قند خون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

قند خون (به انگلیسی: Blood Glucose Level) ، اندازه گلوکز موجود در خون انسان یا حیوان است. بدن انسان قادر است تا از طریق عمل هموستاز میزان قند خون را در حالت متعادل حفظ نماید.

یکا[ویرایش]

یکای قند خون در استاندارد جهانی اندازه‌گیری، غلظت مولی است که به صورت میلی‌مول بر لیتر گزارش می‌شود و در ایالات متحده امریکا با مقیاس جرمی که میلی‌گرم بر دسی‌لیتر است ارائه می‌گردد.

میزان غیرطبیعی[ویرایش]

کاهش قند خون از استاندارد متعارف (بسته به جنسیت و سن متفاوت است)، باعث بروز بیماری هیپوگلیسمی می‌گردد. افزایش قند خون از استاندارد متعارف نیز باعث بیماری هیپرگلیسمی می‌گردد که نوع حاد آن، دیابت نامیده می‌شود.

قند خون ناشتای طبیعی برای یک فرد طبیعی غیر دیابتی در حدود 70 تا 100 میلی گرم در دسی لیتر است.

مقادیر قند خون مطلوب برای افراد مبتلا به دیابت به شرح زیر می باشد:

- قند خون ناشتا : 70 تا 130 میلی گرم در دسی لیتر

- قند خون پس از وعده غذایی : کمتر از 180 میلی گرم در دسی لیتر

- قند خون 2 ساعت پس از صرف غذا: کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر

قند خون 2 ساعت بعد از صرف غذا در فرد عادی باید کمتر از 120 میلی گرم در دسی لیتر باشد، ولی هدف مطلوب در بیماران دیابتی این است که این قند خون به کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر برسد.


البته به یاد داشته باشید مقادیر مطلوب مذکور ممکن است برای تمام افراد دیابتی مصداق نداشته باشد و ممکن است شرایط بالینی شما به گونه ای باشد که پزشک معالج تان محدوده مطلوب قند خون برای شما را قدری متفاوت با مقادیر ذکر شده در نظر بگیرد؛ برای مثال افرادی که دچار افت قند خون ناآگاهانه می گردند ممکن است نیازمند یک قند خون بالاتر باشند.

در افراد دیابتی همانطور که میزان قند خون بالا می تواند مضر باشد، افت ناگهانی و مکرر قند خون نیز می تواند آثار نامطلوبی را به همراه داشته باشد. لذا در افرادی که با درمان مشخص افت مکرر قند خون را دارند، پزشک می تواند میزان قند خون بالاتری را در نظر بگیرد.

همانطور که ذکر شد افت قند خون یا هیپوگلیسمی یکی از عوارض بیماری دیابت است که در کنترل دیابت باید به آن توجه نمود. هیپوگلیسمی عبارت است از کاهش قند خون به کمتر از 70 تا 80 میلی گرم در دسی لیتر و علایم آن عبارتند از: افزایش ضربان قلب ، سرگیجه ، سنگینی سر ، احساس گیجی و گنگی، لرزش، اضطراب ، عرق کردن ، خواب آلودگی، احساس ضعف و گرسنگی و اختلال در صحبت کردن.


ممکن است پزشک معالج تان بسته به شرایط بالینی شما یک محدوده قند خون خاص را برای شما به عنوان قند خون مناسب در نظر گیرد. لذا باید توجه داشته باشید که کنترل قند خون شما به منظور پیشگیری از بروز عوارض نامطلوب دیابت می باشد و نباید نگاه وسواس گونه به آن داشته باشید. بلکه باید قند خون خود را با مشورت پزشک متخصص، در یک محدوده مناسب حفظ کنید. همچنین می بایست از خطر افت قند خون مصون بمانید.[۱]

منابع[ویرایش]