لیدوکائین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لیدوکائین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
2-(diethylamino)-
N-(۲٬۶-dimethylphenyl)acetamide
داده‌های بالینی
نام تجاری Xylocaine
AHFS/Drugs.com Micromedex Detailed Consumer Information
رده بارداری A(AU) B(US)
وضعیت حقوقی Prescription Only (S4) (AU) ? (US)
تجویز IV, subcutaneous, topical
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی ۳۵٪ (oral)
۳٪ (topical)
متابولیسم Hepatic, ۹۰٪ CYP1A2-mediated
نیمه‌عمر ۱٫۵–۲ hours
دفع renal
شناسه
شماره سی‌ای‌اس ۱۳۷-۵۸-۶ YesY
۷۳-۷۸-۹ (hydrochloride)
ATC code N01BB02 C01BB01 D04AB01 S02DA01 C05AD01
پاب‌کم CID 367
IUPHAR ligand ۲۶۲۳
بانک‌دارو DB00281
کم‌اسپایدر ۳۵۴۸ YesY
UNII ۹۸PI200987 YesY
KEGG D00358 YesY
ChEBI CHEBI:۶۴۵۶ YesY
ChEMBL CHEMBL۷۹ YesY
مترادفها N-(۲٬۶-dimethylphenyl)-N۲,N۲-diethylglycinamide
داده‌های شیمی
فرمول C۱۴H۲۲N۲O۱ 
وزن مولکولی ۲۳۴٫۳۴ g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
Physical data
دمای ذوب ۶۸ °C (154 °F)
 YesY(what is this?)  (verify)

لیدوکائین (به انگلیسی: lidocaine)

رده درمانی: بی‌حس کننده موضعی

اشکال دارویی: ویال، آمپول، پماد، اسپری

موارد مصرف[ویرایش]

لیدوکائین به عنوان بی حس کننده موضعی در جراحی‌های کوچک و دندانپزشکی استفاده می‌شود. این دارو به همراه کوکایین پرمصرف‌ترین داروهایی هستند که در دندانپزشکی به عنوان بی حس کننده به کار می‌رود. پماد لیدوکائین در درمان دردهای موضعی مانند سوختگی، گزش حشرات و هموروئید به کار می‌رود (گاه در ترکیب با هیدروکورتیزون). لیدوکائین برای بی حسی نخاعی در اطراف سخت شامه و یا زیر تخاع نیز تزریق می‌شود.

کاربرد در آریتمی[ویرایش]

لیدوکائین به صورت وریدی در آریتمی‌های قلبی به خصوص آریتمی‌های بطنی کاربرد دارد. از داروهای ضد آریتمی کلاس Ib است و بر فاز صفر پتانسیل عمل سلولهای قلبی موثر است. سرعت هدایت الکتریکی را در سراسر سیستم هدایتی میوکارد کند می‌سازد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

لیدوکائین با رقابت با کلسیم در نشستن بر روی گیرنده‌های غشائی عصبی باعث کنترل عبور سدیم از وراء غشای سلولی می‌شود و مرحله دپولاریزاسیون پتاسیل عمل را کاهش می‌دهد. این اثرات با تثبیت برگشت پذیر غشای سلولهای عصبی در نتیجه کاهش نفوذپذیری این غشا به یون سدیم، شروع و هدایت امواج عصبی را متوقف می‌کند. درصورت جذب مقادیر زیاد لیدوکائین ابتدا می‌تواند اثر تحریکی و سپس اثر تضعیفی بر روی سیستم عصبی مرکزی داشته باشد.

عوارض جانبی[ویرایش]

لرزش دستها، بی قراری، وزوز گوش، تیرگی دید یا دوبینی می‌باشد که با مصرف زیادتر می‌تواند موجب کاهش ضربان قلب، تشنج، ایست قلبی، آسم و ایست تنفسی نیز بشود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

مکسیلیتین

داروهای ضد آریتمی

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