جلال‌الدین محلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جلال‌الدین ابوعبدالله محمد بن شهاب‌الدین احمد بن کمال‌الدین محمد بن ابراهیم بن احمد بن هاشم عباسی انصاری محلّی اصل (۷۹۱ – ۸۶۴ هجری) فقیه شافعی است. در قاهره به دنیا آمد و همان‌جا به تحصیل پرداخت. قرآن را فراگرفت و به حفظ متون پرداخت. از آثار او عبارتند از:

  • تفسیر الجلالین
  • البدر الطالع فی حل جمع الجوامع
  • شرح الورقات
  • کنز الراغبین فی شرح منهاج الطالبین
  • الأنوار المضیة
  • القول المفید فی النیل السعید
  • الطب النبوی
  • کتاب فی المناسک
  • کتاب فی الجهاد

منابع[ویرایش]