فنتانیل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
فنتانیل
|
|
| نامگذاری اتحادیه بینالمللی شیمی محض و کاربردی | |
| هویت | |
| شمارهٔ CAS | |
| ATC code | |
| پابکم | |
| DrugBank | |
| گروه دارویی | |
| داده های شیمیایی | |
| نشانه شیمیایی | C22H28N2O |
| جرم مولی | 336.471 g/mol |
| SMILES | search in , |
| Physical data | |
| Melt. point | 87.5 °C (190 °F) |
| داده های فارماکوکینیتیکی | |
| زیست دسترسی | 92% (transdermal) 89% (intranasal) 50% (buccal) 33% (ingestion) |
| Protein binding | 80-85% |
| متابولیسم | |
| نیمه عمر | |
| دفع | {{{دفع}}} |
| ملاحظات درمانی | |
| مصرف در هنگام بارداری |
C(US) |
| قواعد کالاهای درمانی | |
| Dependence Liability | Moderate - High |
| راه استعمال | TD, IM, IV, oral, sublingual, buccal |
فنتانیل (به انگلیسی: Fentanil)
رده درمانی: داروهای بیهوشی
اشکال دارویی: آمپول
محتویات |
موارد مصرف[ویرایش]
فنتانيل با قدرت اثر ضد دردی ۸۰ برابر مرفین، در دهه ۱۹۶۰ به پزشکی به عنوان هوشبر داخل وريدی معرفی شد.کاربرد اصلی آن به عنوان پیش دارو و آرامبخش قبل از بیهوشی در اتاق عمل است.امروزه، فنتانيل ها بطور گسترده ای برای بيهوشی و تسکين درد استفاده می شوند.
مکانیسم اثر[ویرایش]
آگونیست گیرنده مو-اوپیوید
عوارض جانبی[ویرایش]
كاهش فشار خون دياستولی و کاهش اشباع اکسیژن خون، تهوع و استفراغ.
جستارهای وابسته[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- ↑ Hess R, Stiebler G, Herz A (June 1972). "Pharmacokinetics of fentanyl in man and the rabbit". Eur. J. Clin. Pharmacol. 4 (3): 137–41. DOI:10.1007/BF00561135. PMID 4655287.
- فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷
| این یک نوشتار خُرد زیستشیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |