پرش به محتوا

زبان سنگلیچی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سنگلیچی
دراگی
زبان بومی درافغانستان، تاجیکستان
شمار گویشوران
۲٬۲۰۰  (۲۰۰۹)[۲]
None
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹sgy – کد همگانی
کد اختصاصی:
گلاتولوگsang1317  (Sanglechi)[۳]
sang1318  (Sanglich)[۴]
zeba1237  (Zebak)[۵]
زبان‌شناسی58-ABD-db

زبان سنگلیچی یا سنگلیچ زبانی از خانواده زبان‌های ایرانی است که در دو روستا در ولسوالی زیباک افغانستان و در مناطقی در تاجیکستان رایج است. نام این زبان از دره سنگلیچ که محل زندگی بسیاری از مردم سنگلیچی است می‌آید.

منابع[ویرایش]

  1. Hammarström (2015) Ethnologue 16/17/18th editions: a comprehensive review: online appendices
  2. سنگلیچی at اتنولوگ (18th ed., 2015)
    Warduji (duplicate code)[۱] at اتنولوگ (18th ed., 2015)
  3. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Sanglechi". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)
  4. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Sanglich". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)
  5. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Zebak". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)