هروئین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هروئین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
(5α,6α)-7,8-didehydro-4,5-epoxy-17-methylmorphinan-3,6-diol diacetate
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com entry
رده بارداری. Not yet classified, but studies have shown a risk of abnormalities, hepatitis, malnutrition, and many other effects.[۱]
وضعیت حقوقی Prohibited (S9) (AU) Schedule I (CA) ? (UK) Schedule I (US)
Dependence liability High
Routes Inhalation, Transmucosal, Intravenous, Oral, Intranasal, Rectal, Intramuscular
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی <35% (oral), 44–61% (inhaled)[۲]
پیوند پروتئینی 0% (مرفین metabolite 35%)
Metabolism hepatic
نیمه‌عمر <10 minutes[۳]
دفع 90% renal as glucuronides, rest biliary
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 561-27-3 YesY
ATC code N02AA09
پاب‌کم CID 5462328
بانک‌دارو DB01452
کم‌اسپایدر 4575379 YesY
UNII 8H672SHT8E YesY
ChEBI CHEBI:27808 YesY
ChEMBL CHEMBL459324 YesY
مترادفها Diamorphine, Diacetylmorphine, Acetomorphine, (Dual) Acetylated morphine, Morphine diacetate
داده‌های شیمی
فرمول C21H23NO5 
وزن مولکولی 369.41 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 YesY(what is this?)  (verify)

هروئین[ویرایش]

هروئین یا دی استیل مرفین ماده مخدری از مشتقات مرفین و شدیداً اعتیادآور است. افرادی را که این مخدر را مصرف می کنند هروئینی می نامند. خرید، فروش و تملک این ماده تقریباً در همه کشورهای دنیا غیرقانونی است. هروئین در ایران به اسامی عامیانه گَرد و دَوا هم خوانده می‌شود. هروئینی که برای مصارف پزشکی مورد استفاده قرار می گیرد اغلب به صورت قرص مصرف شده و یا به صورت محلول تزریق می شود. تعدادی از افیون های صنعتی از خانواده مرفین (اپیویید ها) که برای مصارف پزشکی و دارویی تولید می شوند، خواصی مشابه هرویین دارند. از جمله این مواد می توان به دی هیدرو کدوین (DF ١١٨s)، پتیدین (که اغلب برای کاهش درد زایمان استفاده می شود)، دیکونال، پالفیوم، ترامادول، و متادون (که اغلب در برنامه های درمانی به عنوان جایگزینی برای اعتیاد به هروئین تجویز می شود) اشاره نمود.

عوارض و تاثیرات[ویرایش]

اولین نوبت مصرف هروئین باعث ایجاد احساس تهوع و یا استفراغ می شود. ولی به تدریج و با مصرف بیشتر، این عوارض از بین می روند. مصرف میزان زیاد هروئین باعث بروز بی حسی شدید، کما، و اختلالات تنفسی می شود. عوارض فیزیکی ناشی از مصرف بلند مدت هروئین به ندرت خطرناک می شود. برخی از این عوارض عبارتند از: یبوست مزمن، بروز اختلال و بی نظمی در عادت های ماهانه زنان، ذات الریه، و کاهش مقاومت در برابر عفونت ها و بیماری های مختلف. [۴]

منابع[ویرایش]

  1. Bashore RA, Ketchum JS, Staisch KJ, Barrett CT, Zimmermann EG (June 1981). "Heroin and Pregnancy". West. J. Med. 134 (6): 506–514. PMC 1272838. PMID 7257365. 
  2. Rook, Elisabeth J.; Van Ree, Jan M.; Van Den Brink, Wim; Hillebrand, Michel J. X.; Huitema, Alwin D. R.; Hendriks, Vincent M.; Beijnen, Jos H. (2006). "Pharmacokinetics and Pharmacodynamics of High Doses of Pharmaceutically Prepared Heroin, by Intravenous or by Inhalation Route in Opioid-Dependent Patients". Basic & Clinical Pharmacology & Toxicology 98: 86–96. DOI:10.1111/j.1742-7843.2006.pto_233.x. 
  3. "Chemical Sampling Information: Heroin". Osha.gov. Retrieved 2010-10-20. 
  4. «افیون ها». وب سایت همراه - بهبودی از اعتیاد. 

نگارخانه[ویرایش]

هروئین آسیایی

جستارهای وابسته[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هروئین موجود است.