گویش گرگانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گویش گرگانی یا گویش استرابادی یکی از گویش‌های ایرانی که در شهر گرگان یا استراباد بدان صحبت می‌شده است. ابوعبدالله مقدسی می‌گوید: «زبان کومش و گرگان به هم نزدیک است. ها بکار می‌برند و می‌گویند هاکن و هاده و آن را حلاوتی‌ست، و زبان مردم طبرستان بدانها نزدیک است مگر در آن شتاب است».[۱] دانشنامه ایرانیکا گویش گرگانی را همان زبان مازندرانی یا گویشی بسیار نزدیک به آن می داند.[۲] این گویش هم اکنون منقرض شده است.[۳]این گویش قرابت بسیاری با زبان مازندرانی و گویش‌های سمنانی داشته است.[۳]

بسیاری از نوشته‌های حروفیان به این گویش بوده است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. احسن التّقاسیم فی معرفة الاقالیم، ص ۳۶۸
  2. [ http://www.iranicaonline.org/articles/gorgani-dialect GORGĀNI DIALECT in Encyclopædia Iranica = ],
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «حروفیان». لغت‌نامه دهخدا. بازبینی‌شده در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۴.