زبان سنگلیچی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سنگلیچی
دراگی
زبان بومی درافغانستان، تاجیکستان
شمار گویشوران
۲٬۲۰۰  (۲۰۰۹)e18
None
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳sgy – کد همگانی
کد اختصاصی:
گلاتولوگsang1317  (Sanglechi)[۱]
sang1318  (Sanglich)[۲]
zeba1237  (Zebak)[۳]
زبان‌شناسی58-ABD-db

زبان سنگلیچی یا سنگلیچ زبانی از خانواده زبان‌های ایرانی است که در دو روستا در ولسوالی زیباک افغانستان و در مناطقی در تاجیکستان رایج است. نام این زبان از دره سنگلیچ که محل زندگی بسیاری از مردم سنگلیچی است می‌آید.

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Sanglechi". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Sanglich". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  3. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Zebak". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.