نقد اسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مانند همه ادیان، نقد اسلام از همان اولین مرحله‌های شکل گیری آن وجود داشته است. نقدها فلسفی، علمی، اخلاقی، سیاسی، دین شناسی و تاریخ نگاری بوده است. بطورکلی نقد دین میتوان سه خواستگاه مختلف داشته باشد: از نقطه نظر سکولار (که به آتیسم محدود نمیشود)، از منظر دین دیگری، و یا از نقطه نظر دیگر فرقه ها یا شعبه های دیگر همان دین (وفا سلطان، تسلیمه نسرین). نقد می تواند محدود به نوشته یا مناظره و یا به شکل اعتراض و یا لحن طنز آمیز باشد. نقد اغلب منفی است اما همچنین می تواند مثبت باشد.

اولین نقدهای نوشتاری توسط مسیحیان نوشته شده و مربوط قبل از سال ۱۰۰۰ ب. م. است.[۱] بعدها این انتقادات شامل خود جهان اسلام نیز شد. بعد از مدتی یهودیان نیز شروع به نقد اسلام کردند. در دوره معاصر انتقادات از اسلام هم از بیرون و هم از درون درباره مباحث متفاوت بسیاری بوده است.

این انتقادها شامل انتقاد از تحمل اسلام درباره خود انتقاد ٫ برخورد اسلام با ارتداد و مرتدان است و رفتار با آنها است.[۲] بخش دیگری از این انتقادها بر روی اخلاقیات محمد بنیان گذار اسلام هم در خلوت و در عموم تمرکز می‌کنند.[۳] همچنین اعتبار و دستورات اخلاقی قرآن نیز مورد انتقاد است.[۴] انتقادات دیگر بیشتر از حقوق بشر و حقوق زنان در ملل اسلامی کنونی است.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ^ De Haeresibus by John of Damascus. See Migne. Patrologia Graeca, vol. 94, 1864, cols 763-73. An English translation by the Reverend John W Voorhis appeared in THE MOSLEM WORLD for October 1954, pp. 392-398.
  2. FrontPage Magazine - Islamic Apostates' Tales
  3. CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Mohammed and Mohammedanism (Islam)
  4. JewishEncyclopedia.com - BIBLE IN MOHAMMEDAN LITERATURE:
  5. freedomhouse.org: Country Report