کوه صفا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۱°۲۵′۲۵″ شمالی ۳۹°۴۹′۳۸″ شرقی / ۲۱.۴۲۳۶۱° شمالی ۳۹.۸۲۷۲۲° شرقی / 21.42361; 39.82722

کوه صفا، کوه کم‌ارتفاعی است در کنار مسجدالحرام که در دامنه کوه «ابوقبیس» واقع شده‌است. معنای آن در لغت، به معنی سنگ سخت و صاف است.[۱] تپه صفا به طرف شرق مسجدالحرام است. کسی که بر بالای آن بایستد، روبه روی حجرالاسود قرار می‌گیرد. فاصله این کوه تا کوه مروه حدود ۴۲۰ متر است.[۲]

محتویات

در تاریخ اسلام[ویرایش]

کوه صفا، نقطه شروع دعوت علنی پیامبر اسلام بود. او در پی نزول آیه ۹۴ سوره حجر [۳] بر بالای این کوه قرار گرفت و ضمن سخنانی مردم را به توحید، نبوت و معاد، راهنمایی و آنها را رسما از پرستش بت و گرایش به شرک، فساد و انحراف برحذر داشت[۴] و رسالت خویش را[۵] از فراز آن به جهانیان اعلام کرد.[۶]

همچنین روز فتح مکه بر فراز آن رفت و بشارت فتح مسلمانان را به مردم داد. پیش از آن، تعداد ۳۶ بت روی کوه صفا و مروه و بت‌های زیادی در فاصله بین آنها قرار داشت که همه آنها توسط پیامبر شکسته شدند.[۷]

در قرآن[ویرایش]

نام کلمه صفا و مروه در قرآن یکبار در سوره بقره آیه ۱۵۸ آمده و از آن دو، به عنوان «شعائرالله» یاد شده است[۸]، که در مناسک و اعمال حج، سعی بین آن دو کوه، باید انجام شود.

پیوند به بیرون[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «صفا». کتابخانه طهور. بازبینی‌شده در ‏۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  2. «صفا». کتابخانه طهور. بازبینی‌شده در ‏۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  3. فاصدع بما تؤمر و اعرض عن المشرکین
  4. «صفا». کتابخانه طهو. بازبینی‌شده در ‏۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  5. با جمله قُولُوا لا اِلهَ إلاّ الله تُفْلِحُوا
  6. «صفا». کتابخانه حج. بازبینی‌شده در ‏۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  7. «صفا». کتابخانه حج. بازبینی‌شده در ‏۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  8. إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللهِ (بقره/۱۵۸)