی کارائیبی در گویان با نامهای هندوستانی گویانی، بوجپوری گویانی، پورانیا هندی یا ایلی گیلی شناخته میشود. این زبان توسط برخی از اعضای جامعه ۳۰۰٬۰۰۰ نفری هندیهای گویان، عمدتاً توسط نسل مسنتر، روحانیون هندو و امامان جماعت صحبت میشود.[۸] گویش هندوستانی نیکری-بربیسی از هندوستانی گویانی و سرنامی در بربیس شرقی-کورنتاین در گویان و ناحیه همجوار نیکری در سورینام صحبت میشود.[۹]
هندوستانی ترینیدادی
[ویرایش]
گونهای که در ترینیداد و توباگو صحبت میشود به نامهای هندوستانی ترینیدادی، بوجپوری ترینیدادی، هندی ترینیدادی، هندی، هندوستانی مزارع یا گان کی بولی (گفتار روستایی) شناخته میشود.[۱۰] اکثریت مهاجران اولیه قراردادی هندی به گویشهای بوجپوری و اودهی صحبت میکردند که بعداً هندوستانی ترینیدادی را شکل دادند. در سال ۱۹۳۵، نمایش فیلمهای هندی برای مخاطبان در ترینیداد آغاز شد. اکثر فیلمهای هندی به گویش هندوستانی معیار (هندی-اردو) بودند و این موضوع با افزودن عبارات و واژگان هندی و اردوی معیار به هندوستانی ترینیدادی، آن را اندکی تغییر داد. فیلمهای هندی همچنین باعث احیای هندوستانی در میان هندیهای ترینیداد و توباگو شدند.[۱۱] دولت استعماری بریتانیا و مالکان مزارع نسبت به هندوستانی و زبانهای هندی در ترینیداد تحقیر و بیزاری داشتند. به همین دلیل، بسیاری از هندیها آن را زبانی شکسته میدانستند که آنها را در فقر و پابند مزارع نیشکر نگه میدارد و آن را به عنوان زبان اول منتقل نکردند، بلکه بیشتر به عنوان یک زبان میراثی باقی ماند، زیرا آنها زبان انگلیسی را راهی برای پیشرفت میدانستند.[۱۲] در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۶۰، زبان میانجی هندیهای ترینیداد و توباگو از هندوستانی ترینیدادی به نوعی نسخه هندیسازه شده از انگلیسی تغییر یافت. امروزه هندوستانی از طریق فرمهای موسیقایی هندی-ترینیدادی مانند باجان، موسیقی کلاسیک هندی، موسیقی محلی هند، فیلمی، پیچاکاری، چاتنی، چاتنی سوکا و چاتنی پارانگ زنده مانده است. تا تاریخ ۲۰۰۳[بروزرسانی] حدود ۱۵٬۶۰۰ ترینیدادی بودند که به هندوستانی ترینیدادی صحبت میکردند که برای ۹۰٪ آنها به عنوان زبان دوم بود.[۱] تا تاریخ ۲۰۱۱[بروزرسانی] حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر وجود داشتند که به هندی معیار صحبت میکردند. بسیاری از هندیهای ترینیداد و توباگو امروزه نوعی از هینگلیش را صحبت میکنند که متشکل از انگلیسی ترینیدادی و توباگویی است که به شدت با واژگان و عبارات هندوستانی ترینیدادی آمیخته شده است و بسیاری از آنها میتوانند عبارات یا دعاهایی را به هندوستانی بخوانند. مکانهای بسیاری در ترینیداد و توباگو وجود دارد که نامهایی با ریشه هندوستانی دارند. برخی عبارات و واژگان حتی به جریان اصلی گویش انگلیسی و کریول انگلیسی کشور راه یافتهاند.[۱۳][۱۴][۱۵][۱۶][۱۰][۱] روز جهانی هندی هر سال در ۱۰ ژانویه با رویدادهایی که توسط شورای ملی فرهنگ هند، بنیاد هندی نیدهی، کمیسیون عالی هند، مؤسسه مهاتما گاندی برای همکاری فرهنگی و ساناتان دھرم ماها سبها سازماندهی میشود، جشن گرفته میشود.[۱۷]
هندوستانی سرنامی
[ویرایش]
