پنتازوسین
| سامانهشناسی نام (آیوپاک) | |
|---|---|
| (2RS,6RS,11RS)-6,11-dimethyl-3-(3-methylbut-2-en-1-yl)-1,2,3,4,5,6-hexahydro-2,6-methano-3-benzazocin-8-ol or 2-dimethylallyl-5,9-dimethyl-2'-hydroxybenzomorphan |
|
| دادههای بالینی | |
| رده بارداری. | C/D (U.S.) |
| وضعیت حقوقی | Schedule IV (U.S.) III international |
| Routes | Oral, IV, IM |
| دادههای فارماکوکینتیکی | |
| فراهمی زیستی | ~20% orally |
| Metabolism | Hepatic |
| نیمهعمر | 2 to 3 hours |
| دفع | Renal |
| شناسه | |
| شماره سیایاس | 359-83-1 |
| ATC code | N02AD01 |
| پابکم | CID 441278 |
| IUPHAR ligand | 1606 |
| بانکدارو | DB00652 |
| کماسپایدر | 390041 |
| UNII | RP4A60D26L |
| KEGG | D00498 |
| ChEMBL | CHEMBL560 |
| دادههای شیمی | |
| فرمول | C19H27NO |
| وزن مولکولی | 285.424 g/mol |
| SMILES | eMolecules & PubChem |
|
|
| |
|
پنتازوسین (Pentazocine) داروی مخدر از گروه شبهتریاکهاست که به روش صنعتی تولید و برای درمان دردهای متوسط تا شدید استفاده میشود. هر ۳۸ میلیگرم از این دارو قدرت ضد درد برابر با ۱۰ میلیگرم مرفین دارد[۱].
عوارض جانبی پنتازوسین شبیه به مرفین است، با این تفاوت که احتمال بروز توهم و دیگر حالات روانتنی با آن بیشتر است.
تاریخچه[ویرایش]
پتنتازوسین در دهه ۱۹۶۰ توسط شرکت استرلینگ دراگ در نیویورک تولید شد. اداره مواد غذایی و دارویی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۶۷ سودمندی این دارو را تأیید کرد.
مشخصات[ویرایش]
فرمول شیمیایی پنتازوسین C۱۹H۲۷NO است. از طریق ادرار دفع میشود و نیمه عمر آن حدود ۲ تا ۳ ساعت است.
نتیجه تحقیقی در دانشگاه مکگیل نشان میدهد که تأثیر درمانی پنتازوسین در زنان مو قرمز با دریافت مقدار کمتری نسبت به زنان غیر مو قرمز و مردان ظاهر میشود[۲].
پانویس[ویرایش]
- Wikipedia contributors، "Pentazocine،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pentazocine&oldid=260231185 (accessed December ۲۹، ۲۰۰۸).