زبان براهویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
براهویی
براهوئی
منطقه پاکستان، افغانستان، ایران، ترکمنستان
قومیت براهویی
تعداد گویشوران
۲٬۴۳۳٬۶۰۰  (۲۰۱۱–۲۰۱۴)[۱]
خط عربی (نستعلیقالفبای لاتین
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ brh
گلاتولوگ brah1256[۲]
{{{mapalt}}}
براهویی (سمت چپ بالا) از لحاظ جغرافیایی از تمام زبان‌های دراویدی جدا شده‌است.[۳]

زبان براهویی یکی از زبان‌های دراویدی است که عمدتاً توسط براهویی‌های ساکن در بلوچستان پاکستان، جمعیت‌های پراکنده در ایران، افغانستان، و ترکمنستان،[۴] و نیز توسط اجتماعات براهویی در قطر، امارات متحده عربی، و عراق تکلم می‌شود.[۵]

گویشوران این زبان با گویشوران زبان‌های دراویدی در جنوب هند ۱٬۵۰۰ کیلومتر (۹۳۰ مایل) فاصله دارند که از نظر جغرافیایی نزدیک‌ترین مسافت بین براهویی‌ها و دیگر اقوام دراویدی‌زبان است.[۳] ناحیهٔ کلات، شهرستان خضدار، ناحیهٔ مستونگ، ناحیهٔ کوئته، ناحیهٔ کچهی، و ناحیهٔ نصیرآباد در بلوچستان پاکستان، عمده‌ترین جمعیت براهویی‌زبان را در خود جای داده‌اند. براهویی در ایالت سند نیز تکلم می‌شود که گویشوران آن عمدتاً در لارکانه و نوابشاه حضور دارند.

منابع[ویرایش]

  1. "Brahui". Ethnologue. Retrieved 2018-07-11. 
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Brahui". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Parkin 1989, p. 37
  4. "A slice of south India in Balochistan". 
  5. "International Journal of Dravidian Linguistics, Volumes 36-37" department of linguistics, University of Kerala