ایرانیان آشوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عکسی قدیمی از آشوریان سنندج.
Assyrians producing butter in Persia

جمعیت آشوریان ایران در میانهٔ قرن نوزدهم میلادی به ۱۳۸،۰۰۰ نفر می‌رسید[۱] که عمدتاً در آذربایجان غربی ساکن بودند و به دو گروه عمدهٔ مذهبی نستوری و کاتولیک تقسیم می‌شدند.[۲] جمعیت آسوریان ایران در میانهٔ قرن بیستم میلادی به ۲۰،۰۰۰ نفر کاهش پیدا کرد.[۱] در سال ۱۳۸۷ نیز جمعیت آشوریان ایران حدود ۲۰،۰۰۰ نفر برآورد شد. [۳]

پس از انقلاب مشروطه، با تشکیل مجلس شورای ملی، در قانون اساسی مشروطه برای اقلیت‌های دینی هم نمایندگانی درنظر گرفته شد. از جمله، یک نماینده برای مسیحیان آشوری و کلدانی. این موضوع پس از انقلاب ۱۳۵۷ هم در قانون اساسی باقی ماند.[۴] مقر جهانی آشوریان جهان نیز به همراه رئیس این مرکز یوناتن بت کلیا در تهران مستقر هست.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ارواند آبراهامیان. «بخش یکم؛ پیشینهٔ تاریخی». در ایران بین دو انقلاب. ترجمهٔ احمد گل‌محمّدی، محمّدابراهیم فتّاحی. چاپ اوّل. نشر نی، ۱۳۷۷. ص ۱۶. شابک ‎۹۶۴-۳۱۲-۳۶۳-۴. 
  2. ارواند آبراهامیان. «بخش یکم؛ پیشینهٔ تاریخی». در ایران بین دو انقلاب. ترجمهٔ احمد گل‌محمّدی، محمّدابراهیم فتّاحی. چاپ اوّل. نشر نی، ۱۳۷۷. ص ۲۱. شابک ‎۹۶۴-۳۱۲-۳۶۳-۴. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ http://www1.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100951754043
  4. «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل شصت و چهارم». ۱۷. بازبینی‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳.