زبان ونجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ونجی
ونجی باستان
زبان بومی درامارت بخارا
منقرض‌شدهاواخر قرن نوزده
ندارد
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳هیچ کدام (mis)
گلاتولوگoldw1238[۱]

زبان ونجی یک زبان از میان رفته ایرانی و عضوی از ناحیه همگرایی زبان‌های پامیری است. این زبان در دره رود ونج در ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان در تاجیکستان امروزی رایج بوده‌است.

در قرن نوزدهم این منطقه به زور به امارت بخارا پیوست و طی یک یکسان‌سازی زبانی خشونت‌آمیز تا در پایان همان قرن زبان ونجی کاملاً ناپدید و با فارسی تاجیکی جایگزین شده بود.

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Old Wanji". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.