کلیسای جماعت ربانی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کلیسای جماعت ربانی ایران شامل گروهی از کلیساها می‌شود که در دهه‌های ۶۰–۹۰ بزرگ‌ترین کلیسای انجیلی ایران بود. بزرگترین شعبه این کلیسا واقع در خیابان طالقانی (تخت جمشید) تهران به اسم کلیسای مرکزی بود که تقریباً تعداد اعضایش بیشتر از نصف اعضای کل کلیسای جماعت ربانی ایران را تشکیل می‌داد.[۱][۲]

کلیسای مرکزی قبل از بسته شدنش پذیرای بیش از هزار نفر در جلسات مختلف هفتگی اش بود. اکثر اعضای این کلیسا در ایران را نوکیشان مسلمان تشکیل می‌دادند.[۳] عده‌ای اندک از دیگر اعضای این کلیسا را نیز ارمنی‌های ایران و آشوری‌ها تشکیل می‌دادند که از کلیسای حواری ارمنی و کلیسای شرق آشور وارد این کلیسا شده‌بوند. یکی از اسقفان معروف این کلیسا هایک هوسپیان‌مهر (۱۹۷۸–۱۹۹۴) بود.

منابع[ویرایش]

  1. «تعطیلی کلیسای جماعت ربانی در تهران با فشار نیروهای امنیتی». رادیو فردا. ۱۳/خرداد/۱۳۹۲. دریافت‌شده در 2019-04-30. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  2. «وزارت اطلاعات یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای تهران را بست». Deutsche Welle. ۱ ژوئن ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۳۰.
  3. «گروهی از مسیحیان اهواز در آستانه کریسمس بازداشت شدند». ۳ دی ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۳۰.