سرنامی یا سرنامی هندوستانی به معنی هندوستانی سورینامی سومین زبان پرگویش در سورینام پس از هلندی و سرانان تونگو (دو زبان میانجی) است.[۱۸] این زبان به عنوان ترکیبی از زبانهای بیهاری و هندی شرقی، به ویژه بوجپوری، اودهی و – تا حد کمتری – ماگهی توسعه یافت. اکثر محققان توافق دارند که بوجپوری سهم اصلی را در شکلگیری سرنامی داشته است.[۱۹] این زبان عمدتاً توسط و در میان جامعه هندیهای سورینام (حدود ۲۷٪ از جمعیت) صحبت میشود و بنابراین به عنوان سومین زبان میانجی در نظر گرفته نمیشود. در حالی که سرنامی بیشتر زبان ارتباطات روزمره غیررسمی است، زبانِ با پرستیژ سنتیِ جامعه، هندی-اردوی معیار در هر یک از گونههای ادبی آن است: هندی (هندی معیار امروزی) برای هندوها و اردو برای مسلمانان. این شبیه به نحوه استفاده غیررسمی از پتوای جامائیکایی است، در حالی که انگلیسی معیار جامائیکایی یا انگلیسی ملکه به عنوان زبان با پرستیژتر دیده میشود.[۱۹] بیتک گانا مشهورترین ژانر موسیقی است که به هندوستانی سرنامی خوانده میشود.
هندوستانی نیکری-بربیسی
[ویرایش]هندوستانی نیکری-بربیسی، که به نام سرنامی نیکری یا هندوستانی بربیسی نیز خوانده میشود، گویش منحصر به فردی از سرنامی و بوجپوری-هندوستانی گویانی است که در ناحیه نیکری در سورینام و شهرستان همجوار بربیس (امروزه بربیس شرقی-کورنتاین) در گویان در دوران استعمار در اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم توسعه یافت. با وجود اینکه نیکریِ سورینام و بربیسِ گویان در کشورهای متفاوتی قرار دارند که توسط رود کورانتین از هم جدا شدهاند، گروههایی از نوادگان کارگران قراردادی هندی که در هر دو منطقه ساکن شدند، به عنوان یک جامعه هندی واحد وجود داشتند و ازدواج بین هندیهای نیکری و بربیس اغلب رخ میداد. تفاوت در تاریخ استعماری و پسا-استعماری مستقل در دو ناحیه منجر شد که هندیها در نیکریِ سورینام بتوانند این گویش را حفظ کنند، در حالی که در بربیسِ گویان این گویش تا حد زیادی از بین رفت؛ با این حال، بسیاری از واژگان و عبارات این گویش در کریول انگلیسی گویانیِ بربیس ادغام شدند.[۲۰] امروزه گویشوران باقیمانده هندوستانی گویانی عمدتاً گویشوران گویش نیکری-بربیسی هستند که دلیل آن ورود نیکریاییها به بربیس است. هندوستانی نیکری-بربیسی عمدتاً با سرنامی که در بقیه سورینام صحبت میشود متقابلاً قابل فهم است، اگرچه واژگان بسیاری از کریول انگلیسی گویانی و انگلیسی دارد. هندوستانی نیکری-بربیسی همچنین با هندوستانی گویانی که در بقیه گویان صحبت میشود متقابلاً قابل فهم است، اما برخلاف سورینام، هندیها در گویان عمدتاً کریول انگلیسی گویانی را به عنوان زبان اول خود پذیرفتهاند و این زبان عمدتاً توسط سالخوردگان، روحانیون هندو و مهاجران هندی از سورینام صحبت میشود.[۹][۲۱]
تلاشهای پژوهشی و ترویجی
[ویرایش]تحقیقات اولیه روی این زبان توسط موتیلال راجوانشی مارهه از سورینام، پگی موهان و نور کومار ماهابیر از ترینیداد و توباگو، و سورندرا کومار گامبیر در گویان انجام شده است.[۲۲][۲۳][۲۴][۲۵][۶] تلاشهایی برای حفظ این زبان توسط «هندوستانی کارائیبی اینک» به رهبری ویشام بیمول، «سرنامی بول اینک» به رهبری راجسینگ رامانجولو در سورینام،[۲۶] کارن داس در ترینیداد و توباگو، و هری هرگاش در کانادا که اصالتاً اهل گویان است، در حال انجام است.[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰][۳۱][۳۲]
منابع
[ویرایش]- 1 2 3 4 Frawley, William (May 2003). International Encyclopedia of Linguistics: 4-Volume Set (به انگلیسی). Oxford University Press, USA. ISBN 978-0-19-513977-8. Retrieved 15 April 2020. خطای یادکرد: برچسب
<ref>نامعتبر؛ نام «auto2» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ "Script".
- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Caribbean Hindustani". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
{{cite book}}: Invalid|display-editors=4(help) - ↑ هندی کارائیبی at اتنولوگ (19th ed., 2016)
- ↑ "Language".
- 1 2 Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: "Motilall Marhé meets Peggy Mohan for the first time to duscuss Bhojpuri". YouTube. 4 May 2020.
- ↑ Pandey, Anshuman (2007). "Proposal to Encode the Kaithi Script in Plane 1 of ISO/IEC 10646" (PDF).
- ↑ "Bhojpuri and its links to Guyana and the Caribbean". 24 July 2016.
- 1 2 "Djamoeni Dewdath tell her life story in the Nickerian Sarnami dialect". YouTube. 6 May 2020.
- 1 2 Jayaram, N.; Atal, Yogesh (24 May 2004). The Indian Diaspora: Dynamics of Migration. ISBN 9780761932185.
- ↑ Gooptar, Primnath (2014). Bala Joban: The First Indian Movie in Trinidad (1935). Caribbean Educational Publishers. ISBN 9789766483227.
- ↑ "The Hindustani language as an element of Caribbean identity". YouTube. 4 May 2020.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامe25وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ "The Languages spoken in Trinidad and Tobago".
- ↑ "10,000 students graduate in Hindi".
- ↑ Mahabir, Kumar (December 1999). "The Impact of Hindi on Trinidadian English". Caribbean Quarterly. 45 (4): 13–34. doi:10.1080/00086495.1999.11671866.
- ↑ "TT celebrates World Hindi Day". Trinidad and Tobago Newsday. 19 January 2020.
- ↑ "The Languages spoken in Suriname". SpainExchange Country Guide (به انگلیسی). Retrieved 4 January 2021.
- 1 2 Damsteegt, Theo (1988). "Sarnami: a Living Language". In Richard Keith Barz; Jeff Siegel (eds.). Language Transplanted: The Development of Overseas Hindi. Wiesbaden: Harrassowitz. pp. 95–120.
- ↑ Vinay Lal (26 June 2009). "From Masjid to Mandir: Across the Corentyne, into Suriname". southasia.ucla.edu.
- ↑ https://www.facebook.com/sarnamibol.nl/videos/sarnami-nickere-paramaribo/397549981504863/ [منبع تولیدشده توسط کاربر]
- ↑ "Motilall Marhe". Chutney Music. 3 June 2020.
- ↑ Priya J. Ramcharan (4 July 2020). "The Awareness of an Indian Decendant". ICDN.
- ↑ "Peggy Mohan". HarperCollins Publishers India.
- ↑ "Dr Kumar Mahabir Donates Copies of His Audio-Cassettes to UWI". Indo-Caribbean Publications. 16 July 2018. Retrieved 8 February 2021.
- ↑ "Home". Caribbean Hindustani (به انگلیسی). Retrieved 2022-06-06.
- ↑ "Who We Are".
- ↑ "Sarnami Bol".
- ↑ "The Linguistic Legacy of Indian-Guyanese". 21 April 2014.
- ↑ Hergash Launches Book on Indian-Guyanese Words, Phrases (PDF), retrieved 7 April 2021 – via guyaneseonline.files.wordpress.com
- ↑ "Author Releases Book on Words and Phrases Used by Indian Immigrants, Descendants". Guyana Chronicle. 11 September 2013.
- ↑ Kaveeta Sharma (n.d.). "Guyanese Hindi Dictionary" (PDF). Retrieved 7 April 2021.