کوه صفا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۱°۲۵′۲۵″ شمالی ۳۹°۴۹′۳۸″ شرقی / ۲۱.۴۲۳۶۱° شمالی ۳۹.۸۲۷۲۲° شرقی / 21.42361; 39.82722

کوه صفا، کوه کم‌ارتفاعی است در کنار مسجدالحرام که در دامنه کوه «ابوقبیس» واقع شده‌است. معنای آن در لغت، به معنی سنگ سخت و صاف است.[۱] تپه صفا به طرف شرق مسجدالحرام است. کسی که بر بالای آن بایستد، روبه روی حجرالاسود قرار می‌گیرد. فاصله این کوه تا کوه مروه حدود ۴۲۰ متر است.[۲]

در تاریخ اسلام[ویرایش]

کوه صفا، نقطه شروع دعوت علنی پیامبر اسلام بود. او در پی نزول آیه ۹۴ سوره حجر [۳] بر بالای این کوه قرار گرفت و ضمن سخنانی مردم را به توحید، نبوت و معاد، راهنمایی و آنها را رسما از پرستش بت و گرایش به شرک، فساد و انحراف برحذر داشت[۴] و رسالت خویش را[۵] از فراز آن به جهانیان اعلام کرد.[۶]

همچنین روز فتح مکه بر فراز آن رفت و بشارت فتح مسلمانان را به مردم داد. پیش از آن، تعداد ۳۶ بت روی کوه صفا و مروه و بت‌های زیادی در فاصله بین آنها قرار داشت که همه آنها توسط پیامبر شکسته شدند.[۷]

در قرآن[ویرایش]

نام کلمه صفا و مروه در قرآن یکبار در سوره بقره آیه ۱۵۸ آمده و از آن دو، به عنوان «شعائرالله» یاد شده است[۸]، که در مناسک و اعمال حج، سعی بین آن دو کوه، باید انجام شود.

پیوند به بیرون[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «صفا». کتابخانه طهور. بازبینی‌شده در ۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  2. «صفا». کتابخانه طهور. بازبینی‌شده در ۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  3. فاصدع بما تؤمر و اعرض عن المشرکین
  4. «صفا». کتابخانه طهو. بازبینی‌شده در ۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  5. با جمله قُولُوا لا اِلهَ إلاّ الله تُفْلِحُوا
  6. «صفا». کتابخانه حج. بازبینی‌شده در ۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  7. «صفا». کتابخانه حج. بازبینی‌شده در ۱۷ دی ۱۳۸۶. 
  8. إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللهِ (بقره/۱۵۸)