سابین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سابین ها قبیله‌ای ایتالیایی بودند که در مرکز کوه‌های آپنین ایتالیای باستان زندگی می‌کردند، هم چنین زندگی در شمال آتیوم از آنیو پیش از ایجاد روم.سابین‌ها درست پس از بنیان گذاردن روم به دو جمعیت تقسیم می‌شوند که در افسانه‌های رومی توضیح داده شده‌است

سابین‌ها در روم[ویرایش]

افسانهٔ زنان سابینی افسانه می گوید که رومیان زنان سابینی را برای دارای جمعیت کردن ِ رم ِ جدید الإحداث ربودند. جنگ ِ منتج شده از این کار ِ رومیان با به دست ِ زنان پایان یافت بدین شکل که ایشان خود و فرزندان‌شان را بین ِ سپاه ِ شوهران ِ رومی‌شان و پدران‌شان قرار دادند. تجاوز به زنان سابینی (تجاوز در این متن به معنای ربودن به جای تجاوز جنسی می‌باشد) موضوعی در هنر می‌شود. زنان با پایان جنگ، فراوانی کم‌تر اما دوباره عود کردن موضوع را شکل می دهند.

منابع[ویرایش]

  • Donaldson, John William (1860). "Chapter IV: The Sabello-Oscan Language". Varronianus: a critical and historical introduction to the ethnography of ancient Italy and the philological study of the Latin language. London: John W. Parker and Son. 

الگو:کد زبان‌های معرفی‌شده در ایزو ۶۳۹-۳ که حرف اول عنوان بین‌المللی آن‌ها حرف S است