فاطمیان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
پیشنهاد شده است که خلفای فاطمی با این مقاله یا بخش ادغام گردد. (بحث). |
 مجموعه مقالههای |
|
|---|---|
| اصول | |
| اصول خاص تشیع | |
| فروع | |
| فروع خاص تشیع | |
| منابع اسلامی | |
| شخصیتها | |
|
محمد |
|
| مذهبها | |
| مذاهب فقهی | |
| مذاهب کلامی | |
| علوم اسلامی | |
| تاریخ اسلام | |
|
امویان • عباسیان |
|
| جغرافیای اسلام | |
|
مکه • مدینه
|
|
.PNG)
فاطمیان نام سلسلهای بود که در شمال آفریقا و باختر آسیا فرمانروایی داشتند. آنها در سده ۳ تا سده ۵ق نیرومند بودند. فاطمیان مدعی بودند که از نسل علی هستند و نام خود را از نام فاطمه زهرا گرفتهاند، ولی رقبای سنی آنها معمولاً آنان را عبیدیون، یعنی اعقاب عبیدالله مهدی مینامیدند و نسبت علوی آنها را انکار میکردند.[۱]
این سلسلهٔ از ۵ ژانویهٔ سال ۹۱۰ تا سال ۱۱۷۱ میلادی (برابر با ۱۵ دیماه سال ۲۸۸ تا ۵۰-۵۴۹ خورشیدی) بر مناطق مختلفی از مغرب، مصر و خاور نزدیک حکمفرمایی داشت. بعضاً از واژهٔ فاطمیه برای اشاره به شهروندان تحت حاکمیت این خلفا استفاده شده است. نخبگان این حکومت، متعلق به شاخهٔ اسماعیلیه مذهب تشیع دین اسلام بودند. رهبران این دودمان، امامان اسماعیلی مذهب بودند، بنابراین از اهمیت دینی بالایی برای مسلمانان پیرو مذهب اسماعیلی برخوردار بودند.
[ویرایش] فرمانرواها
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- ↑ کلیفورد ادموند بوسورث. سلسلههای اسلامی. ترجمهٔ فریدون بدرهای. مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی(پژوهشگاه)، ۱۳۷۱.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
