کاروتن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کاروتن نوعی ترکیب آلی آلکنی است که رنگدانهای نارنجی بوده و عامل رنگ نارنجی هویج و منبع ارزشمندی برای ویتامین آ میباشد. این ترکیب ۱۱ پیوند دوگانه کربن-کربن در ساختار خود دارد. کاروتن از خانواده ترپن ها است که در سال ۱۸۸۱ توسط واخن رودر [۱] کشف شد. این ماده، دیمر[۲] (dimer) ویتامین آ می باشد و برای فتوسنتز اهمیت دارد. در طبیعت عمدتاً در فرم های آلفاکاروتن و بتاکاروتن یافت می شود ولی فرم های دیگر آن نیز پیدا می شوند.
محتویات |
آلفاکاروتن [ویرایش]
بتاکاروتن [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ویکیپدیا فرانسوی ، [۱]
- مبانی شیمی آلی/جان مک موری
پیوند به بیرون [ویرایش]
- (انگلیسی) Beta-carotene website by Martha Evens, School of Chemistry, University of Bristol
- (انگلیسی) Berkeley Wellness Guide to Dietary Supplements
- (انگلیسی) Beta-carotene on University of Maryland Medical Center
- (انگلیسی) Carotenoid Terpenoids
