زبان نائینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نائینی
بومی برای ایران
بومی سخن‌رانان
حدود هزارنفر[۱]  (۲۰۰۰)[۲]
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ nyq

زبان نائینی یکی از زبان‌های ایران مرکزی که در شاخهٔ زبان‌های ایرانی غربی قرار می‌گیرد. گویشوران این زبان در ۷٬۰۳۰ نفر و تقریباً هزارنفر تخمین زده شده‌است؛ و منطقهٔ پرتکلم آن نائین در استان اصفهان گفته می‌شود.[۳]

مقایسه با زبان فارسی[ویرایش]

زبان فارسی زبان نائینی زبان فارسی زبان نائینی
جو یا آب اُو
مادر مای پدر پِی
شهر شَر زن جن و انجو
دست زَست چهره دیم
دماغ لنج پسر پور
دختر دُت مرغ کرک
مرد میره خروس هروس
سوسک ممیله قاشق چمچه
مگس مَج جوجه چوری

منابع[ویرایش]

  1. Ethnologue 16 gives a figure of 7,030. However, this is a gustimate based on 35,000 speakers divided among five recognized languages.
  2. نائینی منبع در اتنولوگ (16th ed., 2009)
  3. آشنایی با زبان نائینی Ethnologue