آسیای میانه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
آسیای میانه (یا آسیای مرکزی) سرزمین پهناوری در قاره آسیا است که هیچ مرزی با آبهای آزاد جهان ندارد. اگر چه مرزهای دقیقی برای این سرزمین تعریف نشده اما معمولاً آن را دربرگیرنده کشورهای امروزی افغانستان ، ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قرقیزستان و قزاقستان میدانند.
آسیای میانه در طول تاریخ با عشایر و جادهٔ ابریشم یادآوری شده است و مانند جادهای برای پیوند مردم، جابجایی کالاها و اندیشهها بین اروپا، خاورمیانه، آسیای جنوبی و آسیای شرقی بوده است.
به بخشی از آسیای میانه که در میان دو رود آمودریا و سیردریا جای دارد در منابع کهنتر عربی و فارسی «ماوراءالنهر» گفته میشد.[نیازمند منبع]. به بخشی از شمال آسیای میانه «ترکستان» هم میگفتهاند.[نیازمند منبع]
[ویرایش] زبانها
| زبانهای مهم آسیای میانه |
|---|
| زبانهای ترکتبار |
| زبانهای ایرانی |
| زبانهای مهم دیگر |
| زبانهای میانجی |
[ویرایش] جستارهای وابسته
| مناطق جهان | |
| آفریقا: | مرکز آفریقا | آفریقای شرقی | دریاچههای بزرگ آفریقا | شمال آفریقا | آفریقای شمال غربی | آفریقای شمالشرقی | ساحل صحرا | جنوب آفریقا | آفریقای سیاه | آفریقای غربی |
| آمریکا: | مناطق کوه آند | جزایر کارائیب | آمریکای مرکزی | دریاچههای بزرگ آمریکا | جلگههای بزرگ آمریکا | آمریکای لاتین | مخروط جنوبی |
| آسیا: | آسیای مرکزی | آسیای شرقی | هند شرقی | خاور دور | شبه قاره هند | آسیای جنوبی | آسیای شمالی | آسیای جنوبشرقی | آسیای جنوبغربی (خاورمیانه، خاور، آناتولی، شبه جزیره عربستان) |
| اروپا: | بالکان | منطقه بالتیک | بنلوکس | جزایر بریتانیا | اروپای مرکزی | اروپای شرقی | اروپای شمالی | اسکاندیناوی | اروپای جنوبی | اروپای غربی |
| مناطق دیگر: | اوراسیا: قفقاز | اقیانوسیه: استرالزی | ملانزی | پولینزی | جزایر الوتی | کناره اقیانوس آرام | قطبی: شمالگان | جنوبگان |
